گر به کوثر نظر ز نیکو عملی است
چشم ما بر کرم ساقی و بخش ازلی است
رند دردی کش ما را تو چه دانی چه کس است
بجز از پیر خرابات که داند که ولی است
ای طبیب دل و جان سوی خود از ناز مرا
کی محل میکنی و درد من از کم محلی است
پاک دل نیست کسی کز می صافی گذرد
احتراز از محک تجربه عین دغلی است
عمر باشد که درین میکده با خضر و مسیح
اهلی از جرعه کشان علی و آل علی است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل امید شاعر را نه به عمل، بلکه به کرم ساقی کوثر و بخشش ازلی میداند. شاعر از رندِ دُردنوش دفاع میکند که جز پیر خرابات کسی ولایت او را نمیشناسد، و پرهیز از می را گریز از محک آزمایش و نشان دورویی میشمارد. در میانه از بیاعتنایی محبوب، که طبیب دل است، گله میکند و در پایان خود را از جرعهنوشان جام علی و خاندانش معرفی میکند.
هوش مصنوعی: اگر دیگران به پشتوانهٔ کردار نیک خود به حوض کوثر چشم دوختهاند، امید ما به بخشش ساقی کوثر و عطای ازلی و مقدّر اوست، نه به عمل خودمان.
هوش مصنوعی: تو چه میدانی که رند دُردنوش ما کیست؟ جز پیر خرابات کسی نمیداند که او از اولیای خداست. ظاهر رندانه و میخوارگی نشان بیارزشی او نیست.
هوش مصنوعی: ای طبیب دل و جان، کی از سر ناز مرا لایق توجه میشماری و نزد خود جایم میدهی؟ درد من از همین بیاعتنایی و کمتوجهی توست.
هوش مصنوعی: کسی که از نوشیدن می صاف پرهیز کند پاکدل نیست؛ زیرا می محک آزمایش است و گریختن از آزمایش، خودْ نشانهٔ ناراستی و فریبکاری است.
هوش مصنوعی: عمری است که اهلی در این میکده، همراه خضر و مسیح، از جرعهنوشان جام علی و خاندان علی است؛ یعنی جان و زندگی معنویاش از محبت آنان است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.