گنجور

قدسی مشهدی » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۱ - دیباچه جلالای طباطبایی بر مثنویاتی که کلیم و قدسی در تعریف کشمیر سروده‌اند

 

به نام پادشاه پادشاهان

سرافرازی ده صاحب کلاهان

خداوندی که زیب کن فکان داد

جهان را زینت از شاه جهان داد

چراغ سلطنت از رویش افروخت

[...]

قدسی مشهدی
 

قدسی مشهدی » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۲ - حمد و نعت

 

الهی بلبل این بوستانم

مکن عاجز ز وصف گل زبانم

درین گلشن که هم گل هست و هم خار

مرا هم جای ده، یک آشیان وار

ثنای گل نیاید گر ز دستم

[...]

قدسی مشهدی
 

قدسی مشهدی » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۳ - تعریف ملک کشمیر و آب و هوای آن

 

خوشا کشمیر و خاک پاک کشمیر

که سر بر زد بهشت از خاک کشمیر

چه کشمیر، آبروی هفت کشور

نگاه از دیدن او تازه و تر

چه کشمیر، آب و رنگ باغ و بستان

[...]

قدسی مشهدی
 

قدسی مشهدی » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۴ - تعریف باغ و بهار و سرسبزی کشمیر

 

چرا افسرده‌ای قدسی و دل‌گیر؟

نظر بگشای، کشمیرست، کشمیر!

تماشا کن که هنگام تماشاست

خریدار متاع عین، اینجاست

زند مرغ چمن هر سو منادی

[...]

قدسی مشهدی
 

قدسی مشهدی » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۵ - مشکلات راه کشمیر و کوه پیرپنجال

 

به کشمیر اعتقاد ما درست است

ولی ایمان به راهش سخت سست است

بود قطع ره کشمیر، مشکل

به حق نتوان رسید از راه باطل

مگر زین راه باریکت خبر نیست؟

[...]

قدسی مشهدی
 

قدسی مشهدی » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۶ - بازآمدن به تعریف کشمیر

 

اگر این است نزهت‌گاه کشمیر

هزاران جان فدای راه کشمیر!

چمن جوید زکات از کوهسارش

که باشد بر کمر نقد بهارش

سراسر کوه در سرو و صنوبر

[...]

قدسی مشهدی
 

قدسی مشهدی » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۷ - اوصاف دلربایی باغ فرح‌بخش

 

مرا باغ فرح‌بخش است منظور

ندارم آرزوی روضه حور

گرفته سروش از آزادگان باج

رسانده سرفرازی را به معراج

ز هر برگش گلستانی نمایان

[...]

قدسی مشهدی
 

قدسی مشهدی » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۸ - تعریف باغ فیض‌بخش

 

ز باغ فیض‌بخشم دل بود شاد

کز ایام جوانی می‌دهد یاد

حصاری گرد این گلشن کشیدند

ز گوهر، مهره دیوار چیدند

چو محراب درش را سرو دیده

[...]

قدسی مشهدی
 

قدسی مشهدی » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۹ - اوصاف باغ شاهزاده

 

بود برجی به باغ شاهزاده

که با قردش بود گردون پیاده

نه برج است این به گردون سرکشیده

عروس ملک، گردن برکشیده

فضای عالم قدس از هوایش

[...]

قدسی مشهدی
 

قدسی مشهدی » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۱۰ - اوصاف باغ نشاط

 

دلت را گر هوای انبساط است

نشاط عمر در باغ نشاط است

به پهلویش زمردفام کوهی

چه کوهی، بلکه خضر باشکوهی

پرست این کوه را از سبزه دامان

[...]

قدسی مشهدی
 

قدسی مشهدی » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۱۱ - تعریف باغ جهان‌آرا

 

ندارد دهر، جای دل فروگیر

به از باغ جهان‌آرای کشمیر

درین گلشن به کس ننمود گل رو

نشد تا غنچه‌اش تعویذ بازو

ندارد دل جدا از سنبلش تاب

[...]

قدسی مشهدی
 

قدسی مشهدی » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۱۲ - تعریف باغ صادق‌آباد

 

صفای بوستان صادق‌آباد

ز فیض صبح صادق می‌دهد یاد

درین باغ مبارک هرچه کشتند

به مهر جعفر صادق سرشتند

نهال جعفری با سرو هم‌دوش

[...]

قدسی مشهدی
 

قدسی مشهدی » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۱۳ - در توصیف باغ الهی

 

بود باغ جنان باغ الهی

بچین زو کام دل چندان که خواهی

بنای این چمن چون می‌نهادند

در فیض الهی را گشادند

اگر خواهی که رضوان را کنی داغ

[...]

قدسی مشهدی
 

قدسی مشهدی » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۱۴ - تعریف نورباغ

 

بهشت جاودانی نورباغ است

که این معموره را چشم و چراغ است

چنارش دست بر دل می‌گذارد

دماغ ناز سرو و گل ندارد

نباشد لاله را پیش گل آن حال

[...]

قدسی مشهدی
 

قدسی مشهدی » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۱۵ - در تعریف باغ بحرآرا بر لب دریا

 

ز دریا باغ بحرآرا نمایان

چو از آیینه، عکس روی جانان

درین باغ از هوای تازه و تر

درختان را گذشته آب از سر

به بادش عطر گل را شوق پیوند

[...]

قدسی مشهدی
 

قدسی مشهدی » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۱۶ - تعربف تالاب صفاپور

 

بود جام جهان‌بین گرچه پرنور

ندارد نور تالاب صفاپور

ز آبش عکس کشتی‌ها نمودار

چو از آیینه عکس ابروی یار

ز عکس گل در آب آتش فتاده

[...]

قدسی مشهدی
 

قدسی مشهدی » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۱۷ - تعریف ورود شاهجهان به کشمیر

 

کند طاووس کشتی بر هما ناز

که جا در زیر چترش کرده شهباز

چو طبعش مایل خشکی شد از آب

فرو شد از الم دریا به گرداب

صبا رفت و گلستان را خبر کرد

[...]

قدسی مشهدی
 

قدسی مشهدی » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۱۸ - تعریف چشمه اچول

 

اگر عمر ابد خواهی در ایام

ز آب چشمه اچول طلب، کام

سکندر آب اگر زین چشمه می‌خورد

برای چشمه حیوان نمی‌مرد

ندارد قدر این آب، آب حیوان

[...]

قدسی مشهدی
 

قدسی مشهدی » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۱۹ - تعریف باغ بیگم‌آباد

 

چو آمد سوی باغ بیگم‌آباد

صبا در رعشه جاوید افتاد

ز بس دهشت، درین پاکیزه گلشن

نگیرد یاسمن را خار، دامن

گل آن باغ را از بس حیا بود

[...]

قدسی مشهدی
 

قدسی مشهدی » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۲۰ - تعریف باغ آصف‌آباد

 

چو آمد سوی باغ آصف‌آباد

سلیمان ملک خود را رونما داد

به آبش، آب زمزم چون ستیزد؟

که این از چشمه، آن از چاه خیزد

قرین می‌گشت با این چشمه، زمزم

[...]

قدسی مشهدی
 
 
۱
۲
۳