یکی پرسید ازان دیوانه ساری
که ای دیوانه حق را چیست کاری
چنین گفت او که لوح کودکان را
اگر دیدی چنان میدان جهان را
که گاه آن لوح بنگارد ز آغاز
گهی آن نقش کُلّی بسترد باز
درین اشغال باشد روزگاری
بجز اثبات و محوش نیست کاری
فغان از خلق و فریاد از زمانه
نفیر از نقش لوح کودکانه
نگاری کان زنان بر دست دارند
اگرچه زان نکوئی چون نگارند
دل آن بهتر کزان دربند نبوَد
که آن هم بیشِ روزی چند نبوَد
نگاری کان نخواهد ماند بر جای
نه بر دستست زیبنده نه بر پای
نگاری کان بسان درهم آید
چو زهر جانست جان زو پُر غم آید
اگرچه ذوقِ دنیا بیشمارست
ولیکن در بقا چون آن نگارست
سر مردان عالم مصطفی بود
ببین تا در ره دنیا کجا بود
چو اندر ملک درویشی سرافراخت
قبای مسکنت را در بر انداخت
طعام جوع را صد خوان بگسترد
بملک فقر شادروان بگسترد
چنان بر ملکِ دنیا خاک انداخت
که رخت از خاک بر افلاک انداخت
کمال ملک درویشی چنان داشت
که آن طاقت ندانم تا توان داشت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شخصی از دیوانهای در ساری پرسید که حقیقت چیست. او پاسخ داد که اگر لوح کودکان را ببینی، به درک بهتری از جهان میرسی. او گفت که زندگی فقط شامل اثبات و محو است و هیچ چیز دائمی نیست. او از درد و فریاد مردم در زمانه گلهمند بود و به زیباییهای زودگذر دنیا اشاره کرد. او همچنین از شخصیتهای بزرگ مانند پیامبر که در خاک و فقر زندگی میکردند یاد کرد و گفت که زندگی درویشی واقعی کمالی دارد که فراتر از تجملات مادی است. به طور کلی، او بر زوال دنیا و زیباییهای گذرا تأکید کرد و بر اهمیت باطن و صفای درونی نسبت به ظواهر دنیوی تأکید کرد.
هوش مصنوعی: یک نفر از دیوانهای در ساری پرسید: ای دیوانه، حقیقت چه کاری انجام میدهد؟
هوش مصنوعی: او گفت: اگر لوح کودکانهای را دیدی، بدان که این لوح، به نوعی نمایانگر جهان است.
هوش مصنوعی: گاهی آن لوح مقدس، از ابتدا نوشته میشود و گاهی هم آن تصویر جامع و کامل را مجدداً به یاد میآورد.
هوش مصنوعی: در این دنیا، تنها کاری که باقی مانده است، اثبات وجود و محو آن است.
هوش مصنوعی: آه و ناله از دست مردم و شکایت از این زمانه، صدایی مانند نواهای کودکانه از نقش و نگارهای روی لوح به گوش میرسد.
هوش مصنوعی: دخترانی که زیبایی را در دستان خود دارند، هرچند که آن زیبایی مانند خودشان نیست.
هوش مصنوعی: دل انسان باید بهتر از این باشد که در بند حیات مادی و روزمره باشد، زیرا این حالت حتی از روزی چند نیز فراتر نمیرود.
هوش مصنوعی: یک دختری وجود ندارد که برای همیشه در جایی بماند؛ زیبایی او نه بر دستش است و نه بر پایش.
هوش مصنوعی: دختری مانند درهم، وقتی نزد من میآید، مانند زهر جانم را پر از غم میکند.
هوش مصنوعی: هرچند زیباییها و لذتهای دنیا بسیارند، اما از نظر دوام و ماندگاری، هیچکدام به آن معشوق نمیرسند.
هوش مصنوعی: مردان بزرگ عالم، شخصیت خود را از نور مقدس پیامبر اسلام، محمد مصطفی، دریافت کردهاند. حال ببین که در این مسیر دنیوی، جایگاه آنها کجاست و چه اندازه به این نور و راه الهی وفادار ماندهاند.
هوش مصنوعی: وقتی در سرزمین درویشان، فردی با افتخار ، لباسِ تواضع و فروتنی را بر تن کرد و خود را از سادگی و قناعت آراسته ساخت.
هوش مصنوعی: غذای گرسنگی را صد سفره در برابر فقر خوشبختانه باز کرد.
هوش مصنوعی: به قدری بر جهان مسلط شد که توانست از زمین به آسمان برود و جایگاه خود را ارتقاء دهد.
هوش مصنوعی: کمال یک درویش به قدری بزرگ و والاتر از تواناییهای من است که من حتی نمیتوانم به آن فکر کنم یا درک کنم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.