صانع و مکرم و توانا اوست

واحد و کامران نه چون ما اوست

از تری تف نشان صفرا اوست

وز تبش نقش سوز سودا اوست

تمامت انبیا را پیشوا اوست

حقیقت عاشقان را رهنما اوست

بحق امروز قطب اولیا اوست

حریم خاص را خاص خدا اوست

مرا گر هم کشد فرمانروا اوست

وگر گویم که بخشد پادشااوست

تو را در دین احمد مقتدا اوست

تو را رهبر به‌سوی مرتضا اوست

ز ایزد جزء و کل را پیشوا اوست

حقیقت نور چشم انبیا اوست

بمعنی و بصورت رهنما اوست

ز عقل کل حقیقت پیشوا اوست

تو با نقاش خویش و آشنا اوست

تو هستی بیوفا و با وفا اوست

سرو سالا جمله اولیا اوست

مشایخ را تمامت پیشوا اوست

حقیقت در شریعت رهنما اوست

بگویم راست دیدار خدا اوست

دوای درد او دارد دوا اوست

درون جان پاکت رهنما اوست

باغ و گلزار و سرو رعنا اوست

هم تماشا گه و تماشا اوست

همره و همنشین بهر جا اوست

همدم و همنفس چو با ما اوست

که بی شک هادی راه خدا اوست

خلایق را امام و پیشوا اوست

امروز هنرشناس ما اوست

ما نکهت خفته و صبا اوست

حیا را نشئۀ نشو و نما اوست

غلط گفتم که خود عین حیا اوست

شاهنشه ملک لافتی اوست

زیبنده تاج انما اوست

در آینه‌ زار یک جهان دل

آیینه قدرت خدا اوست

آثار جلال از اوست مرئی

[...]

رو کن به حق چه جویی دارالشفا شفا اوست

دردی که نیست آن را پیدا دوا، دوا اوست

قلبی است تیره مرآت بی‌سکّه‌ی تجلّی

نقد دلی که دارد حسن صفا صفا اوست

بی‌التفات نقاش کی نقش دلپذیر است

[...]

پس از داور خداگیهان خدا اوست

به جزو و کل اشیا پادشا اوست