t در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۱:۰۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵:
ـ نقاش ازل یعنی خدا.2ـ خیام ازطربخانه ورنگو روی زیبا حرف میزنه یعنی از خوشی وزیبا یی نه ازبیهودگی ـ3منظور خیام به ان افرادی هست که به خودشان اجازه میدهند که از طرف خدا یا ازان دنیا حرف بزنند0یعنی ما آدمها چیزی نیستیم که بخواهیم راجع به خداحرفی بزنیم0
امیر ثروت در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۱:۰۴ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۲ - تمامی حکایت آن عاشق که از عسس گریخت در باغی مجهول خود معشوق را در باغ یافت و عسس را از شادی دعای خیر میکرد و میگفت کی عَسی أَنْ تَکْرَهوا شَیْئاً وَ هُوَ خَیْرٌ لَکُمْ:
واقعا فکر نمیکردم هفتصد سال قبل در مورد نسبی بودن خوب و بد مطلبی وجود داشته باشه
باقری در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۴۷ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۲۹ - داستان پیر خشتزن:
سلام. در بیت با سخن پیر ملامتگرش/ گریان گریان بگذشت از برش
آیا بین پیر و ملامتگرش ویلگول وجود دارد یا نه؟
چون که اگر وجود داشته باشد مرجع (ش) به جوان برمیگرده اما اگر وجود نداشته باشه مرجع (ش) به پیر برمیگرده...!
استاد ادبیات ما گفته در این مورد این شعرو امتحانی قرار داده اما برای ما ابهام به وجود آورده و ما هرچه میگردیم چیز دقیقی پیدا نمیکنیم. میخواستم اگه میشه کسی جواب سوال ما را بدهد.
lyam در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۲۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۰:
جناب شیخ اجل سعدی شیرازی
والله از شما انتظار نداشتم
این چه سخنی ست که میفرمایید:
دگر به صورت هیچ آفریده دل ندهم
که با تو صورت دیوار در نمیگنجد
آخر ما هم آفریده ایم ، ولی چرا مارا در مقابل معشوقتان دیوار میپندارید
با احترام به شیخ اجل
لیام
محمد در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۳۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۰۹:
درود
اگر امکان دارد لطفا معنی بیت های 4و6و9و13و14 را بفرمایید.
پیشاپیش متشکریم
امیر در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۲۰:۰۰ دربارهٔ عطار » اسرارنامه » بخش دوم » بخش ۲ - در صفت معراج رسول صلی الله علیه و سلم:
بیت 108بایهم اقتدیتم بایدباشد.
ناشناس در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۳۲ دربارهٔ اقبال لاهوری » پیام مشرق » بخش ۱۷۲ - حیات جاوید:
دگر ز رمر حیات...
امیر در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۳۰ دربارهٔ عطار » اسرارنامه » بخش دوم » بخش ۱ - المقاله الثانیه فی نعت رسول الله صلی الله علیه و سلم:
بیت 96مشکل وزن دارداحتمال اشتباه داده میشود.
ناشناس در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۴۸ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۵۲ - فرستادن خسرو شاپور را به طلب شیرین:
با سلام 1. در آنجان گر ز من بودی یکی سوز = در آن جان ... 2. فرس با من چنان در جنگ راند است. . .که جای آشتی رنگی نماند است = فرس با من چنان در جنگ راندست . . . . که جای آشتی رنگی نماندست
محسن شفیعی در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۲۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۰:
چه کسی؟
که هیچکس را به تو بر نظر نباشد که نه بر تو ماند،
مگرش بصر نباشد
در واقع بیت به این صورت است
میفرماید تو چه کسی هستی که هرکسی بر تو نظر کند از بس زیبایی نگاهش بر تو مات میماند مگر کسی که کور باشد
بهرام شاهی در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۷:۴۹ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۶۸ - هنگام عبور از مداین و دیدن طاق کسری:
با درود بر گنجور و همه دوستان نادیده، و با سپاس از گنجور و همگان،
1) افشین جان! معنای بیتی که درباره اش پرسیده اید، تا آنجا که این کمترین میداند، این است: (فارسیِ کوچه و بازار)
"تو به من خنده ات گرفته (مسخره میکنی) که چرا (اومدم اینجا و) گریه می کنم، (اما راستشو بخوای، مردم باید) گریه کنند به حالِ چشمی که اینجا گریان نمیشه (چونکه اگه حسابی بری تو نخِ این بنای عظیم و زیبا که اینطوری تبدیل به خرابه شده میفهمی که آدم باید کور باشه که چشمش این واقعیات رو نبینه). از میان شاعرانِ کمابیش همدوره ما، شادروان میرزاده عشقی نیز با دیدن خرابه های تیسفون (مدائن) بسیار متاثر و غمگین شده، نمایشنامه " رستاخیز شهریاران ایران" را سرود.
افشین جان، این کمترین در سال 1360 یا 61 تخت جمشید را دیدم و زار گریستم، به ویژه آنگاه که تکه کوچکی از پرده سوخته کاخ را در موزه هرتسفلد (در همان تخت جمشید) به چشم خود دیدم.
2) از همه دوستان خواهش دارم از بکار بردن "تنوین" تازی بر واژه های پارسی پرهیز کنند. برای نمونه: "خواهشاً" نادرست، بلکه نارواست. قاعده آسان که باید به یاد سپرد: واژه های تازی را میتوان پیرو دستور زبان پارسی نمود اما آخشیجِ آن (بر عکسِ آن) روا نیست.
برای آگاهی بیشتر، میتوانید نوشتارهای شادروان احمد کسروی را بخوانید.
با احترام،
دکتر بهرام شاهی
جراح عمومی واستادیارگروه بیماریهای بالینی
دانشکده پزشکی انتاریوی شمالی، انتاریو، کانادا
سیاوش مرتضوی در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۷:۴۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » ترجیعات » دوم:
در بیت دوم بند دوم:
بس خدمت «خر» کردی درست است.
فاضل در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۲۶ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۷:
سلام
وزن این شعر
فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن می باشد که به اشتباه
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن درج شده است
علی اصغر رحیمیان در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۴:
گرجان به تن ببینی همان خود پرستی است اگر جان به تن ببینی مشغول کار او باش و آنرا اصلاح کن گر خود بتی ببینی مناسب این بیت نمی باشد چون حداقل بت پرستی بهتر از خود پرستی می باشد
بیت حافظ درست است
ای سالک در راه جانان اگر چه خار جان کاه باشد و رنج و سختی داشته باشد تحمل کن تحمل این تلخی تو را به ذوق مستی می رساند و الا گل عذر تو را بخواهد
تو را رد کند که تحمل رنج و درد نداری
دربیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم
سر زنش ها گر کند خار مغیلان غم مخور
بیت حافظ درست است
بهار در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۱۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۰:
معنای بیت اول چیست؟
نفیسه در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۱۱ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۵:
فکر میکنم همان هز رمان صحیح است
علی اصغر در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۸:۴۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۲۰۲ - ذکرخیال بد اندیشیدن قاصر فهمان:
با سلام و عرض احترام به نظرات دوستان
به قول خود مولوی :
ما زبان را ننگریم و قال را
ما روان را بنگریم و حال را
ان شاالله بتونیم با کمک مولوی پله ها رو (یا پایه ها) رو یکی یکی بریم بالا تا ... ای خدا فریاد رس
سعید در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۵:۵۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:
خانم مرسده عزیز سپاس مجدد از لطف و مهربانی شما.
من راستش رو بخواهید به جایی نرسیدم و اتفاقا بشدت دنبال یکنفر هستم جهت هدایتم. دنبال یک معلم واقعی. آخه از شما چه پنهون تمام معلمین و اساتید عرفانی که از طریق برگزاری کلاس به آموزش میپردازند، فقط تکرار مکررات میکنند پس کلامشون نافذ و تغییر دهنده نیست چون خودشون پشت شعائرشون و درسی که میدن، به اندازۀ کافی رفتار ندارند ! و هنوز خودشون به تولید کلام نیفتادند که این خودش یک مرحله است در سلوک که اساسا نشانۀ عارف سالک است. یعنی سالکی که فی البداهه شروع به صحبتی کند که اثرگذار باشد و کلمات دارای نیرو. این جزو جلوه های عارف سالک ه. چه کسی به این ویژگی نائل میشود ؟ کسی که به سکوت (کمال رازداری) رسیده باشد. بدین منظور، خودشیفتگی و خود برترپنداری (خودبزرگ بینی) باید بطور کامل در شخص از بین رفته باشد. معلمین و اساتید عرفانی که تدریس میکنند که افراد محترمی هستند، لیک خیلی هاشون از اینکه بعنوان معلم و استاد عرفان و اخلاق مورد خطاب قرار گیرند، لذت میبرند و این یعنی هنوز نیاز به مطرح شدن در ایشان هست- هر چند هم که کم، لیکن این از تعاریف انسان معمولی است و چنین فردی را چنانچه هاتف غیب اسرار در گوشش بخواند، چون نیاز به مطرح شدن در او هست، بلندگو بدست اسزاز علم الهی را در جهت تامین منافع بکار میگیرد بدون اینکه عملش را درک کند. یعنی هنوز کور است. یعنی پس از اینکه عابد توانست و زاهد شد، حالا برای اینکه زاهد بتونه عارف بشه باید یکسری از خصلتها در او شکل بگیره. بنابراین در هر مرحله از سلوک یکسری افعال و صفات در خویشتن شکل میگیرد. پس این دهان محل وحی نگردد مگر که بسته شود. و کسی که محرم اسرار شود، بنابراین بدنبال شاگرد گرفتن نیست.
هر که را اسرار حق آموختند
مهر کردند و دهانش دوختند
حالا متوحه شدید چرا اسرار الهی نباید فاش شود ؟ چون جنبه برخورد و دانستن آن مشروط است و میتواند به افراد ضعیف صدمه بزند. واسه همین من و شما راحت نمیتونیم معلمی را پیدا کنیم که این چیزا رو یادمون دهند. در انتها مجددا از لطف شما ممنونم
محمد در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۵:۲۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۵:
سلام به همه ز دوستان:
نظر همه عزیزان رو خوندم اما به نظر من اگر به دو بیت آخر ایت غزل هم توجه کنید نظر اون دوستانی که اون رو تفسیر به امام حسین ع کرده بودند تقویت بشه. در دو بیت آخر میگه: به تنگ چشمی آن ترک ....... که التجا به در دولت شما آورد. حمله به سبک ترک تازی اشاره به شهادت حضرت و غارت شدن ایشان دارد و در پایان حافظ عزت خودش رو در سایه ی التجا به دولت حق یعنی ارادت به اهلبیت میدونه.
پدرام در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۱:۲۶ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۸ - گفتار اندر فراهم آوردن کتاب: