عاکف در ۱۵ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۲۳ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۰۰:۵۶ دربارهٔ سعدی » گلستان » دیباچه:
هرکه مرزوع خود به خورد وبه خوید درست است ،خوید با واو غیر ملفوظ(خید) گندم وجویی را گویندکه سبز شده باشد لیکن خوشه ان هنوز نرسیده باشد ........... ایضا؛گندم وجو خوشه نبسته به نقل از لغتنامه دهخدا انتشارات دانشگاه تهران صفحه8921در ضمن همین بیت نیز یکی از شاهد مثالهادر لعتنامه است و معنای بیت فوق چنین است که کسی که محصول مزرعه خود را پیشاپیش فروخته ویا انرا قبل از سنبله بستن غدای احشام نموده است موقع برداشت محصول گدایی(خوشه چینی) باید بکند - خرید در متن به نظر اشتباه چاپی است
---
پاسخ: با تشکر، به صورت «بخورد به خوید» تصحیح شد.
بهمن بنی هاشمی در ۱۵ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۲۳ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۰۰:۴۸ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۷۸:
سلام وزن این قصیده«مفعول فاعلات مفاعیلن» می باشد و وزنی که برای آن مشخص کرده اید(مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)) غلط است هرچند همخانواده هستند.با تشکر
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
آوا در ۱۵ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۲۳ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۰۰:۲۵ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳ - گوهرفروش:
با درود مجدد...
در مصراع اول از بیت دهم به نظر بندۀ ناچیز بهتر است فاصله ای بین تو و بس گذاشته شود.
تو از آن دگری رو که مرا یاد تو بس.
همچنین در مصراع آخر واژۀ "چکنم " به صورت جداگانه املاء بهتر و رساتری دارد.
شهریارا چه کنم لعلم و والا گهرم...
---
پاسخ: با تشکر، انجام شد.
آوا در ۱۵ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۲۳ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۰۰:۱۸ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳ - گوهرفروش:
درود شما پارسی گویان.
در مصراع اول از بیت پنجم : (پدرت گوهر خود تا به "زر" و سیم فروخت) ، "زر" به اشتباه "رز" نگاشته شده.
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
آوا در ۱۵ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۲۳:۳۹ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۳ - غنای غم:
درود بر دوستداران ادب پارسی.
تا بحال شعری چنین شیوا دل ِغمدیده ای را تصلی نداده که اکنون...
خدایت رحمت کناد شهریارا.
زهرا در ۱۵ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۲۳:۳۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴:
منم با محمد موافقم. صدای شهید چمران واقعا به این شعر یه حال و هوای جالبی میتونه بده....
داریوش در ۱۵ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۲۳:۳۵ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶:
صد شکر خدا،که روزی روزه ما
---
پاسخ: با تشکر، «را»ی اضافی حذف شد.
آوا در ۱۵ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۲۲:۵۰ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۴ - شیدائی:
در بیت ششم، لعل شاهد (نشنیدیم) صحیح میباشد.
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
رحمت ا.. مقصودلو در ۱۵ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۱۵:۳۶ دربارهٔ منوچهری » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۵۱ - در مدح علیبن محمد:
با سلام وعرض خسته نباشید خدمت همه یدوستانی که این گنجینه ی گنجور را تهیه و عرضه داشته اند . آنچه این حقیر به عنوان معلم ادبیات تاکنون به دانش آموزانم گفته ام وخود نیز فراگرفته ام این است که این شعر وصف شب اشت نه وصف شخص به دلایلی که کافی است یک بار دیگر شعر را از این دیدگاه بخوانید . با سپاس مقصودلو
رضا در ۱۵ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۱۵:۰۰ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ۱۹۴ - در حق مادر خویش:
سلام و ممنون . سایت بسیار خوبی آماده کردید. در بیت 3 سلف درست می باشد
---
پاسخ: با تشکر، «صلف» به معنای «منت» صحیح است.
جلیل Jalilomidi@yahoo.com در ۱۵ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۱۲:۱۲ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - در نعت رسول اکرم و مدح عارف زرگر:
1- دهخدا گفت ار :نمکساری: ... 2- گفت لاتسال حبیبی :کان همه: ... 3- مالشی بایست ما را زان که : بربط : ...
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
مینا در ۱۵ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۰۹:۵۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۶:
اگر به روشهای برابر خوانی و نسخ مرجع دیوانها توجه کنیم، نسخه غنی و قزوینی لزوما بهترین نسخه نیست دوستان-
---
پاسخ: ما نسخهٔ قزوینی-غنی را انتخاب نکردیم، در منبع مورد استفاده از این نسخه استفاده شده و متأسفانه امکان تغییر کل دیوان وجود ندارد. اما حاشیههای دوستان میتواند نقایص احتمالی این تصحیح را جبران کند.
مینا در ۱۵ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۰۹:۵۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۶:
در نسخه نیساری هم ساعد ذکر شده- ترتیب ابیات نیز بسیار متفاوت است که انسجام و ارتباط معنایی ابیات را صد چندان میکند.
هاله در ۱۵ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۰۸:۲۱ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲:
این شعر ، یکی از محکم ترین جواب ها به ناله ها و شکایتهای روزمره انسانهاست که تلنگری می زند به شعور انسان که " امروز را دریاب" و کمتر شکایت کن .
همیرضا در ۱۵ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۱۹:۲۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۵۰:
@ستاره سادات پیغمبری:
من زیبایی خاصی در این رسمالخط نمیبینم. این شیوه احتمالاً مربوط به رسمالخط چاپی قدیم است و از جمله رسوم بد همین شیوه چسباندن «به» به کلمات بعد آن است. متأسفانه این شیوه که در گنجور هم به وفور استفاده شده جستجوپذیری شعرها را کاهش میدهد.
ستاره سادات . پیغمبری در ۱۵ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۱۷:۱۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۵۰:
زیباست که در ساحت شعر بجای نگارش واژه است بنویسیم " ست "
بیت 4 : گیجست / جانست
بیت 5 : تنگست
رضا بی شتاب در ۱۵ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۱۳:۴۰ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » عذر آوردن مرغان » حکایت مرگ ققنس:
با سلام
از روی نسخه ی دکتر محمد جواد مشکور
(ققنُس و درازی عمر و احوال او)
- چون ببرّد وقت مردن دل ز خویش
هیزم آرد گردِ خود(صد حُزمَه) بیش (حُزمه= پشته ی هیزم)
- پس بهر یک ثُقبه ای از جان پاک
نوحه ای دیگر بر آرد دردناک
- چون بهر یک ثُقبه همچون نوحه گر
نوحه ی دیگر کند نوعی دگر
- از نفیر او همه پرّندگان
وز خروش او همه درّندگان (تشدید روی «ر»)
-سوی او آیند چون نطّارگی (تشدید روی «ظ»
دل ببُرّند از جهان یکبارگی (تشدید روی «ر»)
- از غمش آن روز از خون جگر
پیش او بسیار میرَد جانور
-جمله از زاری او حیران شوند
بعضی از بی طاقتی بی جان شوند
- آتشی بیرون جهد از بال او
پس از آن آتش بگردد حال او
-مرغ و هیزم هر دو چون اخگر شوند
بعدِ اخگر نیز خاکستر شوند
-هیچکس را در جهان این اوفتاد
کو پس از مردن بزاید یا بزاد
پس از «گر چو ققنس عمر بسیارت دهند/هم بمیری هم بسی کارت دهند) این بیت از قلم افتاده است:
- ققنس سرگشته در سالی هزار
صد تنه بر خویشتن نالید زار
-سالها در ناله و در درد بود
بی ولد بی جفت فردِ فرد بود
-آخِرالامرش اجل چون داد داد
آمد و خاکسترش بر باد داد
-مرگ اگر چه بس درشت و ظالم است
گَردَنان را نرم کردن لازم است(گَردَنان= سرکشان)
---
پاسخ: با تشکر فراوان بابت زحمت نقل نسخهٔ بدل، جهت حفظ یکدستی کل مجموعه و سازگاری آن با منبع یکسان و جلوگیری از ایجاد ملغمهای از چند نسخه، حاشیهٔ ارزشمند شما را به متن منتقل نکردیم.
حامد در ۱۵ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۱۲:۲۴ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۸:
در موسم نیسان ز سما شد سوی دریا، در کسوت قطره
در بحر به شکل دُر شهوار برآمد ، در گوش نهان شد
گوش ماهی . (اِ مرکب ) صدف را می گویند و آن غلاف مروارید است .
---
پاسخ: با تشکر، مصرع جاافتاده اضافه شد.
ناشناس در ۱۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۰ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۲۲:۱۱ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۳:
اینطور که ف.ش اشعار خیام رو تفسیر میکنه من دارم کم کم به عرفان مولانا و حافظم شک میکنم!!! چون شاید اوناهم افکار خیام رو داشتن و یکی مثل ف.ش اشعارشونو اونجوری تفسیر کرده!!!
بهمن بنی هاشمی در ۱۵ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۲۳ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۰۱:۰۸ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴: