میلاد در ‫۱۱ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۳۰ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۳۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۱:

احتمال میدم که بیت آخر ناظر به این باشه که سعدی قصد سفر از شیراز به بغداد داره(به علت غاز حمله مغول) و میگه که گرچه حب وطن(شیراز) سخن درستی هست ولی نمی شه به واسطه اینکه من اینجا زاده شده ام به سختی جان داد.
در ضمن در مورد اینکه نوشته اند " این شعر....صحبت از عشق سعدی به حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام می باشد" بنظرم این تفسیری هست که مخاطب خیلی دوست داره از شعر بکنه-ایرادی نداره- ولی اینکه بخوایم به سعدی شافعی مذهب نسبتش بدیم خیلی دور از واقع بنظر میرسه

بهمن رضازاده در ‫۱۱ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۳۰ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۰۲ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲:

درسته دوستمون هومن جان نظر دادن ولی درستش اینه
چون عهده نمی شود کسی فردا را
حالی خوش کن تو این دل شیدارا
می نوش بماهتاب ای ماه که ماه
بسیار بتابد و نیابد ما را.......
رباعیات خیام.....محبی نزاد..انتشارات.کتاب سرای نیک
ولی من با سه چهار روایت این رباعی رو میشناسم به نظرم بهترینش اینه
چون عهده نمی شود کسی فردا را
حالی خوش کن تو این دل شیدارا
می نوش بماهتاب این ماه به ماه
بسیار بتابد و نیابد ما را

بهمن رضازاده در ‫۱۱ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۵۱ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱:

رضا جان ازت ممنونیم ولی درستش اینه
غلط......
شیخی به زنی فاحشه گفتا مستی
هر لحظه به دام دگری پابستی
گفتا شیخا هرآنچه گویی هستم
اما تو چنان که مینمایی هستی؟
درست............
زیدی به زنی فاحشه گفتا مستی
هر لحظه به دام دگری پابستی
زن گفت زیدا هرآنچه گویی هستم
آیا تو چنان که مینمایی هستی؟

بهمن رضازاده در ‫۱۱ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۳۷ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴:

فکر میکنم تو مصرع سوم اشتباه شده چون آید اگه باشه حشو میشه و اطلاق به یک فرد خاص که از سلمان این نوع تفکر بعیده و شکل صحیح شعر این شکلی ی...
خواب ار چه خوش آمد همه را در عهدش.
حقا که به چشم در نیامد مارا

بهمن رضازاده در ‫۱۱ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۰۷ دربارهٔ عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ ۱۰:

فک کنم مصرع دوم غلته چون وزنش درست نیست من با توجه به وزن و مفهوم شعر یه مصرع گفتم و درسته که اشعار این شاعر رو خیلی نمیشناسم ولی به نظرم شاعر قصد گفتن همچین حرفی رو داشته...
راهی بنما که رهنما مردی نیست
صد راه به هیچ راه رهگردی نیست
با درد تو هیچ نسبتم نیست، ولی
بی نسبتی درد تو کم دردی نیست

بهمن در ‫۱۱ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۳۹ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » درد زندگی [۲۵-۱۶] » رباعی ۲۳:

من این رباعی رو طور دیگه میشناسم اگه میدونین کدوم درست تره لطفا بهم بگین..
چون حاصل آدمی در این شورستان
جز خردن غصه نیست تا کندن جان
خرم دل آن که از جهان زود برفت
واسوده کسی که خود نیامد به جهان

نور در ‫۱۱ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۳۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۵:

سخن اینست که ما بی تو نخواهیم حیات
بشنو ای پیک خبر گیر و سخن بازرسان

محمد در ‫۱۱ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۲۱:۱۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۹۳:

بنظر بنده با توجه به معنی کلمه ( احتیال.حیلت ) درسته .اوفتاده کسی است که در آتش این عشق افتاده و این کلمهاستعاره از درماندگی است معنی مصرع:کسی که بتونه برای رهایی از این آتش چاره ای پیدا کنه چه غمی داره......چه بسا کسی که چاره ای پیدا کنه برای خروج از اتش عشق عاشق واقعی نیست وحضرت می فرماید :**** من چنان عاشق توام که راه گریزی از تو ندارم و در واقع منظور اصلی این است که اینطور بیان شده:چه غم اوفتاده ای را که تواند احتیالی*****(نه راه گریز دارم نه وصال ونه چاره برای این مشکل که تنها چارش عاشق نبودنه) **ازطرفی کلمه (((احتمال))) به معنیه صبرو تحمل در بیت چهارم فعلی (مقدور)و(لذت بخش)یاف میشود و به کار بردن آن در بیت دوم باعث تضاد معناو مفهوم با بیت چهارم میشود.

محمد در ‫۱۱ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۲۱:۰۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۹۳:

بنظر بنده با توجه به معنی کلمه ( احتیال.حیلت ) درسته .
اوفتاده کسی است که در آتش این عشق افتاده و این کلمه ا

امیر در ‫۱۱ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۲۰:۳۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۰۴:

فکر کنم معنی مصرع " همه قلبند و سیه چون بزنی بر سر سنگ " اینچنین باشد که چون آن به سیم و زرها را به سنگ عیار بزنی و بسنجی متوجه خواهی شد که همه تقلبی و بی ارزش هستند .

صدرا در ‫۱۱ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۲۰:۱۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۴۲ - رجوع به داستان آن کمپیر:

سوالی که برای من پیش آمده این است که حضرت مولانا در بیت :
چند دزدی عشر از علم کتاب ... تا شود رویت ملون هم چو سیب
به چه علت قافیه را رعایت نکردند، یا این احتمال می رود در نسخ اینگونه به اشتباه ضبط شده باشد؟
با توجه به اینکه حضرت مولانا در این سطح محکوم به نقصان در فن شعر نمی باشند، پس وجود اینگونه نقص ها در مثنوی به چه علت است؟

پریچهر در ‫۱۱ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۲۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۲۰:

ببخشید کسی میتونه بیت دوم رو کاملا معنی کنه برام؟ مخاطب این بیت کیه؟ لطفا راهنمایی کنید.

سودابه مهیجی در ‫۱۱ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۱۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۵۰ - آموختن پیشه گورکنی قابیل از زاغ پیش از آنک در عالم علم گورکنی و گور بود:

توضیح بیت دهم
عقل ِ " مازاغ " است نور خاصگان

حمیدرضا پاشایی در ‫۱۱ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۴۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۴:

درودها بر روان پاک استاد سخن ،شیخ اجل سعدی شیرازی،آن قدر زیباست این غزل و غزل های دیگرش ک روح آدمی و سرشار از انرژی مضاعف میکنه،دست مریزادمیگم.

مرتضی قمشه ای در ‫۱۱ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۱۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۴۶:

در پاسخ به خانم مرجان:
درست است که نقطه گذاری خواندن و معنی کردن شعر را راحت میکند ولی در شعر سنتی فارسی نباید دست برد.. در بسیاری موارد نقطه گذاری ایهامات (یا چند معانیی موازی داشتن) شعر را از بین می برد و حال آنکه شاعر قصد داشته است که شعر ش دو پهلو یا چند بهلو باشد. دیگر اینکه حتی اگر شاعر قصد نداشته است که دو پهلو سخن بگوید باز هم اشکالی ندارد که خواننده احتیار داشته باشد که شعر را دو پهلو تلقی کند. و یک معنی آآنرا تاکید کند یا نکند. شعر سنتی فارسی متعلق به فرهنگ فارسی زبانان است نه شاعر اصلی شعر. در فرهنگ مردم گاه شعر معانیی پیدا می کند که الزاما در ذهن شاعر نبوده است و این در یک فرهنگ و زبان زنده هیج اشکالی ندارد - ولی اگر شعر به زبان سانسکریت یا لاتین (که زبانهای مرده هستند) باشد دیگر این حرف صادق نیست (یعنی خواننده احتیاراتش در مودر شعر باید محدود شود به قصد شاعر).

شهاب حسن نژاد در ‫۱۱ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۰۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۷:

به نام خالق هفت آسمان. این بیتی خواجه میفرمایند کمتر از ذره نه ای پست مشو مهر بورز تا به خلوتگه خورشید رسی چرخ زنان به معراج پیامبر اشاره داره و حدیث قدسی رو هم یاد آوری میکنه که من عرف نفس فقد عرف ربه مولانا هم در همین راستا یه بیت داره که مصرع اولش یادم نیست ولی مصرع دوم میگه افسوس که بر گنج شما پرده شمایید یعنی یه جورایی باید از فطرت اول به فطرت ثانی بریم تا بشیم متمایل به ذات اقدس الهی.

بہار در ‫۱۱ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۲۲ دربارهٔ عطار » منطق‌الطیر » حکایت باز » حکایت باز:

در متن اشتباہ چاپی زیر وجود دارد:" شاه نبو آنک در هر کشوری" در اینجا" نبود " "نبو" چاپ شدہ است۔ از زحماتتان متشکریم
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

حسین در ‫۱۱ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۰۸:۱۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲:

سلام.یه طور دیگه هم میشه به مصرع نگاه کرد و اون اینه کهبعد از ماه ویلگول بزاریم .اونوقت اینطوری معنا میشه که داره به معشوق میگه: ای کسیکه روشنی و فروغ ماهی اصلا حسن و زیبایی از روی رخشان شماست که در مصرع بعد هم با چاه زنخدان مهر تایید میزنه

حسین در ‫۱۱ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۰۷:۴۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳:

کله بست سحاب: ابر روی خود را نشان داد(دهخدا) پس شما هم ای اصحاب روی خود را نشان دهید که صبح شده(در مصرع بعد)

محسن در ‫۱۱ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۰۱:۲۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵:

دوستان همه گیر دادند به شکسته و نشسته!
در صورتی که زیباترین بیت شعر به نظر من این بیت است:
در کوی نیکنامی ما را گذر ندادند/ گر تو نمی پسندی تغییر کن قضا را