چو آمد سوی باغ آصفآباد
سلیمان ملک خود را رونما داد
به آبش، آب زمزم چون ستیزد؟
که این از چشمه، آن از چاه خیزد
قرین میگشت با این چشمه، زمزم
اگر میبود در کشمیر، آن هم
نمیباشد گواراتر ازین آب
نوشته خضر، صد محضر درین باب
به صافی، صافتر از ماه بیمیغ
گرو برده به سردی از دم تیغ
به دل فیض روانی میچشاند
که در صافی به شعر صاف ماند
زند چون چشمه جوش از سردی آب
نماند بر فلک خورشید را تاب
ز آشامیدن این رشک کوثر
بود هر گام، خضرآباد دیگر
ز مشرق تا به مغرب گر شتابی
چنین سرچشمهای، دیگر نیابی
بود سرچشمه تسنیم و کوثر
ز فیض باغ رضوان تازه و تر
همین آب است آب زندگانی
برو از خضر بشنو گر ندانی
درین چشمه نماید عکس زنگی
چو در آیینهها عکس فرنگی
بود بر خاک حیف این رشک زمزم
به روی سبزه میزید چو شبنم
شبم روشن بود زین چشمه آب
به بر گو تیرگی را گرد مهتاب
ز شوقش چشمهسار کوه الوند
رساند اشک حسرت تا دماوند
ز شرمش آب حیوان را جبین تر
دهد باج گواراییش، کوثر
بود برّندهتر از آب شمشیر
مخور این آب تا از نان شوی سیر
نباشد هیچکس بیبهره زین آب
بیا گو سلسبیل و فیض دریاب
بود برّندگی سر خیل فوجش
بر این برهان قاطع تیغ موجش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: قدسی در این مثنوی آمدنِ پادشاه به باغ آصفآباد کشمیر را یاد میکند و بیشتر به ستایش چشمهٔ آن میپردازد. آب آن را از زمزم و کوثر و تسنیم و سلسبیل و آب حیات برتر میشمارد و زلالی، سردی و گواراییاش را با ماه بیابر، لبهٔ شمشیر و شعر روان مقایسه میکند. در پایان با بازی با معنای «برّندگی»، آن را آبی گوارنده و تیز چون تیغ میخواند.
هوش مصنوعی: هنگامی که پادشاهِ سلیمانمانندِ کشور به باغ آصفآباد آمد، باغ جمال خود را به او نمایاند و چهره گشود.
هوش مصنوعی: آب زمزم چگونه میتواند با آب این باغ برابری کند؟ این آب از چشمه میجوشد و آن از چاه برمیآید.
هوش مصنوعی: زمزم تنها در صورتی همتای این چشمه میشد که آن هم در کشمیر بود.
هوش مصنوعی: هیچ آبی گواراتر از این آب نیست و خضر در این باره صد گواهینامه نوشته است.
هوش مصنوعی: در زلالی از ماهِ بیابر روشنتر است و در سردی از لبهٔ شمشیر هم پیش افتاده است.
هوش مصنوعی: این آب به دل لذت روانی و جاریبودن میچشاند و در زلالی به شعر روان و پاکیزه میماند.
هوش مصنوعی: وقتی چشمه از سردی آبش میجوشد، خورشید در آسمان گرما و توان خود را از دست میدهد.
هوش مصنوعی: از نوشیدن این آب که کوثر بر آن رشک میبرد، هر قدمِ راه مانند سرزمین دیگری از آن خضر (جای آب حیات) میشود.
هوش مصنوعی: اگر از مشرق تا مغرب بشتابی و بگردی، سرچشمهای مانند این نخواهی یافت.
هوش مصنوعی: این چشمه گویی سرچشمهٔ تسنیم و کوثر است و از فیض باغ بهشت تازه و شاداب است.
هوش مصنوعی: آب زندگانی همین آب است؛ اگر نمیدانی برو و از خضر بپرس.
هوش مصنوعی: این چشمه چنان روشن است که تصویر مردی سیاهپوست در آن مانند تصویر فرنگیِ سپیدرو در آینه نمایان میشود.
هوش مصنوعی: حیف است این آبِ رشکِ زمزم بر خاک روان باشد؛ سزاوار است مانند شبنم بر روی سبزه بنشیند.
هوش مصنوعی: شبِ من از آب این چشمه روشن است؛ به تاریکی بگو که خود را در پرتو مهتاب بپوشاند و کنار برود.
هوش مصنوعی: از اشتیاق و حسرت این چشمه، چشمهسار کوه الوند اشک حسرت خود را تا دماوند روان میکند.
هوش مصنوعی: آب حیات از شرم این آب پیشانیاش عرق کرده و کوثر برای گواراییِ آن به او باج میدهد.
هوش مصنوعی: این آب از آبِ تیغ برّندهتر است و غذا را زود هضم میکند؛ پس تا از نان سیر نشدهای آن را ننوش، وگرنه زود گرسنه میشوی.
هوش مصنوعی: هیچکس از این آب بیبهره نمیماند؛ به سلسبیل بگو بیاید و از فیض آن بهره بگیرد.
هوش مصنوعی: برّندگی فرماندهِ سپاه موجهای اوست و تیغِ موجش دلیل قاطعی بر این برّندگی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.