دکتر ترابی در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۶:۳۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۷:
داستان سرو کاشمر و خلیفه ای که عمرش کفاف نداد تا کاخ ستم خویش باسرو داد بیاراید زبانزد است.
تقدس درخت در سر زمین خشک و کم آب ما بی گمان خرافه نیست، راهی است از برای پاسداری طبیعت نگهداری سایه بانی بر مسافری خسته.
اما داستان نهنگ و تمساح ..... و اینکه گمان بریم شاعران ما از زبان زیست شناخت امروز آگاه بوده اند و جغرافیای اروپاییان می دانسته اند از پایه سست است ( خواهشمندم مرا ببخشایید)
ضرورت های شعری و گاه حتا تنگی قافیه را از نظر مبارک دور ندارید و به جای جستجوی علم در کلام اهل تغزل به جستار آن در زبان اهل علم میهنمان برخیزیم . گمان نمی کنم سعدی تفاوت آیشکده و کلیسا را نمی دانسته است و هم او می فرماید:
گر به مسجد روم ابروی تو مهراب من است
ور به آتشکده، زلف تو چلیپا دارم.
دکتر ترابی در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۵:۴۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸:
از جمله معانی مهجور صرف ، صاف، بی آمیغ است.
دکتر ترابی در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۵:۳۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰:
بی گمان کافت است ( که آفت )
---
پاسخ: با تشکر از تمام دوستان، تصحیح شد.
دکتر ترابی در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۵:۲۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲:
طالع اگر مدد کند....این غزل را به آواز ایرج بشنوید.
دکتر ترابی در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۵:۰۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸:
گدار اگر در رود باشد پایاب است ورنه گردنه است در کوهستان.
پایاب گذرگاه آب است و بخشی از کاریز(قنات) که روباز است پیش از رسیدن به دهانه (مظهر) قنات.
دکتر ترابی در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۴۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶:
به گمان این کمترین که سررشته ای در زبان عربی ندارد، صاح گویا کوتاه شده صاحب باشدبه معنای همنشین بنا براین میشود گفت شیخ بیت پیشین را تکرا کرده است: همنشین را بگوی مستان را در شوق مستیشان به حال خویش بگذار ( نقل به معنا) و الله اعلم.
عارف در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۴۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۴:
بیت آخر رو حال کردین !
16 کلمه بیشتر نیست 21 تا آرایه داره ! من رشته ام ادبیات نیست ! شایدم بیشتر باشه من نمی دونم !
4تا کنایه داره
4 تا تناسب
2 تا جناس
2 تا تشبیه
واج آرایی
تخلص
استعاره
نماد
مجاز
ایهام تناسب
تضاد
لف و نشر
حسن تعلیل!!
به قول آقای فروسی پور چه می کنه این سعدی !
محمدرضا در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۱۲ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۴۵ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۵:
بیت 5 به این صورت هم آمده که زیباتر است:
در کوی عشق جان را باشد خطر اگر چه
جایی که عشق باشد آنجا خطر نباشد
ناشناس در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۱۲ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۲۲ دربارهٔ اقبال لاهوری » پیام مشرق » بخش ۱۷۲ - حیات جاوید:
رگ تاگ
ناشناس در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۱۲ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۲۰:۱۸ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۳:
خوب بود
همیرضا در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۱۲ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۲۶ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۱۶۵ - آرمان شاعر:
@ناشناس:
متن مطابق نسخهٔ چاپی است و احیاناً سرو کاشمر نبوده که تحریف شده باشد. در پاورقی آمده:
«غاتفر نام محلهای بوده در سمرقند که سرو آن به خوبی مثل است (انجمنآرا).»
حمزه ای در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۱۲ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۰۷ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱۳:
و همینطور آراست صحیح است در مصراع دوم0 متاسفانه در این سایت اشتباه تایپی زیاد به چشم می خورد
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
مصرع سوم نیز مشکلدار به نظر میرسد که مراجعه به منبع چاپی (قابل دریافت از این نشانی، صفحهٔ 11، رباعی شمارهٔ 13) به ما کمکی نکرد. فعلا این گونه تصحیح شد که «امروز در این زمانه آن زهره که راست؟» به جای «امروز درین زمانه آن زهره گر است» جایگزین شد. دوستان اگر در منابع صورت صحیح را دیدند اطلاع دهند. در مصرع چهارم هم به نظر من «یا» میتواند صحیح باشد به جای «با».
صابر در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۱۲ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۱۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶:
اگه موردی که علی آقا میگه درست باشه اونوقت باید مصرع دوم میشد:با روی تو ای سرو گل اندام حلال است که من همچین چیزی رو ندیدم تا به حال
آناهیتا در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۱۲ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۵:۱۱ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب سوم در عشق و مستی و شور » بخش ۲۵ - مخاطبه شمع و پروانه:
معنی فدایی ندارد ز مقصود چنگ چیه????
امرالله در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۱۲ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۴:۱۷ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۷۰:
با عرض سلام. دو مطلب را می خواهم عرض کنم: یکی اینکه مصرع سوم سکته به نطر می رسد، اگر "آن در دوصد پاره" و یا "آن دلق دوصد پاره" باشد سکتگی بر طرف خواهد شد. (آن دلق دوصد پاره و آن صوف کبود) و هم اینکه دلق با صوف مناسب تر است.
مطلب دوم اینکه منظور از ذکر "کبود" این نیست که این صوف فقط کبود باشد و لا غیر! شاعر فقط خواسته یکی از رنگ های پشم را ذکر کند.
ناشناس در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۱۲ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۴:۱۴ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۱۶۵ - آرمان شاعر:
سرو غاتفر
محمد رشیدی در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۱۲ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۵۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۱۰۰ - بیان این خبر کی کلموا الناس علی قدر عقولهم لا علی قدر عقولکم حتی لا یکذبوا الله و رسوله:
ذر بیت اول
چونکه با کودک سر و کارت فتاد
هم زبان کودکی باید گشاد
فکر میکنم صحیحتر باشد
با تشکر
عزراییل در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۱۲ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۱:۱۷ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۱:
وقتی که اومدم تک تک جونتونو گرفتم اونوقت که میفهمین خیلی دیر شده
کاوه معتمدیان در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۴۲ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۵ - هجران کشیده ام:
یکی دیگر از شاهکار های شهریار
جانا سری به دوشم و دستی به دل گذار
آخر غمت به دوش دل و جان کشیده ام
دور از تو ماه من همه غم ها به یک طرف
وین یک طرف که منت دونان کشیده ام
ای تا سحر به علت دندان نخفته شب
با من بگوی قصه که دندان کشیده ام
چه کسی اینچنین احساس و هنر و سادگی رو به هم آمیخته؟
شعر شهریار مثل عطریه که از ترکیب زیباترین صفات شاعران قبل خود ساخته شده.
سادگی سعدی
اعجاز و ایجاز حافظ
تصویر های نظامی
استواری فردوسی
تازگی نیما
و احساس شهریار
دکتر ترابی در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۷:۰۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۷: