شهاب حسن نژاد در ۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۰۹ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » شرح پریشانی:
هوالحق
با سلام خدمت تمامی عزیزانی که میخواهند سهمی در ادبیات داشته باشند
بنده ی حقیر برخی نظرات را خواندم و به نتیجه ای واقف آمدم که زیاد خوشایند نبود..عشق جز در مورد آلله به کار نمیرود بلکه در مورد دیگران باید از کلمات دیگری استفاده شود...حال آنکه شما با نظراتی که گذاشته اید به عشق یک پسر به پسر اشاره کرده اید و این درحالیست که این جز بوالهوسی چیز دیگری نمیتواند باشد/ولی امام علی(ع)در سخنان قصار خود خطاب به مالک فرموده اند:اگر به هنگام شب کسی را به حال گناه ببینی فردا به چشم گناه کار به آن نگه مکن شاید او شبانگاه توبه کرده و تو ازآن بی خبری/اظهار نظر در مورد دیگران اگر از روی جهل باشد زیاد پسندیده نخواهد بود در پایان یک بیت مینویسم نسبت به کسانی که از جهل خود بی خبرند:آنکس که نداند و نخواهد که بداند/حیق است چنین...
سعید در ۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۰۷ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴ - ساز حبیب:
منظور از حبیب در این شعر استاد حبیب سماعی هستند که از دوستان استاد شهریار بوده اند.
سعید در ۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۲۱:۵۴ دربارهٔ هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸:
در مصراع اول بیت اول واژ ه ی « آن » زاید به نظر می رسد و وزن نادرست می آید:
ناقهی محمل نشین چون راند از منزل مرا با وزن غزل درست است .
قورباغه در ۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۲۱:۲۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۶:
قاآنی:
ماری سیه آویخته از شاخ صنوبر
زنهار که گوید که: «پری بال ندارد»؟
و
نه ماری از چه برگنج لآلی پاسبانگشتی
نه زاغی از چهبر شاخ صنوبر آشیان کردی
نه طاووسی چرا بر ساحت جنت قدم سودی
نه شیطانی چرا بر روضهٔ رضوان مکان کردی
تو خود یک مشت مو افزون نیی ای زلف حیرانم
که چون از بویجانپرور جهانرا بوستان کردی
معصومه در ۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۲۱:۲۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۸:
سوال داشتم امیدوارم دوستان جواب بدن.
بیت پنجم مصراع اول رو برام معنی میکنین؟لطفا!
قورباغه در ۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۲۱:۲۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۶:
هرچند دلربایی زلفت به جان خریدم
کآواز مرغ جانان شاخ صنوبر ارزد
انوری
قورباغه در ۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۲۱:۲۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۶:
تا جایی که ممکنه باید به نسخه ها پابند بود و "استحسان" نکرد. مگه علم و ادب کسی که در حد ادیب پیشاوری باشه و حتی اشعار امثال ناصرخسور و خاقانی رو اغلب صحیح، تصحیح کنه. شکل صنوبر درسته به قلب صنوبری تناسب داره ولی "شاخ" با "باغ" بی نسبت نیست. سعدی هم میگه:بخت این نکند با من کان شاخ صنوبر را/بنشینم و بنشانم گل بر سرش افشانم...البته خیلی مهم نیست! وقتی طرف تو رو به هیچ حساب نکنه چه شاخ باشی چه شکل فرقی نداره.
منصور در ۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۳۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۲۷:
سلام بر شمس الحق و همه دوستان
ممنون از راهنمایی شما. البته بجا فرمودید.
سپاس از توجه و تذکر خوبتان.
بشیر احمد نوا در ۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۰۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۸۳ - شرح فایدهٔ حکایت آن شخص شتر جوینده:
بیت 11 و 12 از آخر > کلمه [سیتم] به [سیِّئاتم] تصحیح شود . تقابل با نسخه چاپی انبشارات اروند سال 1385
خرد در ۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۵۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۲ - ستایشِ خرد:
نخست آفرینش خرد را شناس نگهبان جان است و آنِ سه یاس
فکر می کنم باید در واژه ی (آن) (ن) را با کسره خواند تا وزن شعر درست شود .
ابوالفضل در ۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۴۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۰:
سلام .( را ) در مصرع اول بیت آخر اضافه است .
ابوالفضل در ۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۳۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۰:
سلام به دوستان .
به شیر بودن یعنی شیرخواره بودن. در این غزل یعنی شور عشق هرگز از طراوت وشعف نخواهد ماند . شور عشق جوادانه است .
بشیر احمد نوا در ۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۰۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۹۴ - آغاز منور شدن عارف بنور غیببین:
از پایان بیت یازدهم
لفظ چون وَکـرست و معنی طایر است> سخن بمنزلهء آشیانه و معنای آن چون پرنده است.
بشیر احمد نوا در ۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۱۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۹۴ - آغاز منور شدن عارف بنور غیببین:
بُد در آخر بیت دهم بمعنی[ گزیز ] یا [چاره]
جمشید پیمان در ۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۱۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۰:
خواند میر در کتاب خود ، حبیب السیر، درباره ی این بیت " گر مسلمانی از این است که حافظ دارد ــــ وای اگر از پس امروز بوَد فردائی) داستانی آورده است و یکی از خوانندگان در حاشیه ای که نوشته اند، منعکس کرده اند. به نظر من این داستان ساخته و پرداخته ی ذهن خواندمیر است و تهی از واقعیت تاریخی است. تا پیش از خواند میر هیچ کسی از چنین رویدادی یاد نکرده است. خود خواند میر هم نگفته است که آن را از کجا دیده یا شنیده است. درباره شان نزول بعضی از غزل های حافظ افسانه پردازی های عجیب و غریبی شده است که این هم یکی از آن موارد است.اگر قرار بودحافظ را تکفیر کنند بهتر می بود شعر هائی را بهانه کنند که خطا ناپذیری خدا را مستقیما نقض کرده است. مثل: آدمی در عالم خاکی نمی آید به دست ـــــ عالمی دیگر بباید ساخت واز نو آدمی. و نظایر این که فراوانند.
جمشید پیمان در ۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۵۸ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » جواب هدهد » حکایت شیخ سمعان:
دکتر صادق گوهرین با استناد به بعضی نسخ متاخر " شیخ سمعان" را پذیرفته است.عده ای گفته اند چون در روم دیرهایی به نام "دیر سمعان" وجود داشته است ،به این اعتبار که شیخ مقیم یکی از این دیرها شده بودنام داستان باید "شیخ سمعان" باشد. دکتر فروزانفربا ذکر توضیحات مکفی، " سیخ صنعان" را مرجح دانسته است. دکتر تقی پورنامداریان در اثر بدیع خودبا نام " تفسیر دیگری از شیخ صنعان" با توضیح دقیق تر و استناد به نسخه های کهن تر این داستان مانند نسخه مجلس شورای ملی( لابد حالا شده است شورای اسلامی) و نسخه معروف به نسخه پاریس، " شیخ صنعان" را درست دانسته است.
قدرت عربزاده در ۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۲۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:
هر کس از صنعت شعر اطلاع داشته باشد می داند که بعضی وقتها شاعر برای رساندن مطلب از یک تمثیل یا استعاره یا نامی مشهور استفاده می کند و منظورش دقیق همان نام نیست در این شعر هم سمرقند و بخارا مظهر ثروت و قدرت در آن زمان بوده اند یعنی هر چه دارم و ندارم را می %D
ابراهیم اقبالی در ۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۸:۴۲ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱۶۵:
بگذاشت هزار طشت لعل از لاله درست تر می نماید.دقت شود که لفظ شکوفه ایهام لطیفی به شکوفه کردن یعنی (قی کردن )داردکه با طشت بسیار زیبا افتاده است.
رضا در ۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۴:۴۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷:
ترک افسانه بگو حافظ و می نوش دمی
که نخفتیم شب و شمع به افسانه بسوخت
اگر امکان داردپیرامون این بیت توضیح بفرمایید.
ناشناس در ۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۴۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۸۶: