گمرهان میان شاهرهیم
پادشاهان عاجز سپهیم
در مقامی که سر بباید باخت
سر فرو برده در غم کلهیم
گم شود هر که ره ز ما جوید
رستنی چون بود ز ما که جهیم
یار در کیف و رهروان در پیش
مانده بیچاره بر سر دورهیم
هیچ فخری نخیزد از بر ما
مگر از ننگ خویش باز رهیم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گمرهان میان شاهرهیم
پادشاهان عاجز سپهیم
در مقامی که سر بباید باخت
سر فرو برده در غم کلهیم
گم شود هر که ره ز ما جوید
رستنی چون بود ز ما که جهیم
یار در کیف و رهروان در پیش
مانده بیچاره بر سر دورهیم
هیچ فخری نخیزد از بر ما
مگر از ننگ خویش باز رهیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه زبان حال سالکی است که خود و همراهانش را نکوهش میکند. آنان با آنکه راه روشن است گمراه ماندهاند، بهجای سرباختن در راه حق در فکر جاه و کلاهاند و دیگران را نیز به چاه گمراهی میبرند. یار و رهروان پیش رفتهاند و ایشان بر سر دوراهی سرگردان ماندهاند. شاعر در پایان میگوید از ما فخری برنمیخیزد و تنها امید، رهایی از ننگ خویشتن است.
هوش مصنوعی: ما در میان شاهراهی آشکار، گمراه ماندهایم. مانند پادشاهانی هستیم که لشکرشان ناتوان است و تنها نام پادشاهی دارند.
هوش مصنوعی: در جایی که باید سر را فدا کرد و از خود گذشت، ما سر به زیر انداخته و در اندوه کلاه، یعنی جاه و مقام، هستیم. بهجای جانبازی، نگران مرتبه و ظاهر خویشیم.
هوش مصنوعی: هر کس راه را از ما بپرسد، گمراه میشود. از ما چگونه رهایی ممکن است، وقتی خود چون چاهی هستیم که هر که به ما نزدیک شود در آن فرو میافتد.
هوش مصنوعی: یار در خوشی و آسایش است و رهروان از ما پیش افتادهاند. ما بیچاره بر سر دوراهی ماندهایم و نمیدانیم کدام راه را برگزینیم.
هوش مصنوعی: از ما هیچ مایهٔ افتخاری پدید نمیآید. تنها کاری که میتوانیم کرد این است که خود را از ننگ و عیب خویش رها کنیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ما که اجری تراش آن گرهیم
پند واگیر داهیان دهیم
گرچه ما بندگان پادشهیم
پادشاهان ملک صبحگهیم
گنج در آستین و کیسه تهی
جام گیتینما و خاک رهیم
هوشیار حضور و مست غرور
[...]
به که بر خاک پاش تاج نهیم
بنده او شویم و باج دهیم
ما زآزادگان پادشهیم
پادشه را مقیم بارگهیم
ملک گیریم گرچه بی سپهیم
تاج بخشیم گرچه بی کلهیم
رشک بر ماه اوج اونبریم
[...]
ما ز چشم تو مست یک نگهیم
بی خبر از خمار صبح گهیم
گر به باد فنا دهی ما را
سر مویت به عالمی ندهیم
حلقهدر گوش پیر میکدهایم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.