ز دریا باغ بحرآرا نمایان
چو از آیینه، عکس روی جانان
درین باغ از هوای تازه و تر
درختان را گذشته آب از سر
به بادش عطر گل را شوق پیوند
به خاکش خورده آب خضر سوگند
رطوبت در هوایش آنچنان عام
کزین پس، آب گردد باد را نام
ز هفت اقلیم باید انتخابی
که زیبد همچو کشمیرش خطابی
ز سرسبزی کس اینجا نیست نومید
دواند ریشه در گل، سایه بید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بخش از مثنوی در وصف باغ بحرآرا در کنار دریاست. شاعر بازتاب باغ در آب را به چهرهٔ معشوق در آینه مانند میکند و از طراوت هوا، خوشبویی نسیم و برتری خاک آن بر آب حیات سخن میگوید. در پایان با اغراق میگوید هوا چنان نمناک است که باد را باید آب نامید و سرسبزی چنان است که حتی سایهٔ بید ریشه میدواند، و باغ را همتای کشمیر میشمارد.
هوش مصنوعی: باغ بحرآرا از کنار دریا پیداست و در آب دریا نمایان میشود، همانگونه که چهرهٔ معشوق در آینه دیده میشود.
هوش مصنوعی: در این باغ، هوا چنان تازه و نمناک است که گویی آب از سر درختان گذشته و در آب غرق شدهاند؛ یعنی سرشار از طراوتاند.
هوش مصنوعی: عطر گل مشتاق است که با نسیم این باغ درآمیزد، و آب حیات خضر به خاک این باغ سوگند میخورد؛ یعنی خاک آن از آب حیات هم ارجمندتر است.
هوش مصنوعی: رطوبت در هوای این باغ چنان فراگیر است که از این پس باید نام باد را آب گذاشت.
هوش مصنوعی: باید از میان هفت اقلیم جهان سرزمینی برگزید که شایسته باشد این باغ را مانند کشمیر نامید و خطاب کرد؛ یعنی این باغ همتای کشمیر است.
هوش مصنوعی: در این باغ هیچکس از سرسبزی بیبهره و ناامید نیست؛ حتی سایهٔ درخت بید هم در خاک ریشه میدواند و میروید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.