ناشناس در ۱۴ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ مهر ۱۳۹۰، ساعت ۱۴:۱۴ دربارهٔ رضیالدین آرتیمانی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۲:
سلام و سپاس
مصرع اولِ بیت سوم ، با علامت سؤال بهتر خوانده می شود :
تو به شوخی چگ.نه مشهوری ؟
مصرع دوم بیتِ چهارم با سجاوندی بهتر خوانده می شود :
حسن ، شوخی و ؛عشق ، رسوایی
دوست در ۱۴ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ مهر ۱۳۹۰، ساعت ۱۰:۴۸ دربارهٔ حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸:
احتمالا آقا سلمان ساوجی حق کپی رایت رو رعایت نمیکرده !!!!!!!!!!!!!
دوست در ۱۴ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ مهر ۱۳۹۰، ساعت ۲۲:۲۳ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۰ - مرغ بهشتی:
"مگر از گوشه ی چشمی وگر..." نادرست تایپ شده است، نگارش صحیح بیت:
مگر از گوشه ی چشمی دگر، طرحی دگر ریزی...
(دقت کنید که از نگارش فعلی، اصولاً معنایی دریافت نمی شود.)
مهدی سلمانی در ۱۴ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ مهر ۱۳۹۰، ساعت ۱۹:۳۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۲:
فرصت شمار صحبت کز این دو راهه منزل
گر بگذریم نتوان دیگر به هم رسیدن
شکوهی در ۱۴ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ مهر ۱۳۹۰، ساعت ۱۲:۱۱ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی اسکندر » بخش ۳۱:
بیت نادرست: چو گاه خورش درگذشت اژدها -
بیامد چو آتش بران تند جا
بیت درست:چو گاه خورش درگذشت اژدها -
بیامد چو آتش بدان تند جا
"بران" تبدیل به "بدان" شود.
سپاس
شکوهی
جمشید پیمان در ۱۴ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ مهر ۱۳۹۰، ساعت ۰۹:۱۰ دربارهٔ حافظ » قطعات » قطعه شمارهٔ ۹:
لطفن در مصرع دوم از بیت چهارم محروم را به محرم تصحیح کنید:
حاسدت از سماع آن مــحـــرَمِ آه و ناله باد
امید رضا محبی در ۱۴ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ مهر ۱۳۹۰، ساعت ۰۸:۳۴ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب اول در سیرت پادشاهان » حکایت شمارهٔ ۴:
با سلام
لطفاً زیعانجوانی به ریعان جوانی اصلاح شود، ریعان بمعنی اول و بهترینچیزی، و ریعان جوانی بمعنی اول جوانی یا بهترین موسم جوانی است.
با احترام
مهدی سلمانی در ۱۴ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۰، ساعت ۱۸:۵۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۹:
سر و چشمی چنین دلکش تو گوئی چشم از او برکش؟
برو کاین وعظ بیمعنی مرا در سر نمیگیرد
همراز شب در ۱۴ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۰، ساعت ۱۱:۰۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳:
سلام خدمت همه عزیزانی که که وقت گذاشتند و در مورد این ابیات نظر دادند.بنده تمام نظر ها را مطالعه کردم.راستش نمی دونم کی درست میگه کی غلط.ولی اینا می دونم که خیام هم انسان بوده و هر انسانی آزاده هر جور دوست داره فکر کنه.ولی به نظر بنده در کل شراب خواری کاری بس بیهوده وعبثه.آخه کدوم آدم عاقلی میاد هوشیاری را به مستی ترجیح بده.کم نیستن آدم هایی که در عالم مستی همه چیزشون را از دست دادن.و بعضی ها حتی یک کشور و ملت را به باد فنا دادن. حالا قضاوت با خودتون.
حسین ماپار در ۱۴ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۰، ساعت ۰۱:۰۵ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۰:
در بیت ششم: چو نان حصاریی، که گذر دارد از رقیب
«چونان=چون آن» با یک فاصله اضافه، به صورت دو کلمه «چو نان» در آمده که دریافت معنی را مشکل می کند و ذهن را به بیراهه می کشد.
به علاوه، تنها به عنوان یک حدس شخصی با توجه به معنی بیت، آیا در هیچ یک از نسخه های چاپی مصرع بدین گونه نبوده است؟ :
«چونان حصاریی، که حذر دارد از رقیب»
در بیت دوازدهم: سار از درخت سرو مرو را شده مجیب
ظاهرا کلمه «مرو» در واقع همان «مر او» است، که نگارش کنونی من بی سواد را در خوانش اول به اشتباه انداخت.
در بیت سیزدهم: صلصل به سر و بن بر، با نغمۀ کهن
ترکیب «سرو بن» با فاصله ای اضافه به صورت «سر و بن» نوشته شده که شدیدا غلط انداز است.
با تشکر از عنایت و همکاری شما.
حسین ماپار در ۱۴ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۰، ساعت ۰۰:۳۴ دربارهٔ رودکی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳:
مصرع آخر، حالت پرسشی باید داشته باشد یا اخباری؟
با حالت اخباری معنی درست تری دارد انگار.
حسین ماپار در ۱۴ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۰، ساعت ۰۰:۲۶ دربارهٔ رودکی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷:
به نظر می رسد در مصرع آخر، «زدم» می بایست «زدیم» باشد.
هم به دلیل تطابق با فعل «گشتیم» در مصرع دوم
و هم به خاطر روان نمودن وزن در مصرع چهارم
سپاسگزارم اگر نسخه های مرجع را دوباره بررسی نمایید.
کارن در ۱۴ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۲۲ مهر ۱۳۹۰، ساعت ۲۲:۲۰ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب هشتم در آداب صحبت » حکمت شمارهٔ ۴۲:
با سپاس برای کار زیبایتان
در جمله لطفا به سیرت بجای بصیرت و و بصیرت بجای سیرت قرار گیرد
عباس آورد در ۱۴ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۲۲ مهر ۱۳۹۰، ساعت ۱۷:۴۷ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۹:
این احتمال وجود دارد که «وِرد» صحیح باشد . وِرد = زیاده روی در گفتار
گر باده خوری تو با خردمندان خور یا با صنمی لاله رخی خندان خور
بسیار مخور، وِرد مکن ، فاش مساز اندک خور و گه گه خور و پنهان خور
توفیقتان افزون
احسان در ۱۴ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۲۲ مهر ۱۳۹۰، ساعت ۱۲:۳۸ دربارهٔ شاه نعمتالله ولی » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۳۱:
یا علی.
طاهره در ۱۴ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۲۲ مهر ۱۳۹۰، ساعت ۰۹:۳۱ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۵:
یکی از دوستان شعر دل و دین و عقل و هوشم همه را بر آب ذلذی رو به حضرت حافظ نسبت داده.این شعر از فیض کاشانیه!توی همین ساین سرچ بزنید کل غزل رو بخونید.بیوگرافی فیض هم کاملا واضحه.اون شاگرد و داماد ملاصدرا و یک عالم دینی بزرگ بوده.نمیدونم عارف بوده یا نه.ولی اشعار عرفانی خوبی داره
طاهره در ۱۴ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۲۲ مهر ۱۳۹۰، ساعت ۰۹:۱۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۵:
من اطلاعات زیادی در مورد خیام ندارم.اما اینکه بگه فارغ بودن ز کفر و دین دین من است که چیز بدی نیست!دین یک وسیله رسیدن به خداست و بعضیا اون رو با هدف اشتباه میگیرن.خیام شاید میخواد بگه هدف من خود خداست نه دین!شاید هم منظورش از فارغ بودن اینه که خودم رو در این قید و بند قرار ندم که کی دین داره و کی کافره.بهرحال منم مثل یکی از دوستان فکر میکنم میخوارگی هرقدرم برای یه نفر لذت بخش باشه اینطوری نیست که کسی بیاد درباره ش شعر بنویسه.بعلاوه در اون زمان اگر کسی اهل میخوارگی بوده جامعه کلا طردش میکرده چه برسه به اینکه شعراشو هم حفظ کنن و به نسلای بعد منتقل کنن.
یکی از دوستان گفته بود چرا باید از این اصطلاحات استفاده کرد؟الآن کاری به علتش ندارم.ولی کسانیکه متاخر تر بودن مثل شیخ بهایی که زندگینامش کاملا واضحه و شیخ الاسلام زمانش بوده هم از این واژگان استفاده کرده و همه میدونن اون حتی یکبار هم لب به شراب نزده:ساقیا بده جامی زان شراب روحانی /تا دمی برآسایم زین حجاب ظلمانی//دین و دل بیک دیدن باختیم و خرسندیم/در قمار عشق ایدل کی بود پشیمانی؟
شاید از زندگی حضرت حافظ هم چیز زیادی ندونیم ولی از اشعارش کاملا پیداست که یک عالم دینی بزرگ بوده و فرد بسیار متشرعی بوده.ولی در اشعارش از این اصطلاحات استفاده میکرده.همینطوره مولانا و عطار!
البته من در مورد خیام نظری ندارم.چون نمیشناسمش.ولی به این راحتیم نمیشه قضاوت کرده
شاهین شیرزادی در ۱۴ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۲۲ مهر ۱۳۹۰، ساعت ۰۰:۵۸ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۰:
بیت چهارم مصرع دوم هوسی اشتباها هوس تایپ شده است.
امیر در ۱۴ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ مهر ۱۳۹۰، ساعت ۱۹:۵۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۰:
با "ناشناس" موافق نیستم.
به بیت شش اشاره کردید ، اما پیش از این بیت در بیت سه می خوانیم:
شاه خوبانی و منظور گدایان شدهای
قدر این مرتبه نشناختهای یعنی چه
شاید محبوب این قدر برای حافظ عزیز است که از او برای خود بتی ساخته است.
در غزل دیگری حافظ می گوید:
به قد و چهره هر آن کس که شاه خوبان شد/ جهان بگیرد اگر دادگستری داند.
یا در بیت پنجم که به نظر من اوج این غزل است با توصیف "ظاهر" معشوق ، او را خدایی که عالم به هرگونه سر و رازی است معرفی می کند:
سخنت رمز دهان گفت و کمر سر میان
و از میان تیغ به ما آختهای یعنی چه
خدایی که از میان حافظ با او آمیخته است و تاب این آمیختگی سنگین را ندارد.
سمیه در ۱۴ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ مهر ۱۳۹۰، ساعت ۱۶:۱۳ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۹۱: