فروزان همچو رویت روی خورشید

می خورشید‌وش بیش از خیالی

پریشان حال شد غم چون برآمد

صف غم را می صاف از حوالی

نیم خالی ز عشقت زآن ندانم

نه جام از می نه دست از جام خالی