نگین شکروی در ‫۱۵ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۰ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۲۱:۱۸ دربارهٔ رهی معیری » غزلها - جلد دوم » سراب آرزو:

با درود و سپاس فراوان
لطفا"مصرع اول از بیت چهارم بدینگونه اصلاح شود:
"نفس حیات بخشت به هوای بامدادی"
همچنین "نبینی" در بیت ششم صحیح است.
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

نگین شکروی در ‫۱۵ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۰ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۲۰:۴۹ دربارهٔ رهی معیری » غزلها - جلد دوم » از خود رمیده:

با درود وسپاس فراوان
در مصرع دوم از بیت ششم "که" صحیح است
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

س ا س در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۱۹ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۳:۳۳ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » بدایع الجمال » شوقیات » شمارهٔ ۲۱:

ببخشید،
وزن این بیت کاملا" درست است،
چه خبط بزرگی!!!

س ا س در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۱۹ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۳:۲۹ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » بدایع الجمال » شوقیات » شمارهٔ ۲۱:

احساس می کنم در مصرع دوم بیت چهارم به جای "سیم بدن" احتمالا" "سیم تن" گزینه ی درست می باشد، اگر نه به هر حال به وضوح اشکال در وزن در این بیت دیده می شود.

ویدا در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۱۹ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۳:۰۸ دربارهٔ فرخی سیستانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۸۷ - در صفت داغگاه امیر ابو المظفر فخر الدوله احمدبن محمد والی چغانیان:

تشبیهات و توصیفات آنقدر خیال انگیز و تر وتازه و با شکوه است که انسان را تا مرحله لمس و حس کامل طبیعت پیش می برد. آیا این اشعار نشان می دهد که افکار مردم آن زمانه اینچنین لطیف و زلال بوده است چون حتما آن پادشاه خوش گذران هم با درک زیبایی این کلمات به شاعر صله میداده است.

مهراهورا در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۱۹ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۰۷:۰۵ دربارهٔ اوحدی مراغه‌ای » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۷:

این غزل در حافظ نسخه ی قدسی که کاملترین و معتبرترین دیوان حافظ است به حافظ نسبت داده شده و در واقع حافظ این غزل را سروده.

عباس مشرف رضوی در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۸ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۶:۱۲ دربارهٔ سیف فرغانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۴۰۳:

جهانی شاد و غمگین‌اند از هرج و وصال تو
به
جهانی شاد و غمگین‌اند از هجر و وصال تو
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

عباس مشرف رضوی در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۸ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۵:۰۱ دربارهٔ اوحدی مراغه‌ای » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴۵:

اما اتصال به اول همان بیت می تواند بصورت مجازی باشد (و عملا به قرینه حذف شود) و به این ترتیب، غزل بهمان صورت هم که هست، معنی خواهد داشت؛ مثلا:
خوف بدنامی ندارم، بیم رسواییم نیست
ور بمانم مدتی دیگر چنان می‌دان که من... ( "من خوف بدنامی ندارم")؛ که دیگر لازم نیست تکرار شود (اگر به قرینه حذف شده باشد)؛ چرا که "که" (یا "که من" ) دراینجا به همان مطلب نقل شده اشاره دارد.
یا هر بیت دیگر، مثلا آخرین بیت:
اوحدی را می‌شناسم، طالع خود دیده‌ام
ور تو حالم را بدانی، رحمت آری زآن که من (- همانطور که من - خودم را می شناسم و طالعم را می دانم؛ یعنی چندانکه من خودم را می شناسم، اگر تو هم مرا می شناختی، بر من رحمت می آوردی)
به این ترتیب فکر می کنم در هر سه قالب اگر شعر خوانده شود، معنی دار خواهد بود...
چه آخر هر بیت به اول بیت بعدی و بیت آخر به اول بیت اول
چه هر بیت به اول خودش
و چه خواندن "که من" بعنوان رجوعی (و تاکیدی) به آنچه که گفته و "پیش نهاده" شده در ابتدای همان بیت.
سپاسگزارم.

عباس مشرف رضوی در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۸ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۴:۴۸ دربارهٔ اوحدی مراغه‌ای » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴۵:

بسیار عالی...
ولی درضمن این، توجه کنید که هر بیت درعین حال، به اول همان بیت هم قابل اتصال است...
(البته از لحاظ معنی، اتصال به اول بیت بعدی، مرجح است)

رضا در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۸ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۰:۴۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۸:

