حرف آخر قافیه

شماره ۱: همچو اسلام راست خانه شده است - زآن چو اقبال بی‌بهانه شده است

شماره ۲: عمادی از تو چندان درد خورده است - که بر هر موی او صد گونه درد است

شماره ۳: خون همی گریم و فراق تو را - این چنین نقد در خزانه بس است

شماره ۴: از جان فگارم رمقی بیش نمانده است - از دیده خونبار دل ریش نمانده است

شماره ۵: بی‌وصالت دلم توانا نیست - بی‌خیالت دلم شکیبا نیست

شماره ۶: مهر تو ز سینه رفتنی نیست - در درد تو دیده خفتنی نیست

شماره ۷: مقصد دور خرد جای تو باد - بوسه جای آسمان پای تو باد

شماره ۸: چون جان را درد هجران می‌بگیرد - در مجروحم از جان می‌بگیرد

شماره ۹: لعل لبت بنده‌نوازی کند - غمزه به جان دست‌درازی کند

شماره ۱۰: بازم رهان ز عشوه بسیار چون مرا - با دهخدا حدیث تو بسیار می‌رود

شماره ۱۱: آه نیارم زدن گر چه دلم خون شود - ترسم از او یک نفس سوز تو بیرون شود

شماره ۱۲: بهار عمر چو روز جوانی است - چرا در گل عشرت نبویند

شماره ۱۳: ای رای تو سپهر تدبیر - صورتگر آفتاب تقدیر

شماره ۱۴: گمرهان میان شاهرهیم - پادشاهان عاجز سپهیم

شماره ۱۵: غمزه تو سبزه آهوی جان - طره تو تله روبان تن

شماره ۱۶: ناصر السنه پهلوان سخن - پهلوان چه خدایگان سخن

شماره ۱۷: ای بقعه فرخ همایون - وای صفحه دلگشای میمون

شماره ۱۸: چو روز عشرت لعل است روز عیش خوش است - گل آر پیش و می خوش نسیم لعل‌گزین

شماره ۱۹: زلف تو دام دل است و عاشق او دل - مرغ شنیدی هوای دام گرفته

شماره ۲۰: ای چو من صدهزار بی‌چاره - در بیابان عشقت آواره

شماره ۲۱: زیر شاخ رضا برآمده‌ای - برخور از خود که در خور آمده‌ای

شماره ۲۲: غمگین دلم ز داغ جفا ریش کرده‌ای - مسکین دلم به کام بد‌اندیش کرده‌ای

شماره ۲۳: ای وصال تو مایه شادی - وای فراق تو اصل بی‌دادی

شماره ۲۴: تا چند ز صحبت مجازی - تا کی سخنان نانمازی

شماره ۲۵: فروزان همچو رویت روی خورشید - می خورشید‌وش بیش از خیالی

شماره ۲۶: آرزو دارم که روزی یا شبی - بر لبت دستی بمالم یا لبی