عطار » مظهرالعجایب » بخش ۲۶ - تمثیل آنکه هرکرا جوهر قابلیت معنی هست پاک سخن را بهتر از جواهر قیمتی داند و خودرا بنافرمانی از نظر پادشاهان معنی نیفکند
جوهر معنی من شاه ولی است
زآنکه درعین محمّد چون علی است
عطار » مظهرالعجایب » بخش ۴۱ - قال النبی صلی الله علیه و آله: «انا مدینة العلم و علی بابها»
جان جانان آنکه نام او علی است
هم بظاهر هم بباطن او ولی است
عطار » مظهرالعجایب » بخش ۷۸ - در شرح احوال خود و خواب دیدن حضرت مولی و شفا دادن او را فرماید
نام تو عطّار و نام من علی است
هرکه دارد حبّ من در جان ولی است
عطار » وصلت نامه » بخش ۸ - فی الوحدة و الکثرت
هر که دو بیند نشان غافلی است
زانکه او اندر مقام احولی است
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۱۱ - در بیان آنک نور خود از اندرون شخص منوّر بیآنک فعلی و قولی بیان کند گواهی دهد بر نور وی؛ در بیان آنک آن نور خود را از اندرون سرّ عارف ظاهر کند بر خلقان بیفعل عارف و بیقول عارف افزون از آنک به قول و فعل او ظاهر شود، چنانک آفتاب بلند شود بانگ خروس و اعلام مؤذن و علامات دیگر حاجت نیاید
حفظ لفظ اندر گواهِ قولی است
حفظ عهد اندر گواهِ فعلی است
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۴۷ - در تفسیر قول مصطفی علیهالسلام لا بد من قرین یدفن معک و هو حی و تدفن معه و انت میت ان کان کریما اکرمک و ان کان لیما اسلمک و ذلک القرین عملک فاصلحه ما استطعت صدق رسولالله
علم آموزی طریقش قولی است
حرفت آموزی طریقش فعلی است
سلطان ولد » ولدنامه » بخش ۷۷ - در تفسیر این آیه که الست بربکم قالوا بلی و در شرح مراتبِ «بلی»ها
تا بدانند هر بلی نه بلی است
یک بلی ز اسفلست و یک ز علی است
ابن یمین » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ ٩ - مثنوی مجلس افروز
گر ترا میل صحبت لیلی است
مست و دیوانه بودنت اولی است
شیخ محمود شبستری » گلشن راز » بخش ۷ - جواب
درین مشهد که انوارِ تجلّی است
سخن دارم ولی ناگفتن اولی است
شیخ محمود شبستری » گلشن راز » بخش ۱۰ - قاعده در تشبیه کتاب آفرینش به کتاب وحی
به نزد آنکه جانش در تجلّی است
همه عالم کتاب حق تعالی است
خواجوی کرمانی » سام نامه - سراینده نامعلوم منسوب به خواجو » بخش ۵۹ - مناظره کردن پریدخت با سام
کنون حاصلم از تو بیحاصلی است
ز مهر تو جلدیم بیکاهلی است
شاه نعمتالله ولی » مفردات » شمارهٔ ۲۴
ای دل گرت آئینهٔ اخلاص جلی است
از بعد نبی امام میدان که علی است
نسیمی » دیوان اشعار فارسی » رباعیات » شمارهٔ ۲۱
خاصیت آن که در کلام ازلی است
در فاتحه دان که جمله «بسم » جلی است
در بسم هر آنچه هست در بی است پیدا
وان ها همه در نقطه و آن نقطه علی است
حیدر شیرازی » دیوان مونس الارواح » غزلیات » شمارهٔ ۱۲ - و له ایضا - مثنوی
که او گوهر بحر شاه ولی است
به گاه وفا و سخا چون علی است
جامی » هفت اورنگ » سبحةالابرار » بخش ۵۳ - حکایت آن حاجی غریب با آن جنی مهیب
ترسگاری ز خدا عاقلی است
لیک از غیر خدا غافلی است
اهلی شیرازی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۱۶
گر به کوثر نظر ز نیکو عملی است
چشم ما بر کرم ساقی و بخش ازلی است
رند دردی کش ما را تو چه دانی چه کس است
بجز از پیر خرابات که داند که ولی است
ای طبیب دل و جان سوی خود از ناز مرا
[...]
اسیری لاهیجی » اسرار الشهود » بخش ۴ - فی منقبت الامام الکامل المکمل السید محمد النور بخش قدس سره العزیز
باطن او مخزن سرّ علی است
قرة العین نبی است و ولی است
شیخ بهایی » نان و پنیر » بخش ۴ - قال المولوی المعنوی
عاشقی هر جا، شکال و مشکلی است
دشمنی هرجا چراغ مقبلی است
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۹۹
چشمم از خواب پریشان، چشمه پر سنبلی است
از دل صد پاره هر مژگان من شاخ گلی است
دردمندان ترا هر لخت دل، مه پاره ای است
موشکافان ترا هر آه، مشکین کاکلی است
گرچه از یک خم می بیرنگ وحدت می کشند
[...]