علی در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ دی ۱۳۹۳، ساعت ۰۵:۳۹ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:
با سلام
علمای بلاغت تکرار واژه ی قافیه را عیب فاحش شمرده اند .مگر اینکه ابیات شعر از بیست و سی بیشتر باشد ،یا قصیده دارای دو مطلع، باشد .به علاوه تکرار واژه ی قافیه مصرع اول را در غزل عیب ندانسته اند ،حتی تکرار آن را در مصرع چهارم صنعت رد القافیه به حساب آورده اند .
با این اوصاف گاهی شعرا در غیر از این موارد هم قافیه را تکرار کرده اند ،که مصرع پنجم وششم این شعر یکی از مصادیق آن است .
برای نمونه میتوان به این بیت از حافظ اشاره کرد
دلم جز مهر مه رویان طریقی بر نمیگیرد ..........................
که سه واژه ی دیگر ،ساغر،خوش تر،در یک غزل تکرار شده.
منبع: ادبیات پیش دانشگاهی رشته ی علوم انسانی
علی در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ دی ۱۳۹۳، ساعت ۰۵:۲۴ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶:
با سلام اگر به بیت پنجم غزل بعدی نگاه کنید متوجه میشید که همون کلمه ی عقبی درسته .اینجا هم غلط تایپی باید باشه .در غزل بعدی چند بیت از همین غزل عینا یا با تفاوت خیلی کم اومده .
موفق
حمید در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ دی ۱۳۹۳، ساعت ۰۳:۲۶ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۶۶ - جواب حمزه مر خلق را:
بیت ششم تلمیح یست به ایه 195 سوره بقره : وَأَنفِقُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَلاَ تُلْقُواْ بِأَیْدِیکُمْ إِلَی التَّهْلُکَةِ وَأَحْسِنُوَاْ إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ (و در راه خدا انفاق کنید، و خود را با دست خود به هلاکت میفکنید، و نیکی کنید که خدا نیکوکاران را دوست میدارد.)
بیت هفتم تلمیح یست به ایه 133 سوره ال عمران :
وسارعوا الی مغفره من ربکم و جنه عرضها السموات و الارض اعدت للمتقین. (و بشتابید به سوی آمرزشی از ناحیه پروردگارتان و به سوی بهشتی که پهنای آن همه آسمانها و زمین را در بر گرفته و برای پرهیزکاران مهیاشده است )
حمید در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ دی ۱۳۹۳، ساعت ۰۳:۰۶ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۶۵ - در آمدن حمزه رضی الله عنه در جنگ بی زره:
بیت اول بنظر از قلم افتاده است:
در جوانی حمزه عمّ مصطفی با زره میشد مدام اندر دغا
داوود در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۴۵ دربارهٔ مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۸۲ - در شکایت از تیره روزی خویش گوید:
باسلام
نسخه من از انتشارات سمیر بر اساس نسخه غنی قزوینی و قدسی است که دارای ترجمه انگلیسی به قلم ویلبر فورس کلارک میباشد
اینقدر تفاوت ها هست که دانه دانه گفتن آن خیلی وقت گیر است لطفا بنگرید متوجه منظور من میشوید
بالی در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۳، ساعت ۲۱:۴۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۶۴:
حیرت انگیز است.
کاظم ایاصوفی در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۳، ساعت ۲۰:۴۹ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۵۷۳:
در مصراع دوم بیت سوم یک سینه اضافه نوشته شده . لطفا اصلاح کنید
رفیع زاده در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۳، ساعت ۲۰:۴۸ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹:
بیت ده به جای "چو " "چه" باشد بهتر نیست؟
حکیم در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۳، ساعت ۲۰:۰۱ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱:
(سرور )تکراری
(سازنده ) صحیح است
Ebrahim Golshenas در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۳، ساعت ۲۰:۰۰ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۱۲۲ - هدیه باکو:
زنده یاد بهار هم گول ظاهر شوروی را خورده بود.
؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۹۳:
چرا معنی شو ننوشته؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
سعید در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۴۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۸:
با سلام
خدا قوت، نمی دانم هدف دقیق یا روش این سایت چه می باشد؛ بنظرم اشتباه املایی و مفهومی و تعمدی در این متن ( شعر سعدی ) زیاد است. اما اکنون دیوان یا مرجع موثقی در اختیار من نیست، جز یاری حافظه که به آنهم نمی شود مانند تحقیق کتبی از مراجع معتبر اکتفا نمود. اجالتا
1- جلو کنان می روی و رخ ننمایی، صحیح است.
در متن به اشتباه بازمی آیی آمده که از نظر معنی غلط و از نظر وزن ؛ اشتباه و باعث خرابی وزن شعر شده است.
2- چشم بدت دور ای بدیع شمایل
ماه من و شمع جمع و میر قبایل صحیح است.
ماه و شمع هر دو نور می دهند. نور و شمع در شعر با هم می آیند. پروانه و شمع نیز باهم .
مصرع اول هم اینگونه در یاد من است. نه آنگونه که در شعر اشاره شده است.
بار دیگر به دیوان شیخ اجل مراجعه می نمایم و به حدس خود اکتفا نمی نمایم. پس از یک تحقیق کامل ، نتایج را ارائه خواهم کرد.
هنگامه حیدری در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۲۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۲:
در لغت نامه دهخدا در خصوص شش جهت آمده است:
شش جهت . [ ش َ / ش ِ ج َ هََ ] (اِ مرکب ) جهات سته . شش طرف ؛ یعنی پیش و پس و چپ و راست و بالا و پایین . (ناظم الاطباء). پیش و پس و چپ و راست و زیر و زبر. (از التفهیم ). اطراف عالم که مشرق و مغرب و جنوب و شمال و تحت و فوق باشد. (آنندراج ) (غیاث اللغات ) : شش جهت کدامند؟ آن نهایتهای این سه بعدند که گفتیم از دو جانب . و یکی از نهایتهای طول پیش نام است و دیگر پس و یکی از نهایتهای عرض راست و دیگری چپ . و یکی از نهایتهای عمق زیر و دیگر زبر. (التفهیم ص 4).
رحیم غلامی در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۱۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۸۱ - متردد شدن در میان مذهبهای مخالف و بیرونشو و مخلص یافتن:
مولانا در بیت این حقیقت دان نه خق اند این همه نی بکلی باطلانند این رمه، به وحدت بین عقاید و ادیان الهی اشاره دارد و این تقریبا همان پلورالیزم دینی است.
حکیم در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۲۲ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱:
از غم هجر بنالم کجایی بازآ
بی پناه و خسته ام ار تو نیایی بازآ
شوق دیدار تورا کرده مرا بی جانم
جان وسررا چه کنم ای جان مایی بازا
کی شود نور رخت را نگهی تا فکنم
جلوهای بهر تجلی لقایی بازآ
بی خراباتم وبی جام وصبوحم جانا
من جفا کرده وتو لطف وفایی بازآ
هادی وسرور سرور عشقی ومنم مهدی تو
این منم در حجبم بهر رهایی بازآ
ای حکیما خجلم کاش که چون وحشی عشق
سر دهی اندر بیابان ندایی بازآ
(از هر گونه اظهار نظرات سارنده شما سروران عزیز سپاس گذارم)
رفیع زاده در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۳، ساعت ۱۷:۳۸ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » صنایع الکمال » حضریات » غزلیات » شمارهٔ ۳۰۸:
باتشکر از زحمات بسیار ارزنده اتان دربیت اخرخاجو از نظراملایی اشتباه است
پوریا در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۳۹ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۵۴:
بیت چهارم غلط درج شده
دلم خون شد و ناید ار باورت
صحیح است.
محمدامین احمدی فقیه در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۲۳ دربارهٔ هجویری » کشف المحجوب » باب الجوع » بخش ۲ - کشفُ الحجابِ الثّامنِ فی الحجّ:
سلام و درود
بسیار زیباست!
مقصود حج نه دیدن خانه بود که مقصود کشف مشاهدت باشد!
امین کیخا در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۰۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۱:
زهد به معنی دوری گزینی از زیور دنیا است و البته این راه زهد را همه ی مومنان و باورمندان نرفته اند این زهد با آغاز اسلام هم آغازنشده است که در دین های مسیحی و مانوی و بودایی زهد های گزاف گونه ای دیده می شود که سالیانی پیشتر از آغاز اسلام دیده شده اند در باره ی مزدیسنا یا دین زردشتی به زهد باوری ندارد ( بیشاکم ) و مرد سیر را در پیکاردن با دیوان دلیر تر می داند و مردی که همسران باردار و فرزندان فراوان دارد بهتر می داند . درباره ی امامان بزرگوار هم این رو کردن به زهد مانند هم نبوده است برای نمونه علی بن ابی طالب و علی بن الحسین ( زین العابدین ) ( علیهما سلام ) آشکارا زاهد هستند ولی امام حسن مجتبی ( ع ) به نظر میانه رو تر است و اسب سوار می شده اند و جامه زیبا می پوشیده اند بهرسو در روزگاری که زهد رویه مومنان مسیحی و بودایی و مانوی بوده است دین اسلام بسیار آسانگیر تر به نظر می رسیده است اما حافظ به نظر می رسد زاهد را در برابر عارف قرار داده است در نوشته هایش از عارف پشتیبانی می کند و کسی را که آگاهی را ار میان جان بدست می آورد را برتر از کسی میداند که نسک و دفتر و دستک می خواند . بهرسو این یک بخشبندی درست نیست و همه زاهدان جان خشک نبوده اند ولی رندی که حافظ آن را دور زدن ظاهر و چسبیدن به مغز دینداری می داند همه ی چیزی بوده است که در آن دوره حافظ ستوده است . ریا گویا در روزگار حافظ فغان می کرده است و این نامکامی رنج دهنده جان مومنان را می آزرده است .
حسین در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ دی ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۱۶ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۳۰۴: