گنجور

 

در این بخش شعرهایی را فهرست کرده‌ایم که در آنها افضل‌الدین کرمانی مصرع یا بیتی از امیر معزی را عیناً نقل قول کرده است:


  1. افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۴۳ - گفتار در توجه غز از جیرفت به جانب بم و نرماشیر و آمدن از بم، به در بردسیر به عزم مخاصمت و مشاجرت و وفات خاتون رکنی والده ملک توران‌شاه :: امیر معزی » قصاید » شمارهٔ ۳۲۰

    افضل‌الدین کرمانی (بیت ۲): آنجا که بود آن دلستان با دوستان در بوستان - شد گرگ روبه را مکان شد کوف و کرکس را وطن

    امیر معزی (بیت ۷): آنجا که بود آن دلستان با دوستان در بوستان - شدگرگ ‌و روبه را مکان شد کوف و کرکس را وطن



در این بخش مجموعه شعرهایی از دو شاعر را که توأماً هموزن و همقافیه هستند در گروه‌های مجزا فهرست کرده‌ایم:


  1. افضل‌الدین کرمانی » دیوانچهٔ اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱ - سوگندنامه:شده است قامت چون تیر من ز غم چون تار - ز انده است شده روز روشنم شب تار


    امیر معزی » قصاید » شمارهٔ ۱۹۷:ایا نوشته هنرنامه‌ها فزون ز هزار - و یا شنیده ظفرنامه‌ها برون ز شمار

    امیر معزی » قصاید » شمارهٔ ۲۰۵:توانگری و جوانی و عشق و بوی بهار - شراب و سبزه و آب روان و روی نگار

    امیر معزی » قصاید » شمارهٔ ۲۰۸:چه جوهر است ‌که آن را ز آهن است حصار - سر از حصار کشد بر سپهرْ دایره‌وار

    امیر معزی » قصاید » شمارهٔ ۲۰۹:مبارک آمد بازی بدیع طرفه شکار - از آشیانهٔ شرع محمد مختار

    امیر معزی » قصاید » شمارهٔ ۲۳۸ - در مدح عمادالدین شرف الملک ابوسعد محمد بن منصور بن محمد خوارزمی:گل و مَه است همانا شکفته عارض یار - که ‌گونهٔ ‌گل و نور مهش بود هموار

    امیر معزی » قصاید » شمارهٔ ۲۳۹:ربود از دلم آن زلف بی‌قرار، قرار - نهاد بر سرم آن چشم پرخمار خمار


  2. افضل‌الدین کرمانی » دیوانچهٔ اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۱:کنون که گردن و گوش عروس بستان را - مشاطه‌وار ز انهار ساخت زیور باد


    امیر معزی » قصاید » شمارهٔ ۹۷:همیشه دولت و اقبال شاه سنجر باد - به بزم و رزم ‌کفش جفت جام و خنجر باد


  3. افضل‌الدین کرمانی » دیوانچهٔ اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۳۶:چو در میان دو لشگر اجل نهفته کند - به زیر خاک بلا صید سرکشان را دام


    امیر معزی » قصاید » شمارهٔ ۳۰۵:رسید عید و ز قندیل نار داد به جام - ز جام نور به قندیل داد ماه تمام


  4. افضل‌الدین کرمانی » دیوانچهٔ اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۴۰:شاهی که به روز رزم در میدان - زرین فکند به دشمنان پیکان

    افضل‌الدین کرمانی » المضاف الی بدایع الازمان فی وقایع کرمان » بخش ۴ - قصه نهضت میمونه پادشاه اسلام:شاهی که به روز رزم در میدان - زرین فگند به دشمنان پیکان


    امیر معزی » قصاید » شمارهٔ ۳۵۸:بنگر به صبوح مجلس سلطان - خرم شده همچو باغ در نیسان


  5. افضل‌الدین کرمانی » دیوانچهٔ اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳:دلتنگم و دیدار تو درمان من است - بی‌مهر رخت زمانه زندان من است


    امیر معزی » رباعیات » شمارهٔ ۳۲:هر چند که بر زمانه فرمان من است - فرمان تو بر تن و دل و جان من است


  6. افضل‌الدین کرمانی » عقد العلی للموقف الاعلی » قسم دوم » بخش ۵ - فصل:نزدیک منی دست نیارم به تو برد - دردا که در آب تشنه می‌باید مرد


    امیر معزی » رباعیات » شمارهٔ ۵۹:ای از همه خسروان چو افریدون فرد - وز دولت تو رسیده بر گردون گَرد

    امیر معزی » رباعیات » شمارهٔ ۶۰:ای صدر جهان هرکه می‌کین تو خورد - از رنج خمارگشت با ناله و درد


  7. افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۱۳ - گفتار در رفتن اتابک محمد از بردسیر به جانب بم به خدمت ملک ارسلان و آمدن توران‌شاه با لشکر فارس و رفتن بهرام‌شاه به طرف خراسان و آمدن ملک ارسلان از بم و انهزام توران‌شاه و فارسیان:من می‌نکنم خصومت از راه مجاز - من ملک پدر به تیغ می‌جویم باز


    امیر معزی » رباعیات » شمارهٔ ۱۱۱:گر بخت بلند خواهی و عمر دراز - از دولت برکیارقی سر بفراز

    امیر معزی » رباعیات » شمارهٔ ۱۱۲:از کوی تو تا کوی من ای شمع طراز - دریاست ز اشک من همه راه دراز

    امیر معزی » رباعیات » شمارهٔ ۱۱۳:چون چشم تو بر دلم شود تیر انداز - زلف تو شود پیش دلم جوشن ساز


  8. افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۲۱ - گفتار در ذکر رفتن اتابک محمد به خدمت ملک بهرام‌شاه به دارالملک بم و آوردن او به دارالملک بردسیر:زاین طایفه کار ما نخواهد شد راست - تا چند از این نشست، باید برخاست


    امیر معزی » رباعیات » شمارهٔ ۲۲:گر خصم نخواست از حسد کار توراست - ایزد ملکا هر آنچه او خواست نخواست

    امیر معزی » رباعیات » شمارهٔ ۲۳:گر نور مه و روشنی شمع توراست - پس سوزش وکاهش من از بهر چراست

    امیر معزی » رباعیات » شمارهٔ ۲۴:شاها همه آشوب ز بدخواه تو خاست - دادار جز آن خواست که بدخواه تو خواست


  9. افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۲۱ - گفتار در ذکر رفتن اتابک محمد به خدمت ملک بهرام‌شاه به دارالملک بم و آوردن او به دارالملک بردسیر:هم بخت هم‌رفیقش و هم ملک هم‌قرین - هم یسر بر یسارش و هم یمن بر یمین


    امیر معزی » قصاید » شمارهٔ ۴۱۴:آن بت که هست چهرهٔ خور پیش او رهین - صد حلقه دارد از سه طرف هر طرف یمین


  10. افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۲۶ - گفتار در آمدن ملک ارسلان از یزد با اتابک یزد به دارالملک بردسیر و عزم جیرفت کردن و مانع شدن ایبک دراز، دخول ملک را با اتابک یزد و مراجعت اتابک و رفتن ملک به میان حشم کرمان:مجلس خالی و یار سرمست به دست - انصاف دهد که جای هر شادی هست


    امیر معزی » رباعیات » شمارهٔ ۱۹:بر خاک سر کوی تو ای عشق پرست - تنها نه منم فتاده شوریده و مست

    امیر معزی » رباعیات » شمارهٔ ۲۰:تا شاه گشاده دست بر تخت نشست - دست همه بیدادگران سخت ببست

    امیر معزی » رباعیات » شمارهٔ ۲۱:این ابر که دُرّ شاهوار آوردست - بر شادی جشن شهریار آورده ست


  11. افضل‌الدین کرمانی » المضاف الی بدایع الازمان فی وقایع کرمان » بخش ۵ - فصل:با مور کسی تیغ کشد از پی جنگ؟ - بر پشه کسی رها کند تیر خدنگ؟


    امیر معزی » رباعیات » شمارهٔ ۱۲۳:سقای ملک گرفت چنگ اندر چنگ - ساقی بنهاد بادهٔ مرجان رنگ