lyam در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۵۹ دربارهٔ هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۶:

ممنون جناب شبرو
دوست نادیده ای دارم که خود یک حافظ زمان ماست در نهایت گمنامی میسراید یکی از سروده هایش را که در همین زمینه بقول شما قافیه های میانی ست را میآورم تا نظر شما چه باشد .
مستانه آیم سوی تو  تا بو کنم گیسوی تو 
بنشسته ام در کوی تو  از من گریزانی چرا
در جان من آسایشی در دل دمیدی آتشی
اکنون که دامن میکشی چون شعله سوزانی چرا
مخمور جام ِ مهر تو ،  پای من و زنجیر تو
جان و تنم تسخیر تو ، رویت بگردانی چرا
ای بخت بی سامان برو ، ای شام بی پایان برو
ای درد بی درمان  برو ، این بحر توفانی  چرا
بالیده ام بر پاکی ام ، من چون قلندر خاکی ام
چون عارفان افلاکی ام ، سر در گریبانی چرا
سوزی به جان افکنده ام ، در بحر لطفش غرقه ام
نامی جز او نشنیده ام ،اسرار  پنهانی  چرا
مهرش به جان آکنده ام ، چون پر کند پیمانه ام 
گرد  رخ اش  پروانه ام ، دیگر  گرانجانی  چرا
با آن دو چشم روشنش ، دست ” نیا “ و دامنش  
 گر نرم  سازم  آهنش ،  دیگر  پریشانی  چرا  
با احترام
لیام

روح الله شرافت در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۵۲ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۲ - مناجات:

درود فراوان به روان استاد شهریار بزرگ.استاد سخن و شاعر بلند اوازه خطه آذربایجان.انسان از خواندن این شعرهای زیبا به راستی که لذت میبرد.

علی رضا طاوسی در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۳۱ دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » مخمس:

این شعر را تقدیم به انکه از جانم بیشتر دوست دارم

بهزاد در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۴۸ دربارهٔ هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۶:

غزل با قافیه ی میانی در اشعار مولانا زیاد وجود داره اما حافظ فقط یک غزل با قافیه ی میانی داره { آن کیست کز روی کرم با من وفاداری کن } اما چند عزل از صفی علیشاه با قافیه ی میانی هست که بسیار زیبا هستند مثله { برده عقل و هوش از من ، دلبری قدح نوشی }

جواد در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۱۶ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳ - گوهرفروش:

دوستان لطفاً شعرو بخونید اظهار نظر بیجا که در اندازتون نیست نکنید
دوستانی که از حرفم ناراحتن یه شعر بسرایند ببینیم چه کاره اند مرسی

جمشید در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۰۲ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۶ - داغ لاله:

واقعا دلم به درد اومد .خیلی زیبا ،خیلی

مهدی در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۸:۱۴ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۰۸:

بسیار ممنون

شبرو در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۱:۴۰ دربارهٔ هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۶:

جالب بود لیام گرامی. پدر بزرگوار بانو پروین اعتصامی برای اینکه ذوق و قدرت شاعری دخترش را تقویت کند، غزل یا قطعه شعری را در اختیار پروین قرار می داد و از او می خواست همان شعر را با قافیه ای دیگر بسازد. براستی شیوه خوبی است.

فرشید در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۲۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۶ - رفتن خواجه و قومش به سوی ده:

محسن عزیز "پستان" درست هست منظور مولوی از پستان "تراوش" هست همانطوری که میدانید از پستان ماده شیر تراوش می شود ... اینجا منظور تراوش آب از آسمان هست همان باران .

محمد رضا در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۵۳ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۸۶ - در هجای علی سه بوسش:

معنی قافیه های این شعر چی میشه؟!!!!

زینب در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۴۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۱۴:

سلام.
مصرع دوم بیت چهارم اشتباه تایپ شده است:
بی جان که رود جایی بی سر که نهد پایی

lyam در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۲۰:۵۰ دربارهٔ هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۶:

سلام
بنده با صحبت مهری بانو در مورد اینکه اگر شاعر رعایت همخوانی همه ی قافیه هارا می کرد شعر زیبا و محکمتری عرضه کرده بود موافقم
ایشان هم نوشتند که ایرادی نیست که این همخوانی نباشد ولی به نظرم گاهی شعرا کم میاورند یا کم دقتی می کنند وگرنه از توانایی چون هاتف انتظار کم آوردن نمیرود
با عرض پوزش از هاتف
میتوانست بسراید:
ز سموم سرکش این چمن همه سوخت چون بر و برگ من
چه غمم ز پاره ی این بدن ،چه زیان ز باد خزانیم
که البته هاتف زیبا تر میسرود
بگزاریم به حساب کم توجهی او
باپوزش از جسارتم
در جواب آقا محمود هم اگر درست فهمیده باشم
منظور شاعر در بیت :”منم ای برید و دو چشم تر ز فراق آن مه نوسفر
به مراد خود برسی اگر به مراد خود برسانیم “ از برید نامه رسان است که میفرماید دو چشم تر دارم در فراق یار که آرزو میکند نامه رسان خبری بیاورد
لیام

علی در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۲۰:۴۰ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۷۳:

به نظرم ضد درسته نه سد(بیت دوم)

رضا در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۳۳ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب ششم در قناعت » بخش ۱۴ - گفتار در صبر بر ناتوانی به امید بهی:

کمال است در نفس مرد کریم
گرش زر نباشد چه نقصان و بیم؟

یادگار در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۲۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۱۵:

شاخه گل شماره 388،استاد محمودی خوانساری،استاد جلیل شهناز،مایه دشتی،حتماًگوش کنید.

محمد رضا در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۵۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۷۲:

تو دیوان شمسی که من دارم به تصحیح فروزانفر و انتشارات کتاب پارسه، یک سری اشعار پایانی هس که تو گنجور نیس؛ مثلا به جای همین شماره غزل، این غزل اومده:
خداوندا خداوند جهانی/ خداوند زمین و آسمانی
خدای شرق و غرب و بر و بحری / خدای فوق و تحت و انس و جانی
منزه پادشاه بی نظیری/ خداوند مکان ولا مکانی
جهان اول نبود آخر تو بودی/ جهان آخر نماند تو بمانی
.
.
.
‌یکی را گنج بی رنجی دهی تو / به ناز و نعمتش می پرورانی
یکی را از برای یک شکم نان/ بگرد جمله عالم کی دوانی
خمش کن تا توانی ای شمس تبریز/ مگر خود را زسودا وارهانی

دکتر ترابی در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۵۵ دربارهٔ شیخ محمود شبستری » گلشن راز » بخش ۴ - جواب:

روفیای گرامی ، به از من میدانید این واژگان که از زبان عربی به پارسی رخت کشیده اند گاه مانای خویش از دست داده جامه ای نو بر تن کرده اند .
واژه ند در عربی به معانی هماورد، دشمن، معارض، مخالف ، طرف و همتا و حتا جفت نیز آمده است
با پوزش.

محمد رضا در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۵۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۰۹:

در کتاب دیوان شمسی که من دارم به تصحیح بدیع الزمان فروزانفر وانتشارات کتاب پارسه، اشعار پایانی دیوان با اشعار پایانی گنجور مطابق نیست!!! مثلا به جای همین شماره غزل این غغزلاومده:
اگر جاماس و لقمانی وگر تو ماه کنعانی/ وگر زشتی و زیبایی به وقت مرگ ، درمانی
اگر سلطان و در بانی ویا با داد و احسانی/ وگر با جا و بیجایی به وقت مرگ درمانی
اگر تو آسیابانی وگر با باغ و بستانی/ به دانایی چو لقمانی به وقت مرگ درمانی
اگر تو شاه کرمانی وگر میر خراسانی/ وگر خان بدخشانی به وقت مرگ درمانی
.
.
.
.

محمد رضا در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۳۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۸۲:

من هم کاملاً مخالفم، چون این یه واژه یونانی هستش.
کلاً معنای بیت آخر این میشه:
گفتم: افندی! این چه کاری بود؟ فقط این را گفتم: ای افندی!
افندی به معنای سرورم هستش.

محمد رضا در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۳۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۶۲:

« ایم هو کی » در بیت 7 یه عبارت یونانی به معنای ( کجایی ) هستش.