مرضیه در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۱۷:۱۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۷:
این شعر در وصف پیامبر اکرم گفته شده و بسیار دلنشین است.
محسن در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۱۲:۳۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۳۴:
بهترین بیت این شعر از نظر من:
در نجاتش مات هست و هست در ماتش نجات
زان نظر ماتیم ای شه آن نظر بر مات باد
به به.
دیوانه کنندست!!!
آریا در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۲۳:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۰۹:
"مستتر" غلط می باشد.
"ای لولی بربط زن تو مست تری یا من" صحیح است.
ساقی در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۲۲:۵۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » ترجیعات » اول:
مسله!
مسئله می باشد
محمد ذهابی کرمانشاهی در ۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۱۹:۲۳ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴۳:
با سلام
من هم با آقا ایمان کاملا موافقم . بی عفتی در کلام ایرانیان دقیقا از این قرن شروع به کار کرده .
mohammad.2903@yahoo.com
در مورد این حاشیه ها هم بگم واقعا جالبه چه اشکالی داره انسان رای مخالف خودش رو هم بشنوه . نمی دونم چرا بعضی ها رای مخالف رو نمی پذیرن و مخالف این حاشه هستن.
ناشناس در ۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۱۸:۵۱ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۸:
اشتباه تایپ شده بر چرخ فلک هیچ کسی چیره نشد نه چیر نشد
سید مهدی در ۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۱۶:۴۶ دربارهٔ اقبال لاهوری » رموز بیخودی » بخش ۱ - رموز بیخودی:
خیلی ممنونم باسپاس فراوان
محمود در ۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۱۵:۵۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۴:
نمی دانم چرا محسن نامجو که این غزل را خوانده، در مصرع دوم بیت اول، دو کلمه را چیز دیگری خوانده است. مثلا شبی را دستی خوانده است.
استادسیدعلی اصغرموسوی در ۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۱۴:۵۷ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۰:
سلام
و درود برشما و کارتان!
غزل عظمت انسان در ملکوت را بیان می کند و اورا به ترک تعلق و تعین وامی دارد.
بیت الغزلش همان بیت :بیا برچشم ... است البته مصرع دوم چندان مثل اولی نیست.
اما بیت عالی اش همان بیت چهارم است که متاسفانه در مصرع دوم ((خویش )) را خویشتن نوشته اند و وزن غزل اشکال پیدا کرده است .
به نظر می رسد باید این گونه بوده باشد :
چرا از خویش بگریزی و با بیگانه بنشینی !
----
یاحق!
استاد سید علی اصغرموسوی
بهاالدین در ۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۱۲:۰۴ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱:
بیت دوم مصرع آخر سوالی نیست
mohsen در ۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۱۱:۴۲ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۱۳:
بدو گفت زان سوی تابنده شید
برآید یکی پرده بینم سپید
زان سو که تابنده شید برآید، صحیح است. یعنی در سمت مشرق، آن سو که خورشید تاینده بر می آید یعنی طلوع میکند.
تصحیح استاد بهرام مشیری
mohsen در ۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۱۱:۲۹ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۷:
دریغ آیدم کاین چنین یال و سفت
همی از پلنگان بباید نهفت
بباید نهفت غلط و بی معناست و بیابد تهفت صحیح است (تصحیح استاد بهرام مشیری)
mohsen در ۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۱۱:۲۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۷:
یکی بوستان بد در اندر بهشت
به بالای او سرو دهقان نکشت
در اندر بهشت غلط و بی معتاست و در اردیبهشت صحیح است (تصحیح استاد بهرام مشیری)
mohsen در ۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۱۱:۲۵ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۷:
بخندید بسیار گرد آفرید
به باره برآمد سپه بنگرید
قبل از این بیت ابیات زیادی در گفتگو میان سهراب و گردآفرید (قول و قرارهای عاشقانه) حذف شده است که در نتیجه گردآفرید از بالای برج میخندد و به سهراب میگوید من تو را فریب دادم و ترکان از ایرانیان زن نمی یابند. ابیات افتاده شده را در یاد ندارم اما بزودی خواهم آورد!
mohsen در ۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۱۰:۰۶ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۶:
چو هومان ورا دید با یال و کفت
فروماند هومان ازو در شگفت
هومان دوبار تکرار شده که غلط است و در بیت دوم بجای هومان باید واژه دیگری باشد. مانند پهلو لطفن پژوهش و تصحیح کنید. با سپاس
. دکتر شکوهی در ۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۰۹:۰۲ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب اول در سیرت پادشاهان » حکایت شمارهٔ ۳۳:
سروده های پایین نثر را نادرست نوشتید. درست کنید:
ﺗﺎ دل دوﺳﺘﺎن ﺑﻪ دﺳﺖ ﺁری
ﺑﻮﺳﺘﺎن ﭘﺪر ﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺑﻪ
ﭘﺨﺘﻦ دﻳﮓ ﻧﻴﻜﺨﻮاهﺎن را
هﺮ ﭼﻪ رﺧﺖ ﺳﺮ اﺳﺖ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺑﻪ
ﺑﺎ ﺑﺪاﻧﺪﻳﺶ هﻢ ﻧﻜﻮﻳﻰ آﻦ
دهﻦ ﺳﮓ ﺑﻪ ﻟﻘﻤﻪ دوﺧﺘﻪ ﺑﻪ
. دکتر شکوهی در ۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۰۸:۳۲ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب سوم در فضیلت قناعت » حکایت شمارهٔ ۲۷:
در پی بیت زیر یک بیت جا افتاده است. آن را بیافزایید:
چو پرخاش بینی تحمل بیار
که سهلی ببندد در کار زار
به شیرین زبانی و لطف و خوشی
توانی که پیلی به مویی کشی
دودوزه در ۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۰۷:۵۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۸:
در تمام نسخی که من از این غزل دیدم بیت آخر به همین صورتی که شما نقل قول کردید نوشته شده:
لب بر لبی چو چشم خروس ابلهی بود
برداشتن به گفتهی بیهودهی خروس
در اینجا من فکر میکنم که «لب بر لب برداشتن» از نظر دستوری درست نیست بلکه «لب بر لب گذاشتن» درست است و اگر قرار است فعل برداشتن به کار رود باید از ترکیب «لب از لبی» استفاده کنیم. چون لب از لب برداشته می شود.
البته همانگونه که گفتم این حدس من است و فکر میکنم درست باشد مگر اینکه نکتهیی در آن هست که من نمیدانم.
mazhar در ۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۰۷:۲۸ دربارهٔ قاآنی » قطعات » شمارهٔ ۱۰۶:
حالا کی گفته که زمن به معنای ازمن است ؟
رضا در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۱۷:۲۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۷۷: