حرف آخر قافیه

شماره ۱: از پای آن که زیر خاکش کرد - چرخ را سنگسار بایستی

شماره ۲: گویان ز پی تو ما دل و دل - جویان ز تو نزد ما زر و زر

شماره ۳: گر بخواهد نگار چهره تو - کار صد شهر چون نگار کند

شماره ۴: پرده خوبی بساز امشب و بیرون خرام - زهره زهره بسوز زآن رخ چون مشتری

شماره ۵: در جنگ شماره 16717 دو قصیده از عمادی آمده است که در دیوان و منابع دیگر یافت نشد مطلع آن دو قصیده: - روزه چو بر بست رخت عید بیفکند بار

شماره ۶: راد ابوالفضل بن ابوالقاسم - که ملک خلق و آدمی گهرند

شماره ۷: حسن تو با سپهر عنان در نمی‌کشد - تا در رکاب لعل شکربار می‌رود

شماره ۸: زلفت ما را هلاک جان می‌خواهد - چشمت به موافقت همان می‌خواهد

شماره ۹: زلفت کی به زیر سایه بدری دارد - هر تاره از وی دل صدری دارد

شماره ۱۰: در جنگ خطی (گنج بخش) اشعار مختلفی به نام عمادی شهریاری آمده است. - بلبلان را گرم شد هنگامه در هنگام گل

شماره ۱۱: شاهی که برون بام چرخ است درش - خاطر نرسد خطرش

شماره ۱۲: آدمی را امید راحت و بیم - کمتر از یک نفس بود هم نیست

شماره ۱۳: ای همه رازها تو را معلوم - رای تو حاکم و فلک محکوم

شماره ۱۴: قمری که به گاه فرق نشناخت - از پهلوی شیر سینه شار

شماره ۱۵: تیر فلک ز بیم ستونه کند چو تیر - چون عزم کامکار تو زه بر کمان نهد

شماره ۱۶: تشویر می‌دهد خرد خرده‌بین مرا - نقش خرد به باده ز لوح دلم بشوی

شماره ۱۷: انوری گوید: - به بیت عمادی جوابش بگفتم

شماره ۱۸: کمال‌الدین‌اسماعیل گوید: - لایق به حسب حال تو بیتی شنیده‌ام

شماره ۱۹: نکویی کن و کسب کن نام نیکو - مکن خواجه چون می‌توانی

شماره ۲۰: برون ز نام نکو چیست در زمانه بگو - ز کارنامه محمود و بارنامه سنجر

شماره ۲۱: دندان طمع برکن و این مایه بدان - هر کام که هست جمله در ناکامی است

شماره ۲۲: دریغا دیده ره‌بین نداری - به غفلت عمر شیرین می‌گذاری