ناصر السنه پهلوان سخن

پهلوان چه خدایگان سخن

بی‌ثنایش نتافت در شب هم

ماه معنی ز آسمان سخن

نرود جز به شست فکرت او

ناوک حجت از کمان سخن

در رکابش بود سعادت چون

نقطه و عجم در عنان سخن

تاج بنهد خرد چو او بندد

کمر حرف بر میان سخن

بطلب خوان فکرتش که بر او

مغز گشته است استخوان سخن