سلام - شعرهای حافظ همیشه شور برانگیزند و همواره الهام بخش عشق به الهه های زیبایی و دوست داشتن در تمامی دوره های انسانها هستند
به ویژه این غزل که عزیزی می گفت حافظ با این غزل سنگ بنای یک عشق پاک را گذاشته است. وقتی تفأل کنار تربت پاکش که زیارتگه رندان جهان است این غزل آمد فهمیدم که عشق من با خط مشکین تو امروزی نیست، دیرگاهی است کزین جام هلالی مستم.
البته اصلاح مصرع دوم بیت چهارم به (بگیرد دامنت گردم) خالی از لطف نیست.
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

الهه در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۸ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۰۹:۰۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۸:

این غزل مثل تمام غزلهای حافظ محشره اما به قدری ازش خاطره دارم و برای من و یه عزیز دوست داشتنی تا آخر عمر به یاد موندنیه که فقط خواستم احساسم رو از دوباره خوندن این غزل و تمام این سایت زیبا و با ارزش بیان کرده باشم.

Tania Shokri در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۸ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۰۳:۴۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۰۹:

هر گوشه یکی مستی دستی زده بر دستی درست است نه هر گوشه یکی مستی دستی ز بر دستی
---
پاسخ: این نقلی که شما فرمودید مشهورتر است، باید دید در تصحیحهای معتبر چه آمده. فعلاً تغییر ندادیم.

Tania Shokri در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۸ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۰۳:۲۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۰۹:

بیت دوم : ... در شهر یکی کس را هشیار نمی‌بینم
هر یک بدتر از دیگر شوریده و دیوانه...
شما بدتر را بتر درج کردید.
با سپاس فراوان
---
پاسخ: با تشکر، در اینجا به ضرورت شعر «بدتر» نمی‌تواند درست باشد و وزن را خراب می‌کند، ضمن آن که در نسخ هم «بتر» نقل شده.

نگین شکروی در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۲۲:۵۳ دربارهٔ رهی معیری » غزلها - جلد اول » چشمهٔ نور:

بادرود وسپاس فراوان
در بیت اول "فقیریم" و در بیت دوم "باد بهاریم" صحیح است.
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

رسته در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۳:۳۵ دربارهٔ اوحدی مراغه‌ای » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴۵:

علامت گذاری سه نقطه ( ...) برای این مورد درست به نظر نمی آید. آن چه منظور شما را خواهد رساند یک ویرگول است و بس نه سه نقطه.
این صنعت در شعر می نواند در رده ی سحر حلال قرار گیرد.
---
پاسخ: با تشکر، مطابق نظر شما علامتگذاری شد.

مهوش نوّابی در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۰۷:۵۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۱:

کلمۀ ساعد در اینجا چه معنی دارد؟ آیا به معنی بازو و آرنج است یا از کلمۀ مساعدت می آید؟

نگین شکروی در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۲۲:۰۱ دربارهٔ رهی معیری » غزلها - جلد اول » سوزد مرا سازد مرا:

با درود وسپاس فراوان
در بیت آخر "ای" بنا بر نسخه ی اصلی صحیح میباشد که مخاطب,همان ساقی است که شعر خطاب به وی سروده شده است.
---
پاسخ: با تشکر، مطابق تحقیق شما کلمهٔ پیشین را بازگرداندیم.

عباس مشرف رضوی در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۷:۱۶ دربارهٔ اوحدی مراغه‌ای » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴۵:

وای خدایا!!!....
من فکر می کنم سرِّ این شعر اینست که آخر هر بیت به ابتدای بیت بعدی متصل می شود...
و آخر بیت آخر به ابتدای بیت اول...و بصورت حلقوی تکرار می شود...
تا بحال نظیر آنرا ندیده بودم...حیرت آور است... و خواندن غزل به اینصورت، طنین خاصی به آن می دهد و آنرا به نثر مانند می کند.
لطفا علامت سوالها را بردارید... و بجای آن می توان در انتهای هر بیت سه نقط قرارداد.
ممنون.
---
پاسخ: با تشکر، علامتگذاری مطابق پیشنهاد شما تغییر کرد. کشف جالبی کردید من هم لذت بردم.

عباس مشرف رضوی در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۶:۵۵ دربارهٔ اوحدی مراغه‌ای » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴۵:

علامت سوال در بیت اول شاید درست نباشد:
مصراع اول:
"...خسرو خوبان، که من عاشقم ("که" حرف ربط دوجمله: "دید -که- من عاشقم" ).
مصراع دوم:
"و زمن بپوشانید رخ، چندان که من." (یعنی: "بهمان اندازه که من - جوردیدم، او رخ بپوشانید - ").
ممنون.

خلیل جعفری در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۶:۵۳ دربارهٔ رهی معیری » غزلها - جلد اول » سوزد مرا سازد مرا:

در بیت آخر : بستاند این سرو سهی ... درست تر میباشد
---
پاسخ: با تشکر، مطابق نظر شما «ای» با «این» جایگزین شد.