ز تیزی گرفتار شد ریونیز

نبود از بد بخت ما مانده چیز

گرفتند بسیار و کشتند نیز

نبود از بد بخت مانند چیز

ز بس نیزه و گرز و شمشیر تیز

برآمد همی از جهان رستخیز

عنان کرد پیچان براه گریز

برآمد ز گودرزیان رستخیز

به پیش سپه کشته شد ریونیز

که کاوس را بد چو جان عزیز

فرود سیاوش چون ریونیز

بگیتی فزون زین شگفتی چه چیز

به رویین چنین گفت پیران که خیز

که بهرام را نیست جای گریز

بنزدیک پیران فرستاد چیز

ازان پس بسی پندها داد نیز

همان نیز داماد او ریونیز

نبود از بد بخت مانند چیز

به ویژه ز بهرام وز ریونیز

همی جان خویشم نیاید بچیز

ز نیروی گردنکشان تیغ تیز

خم آورد و در زخم شد ریز ریز

بیفگند دستش بشمشیر تیز

یکی باد برخاست چون رستخیز

اگر دستیابی بشمشیر تیز

درفش و همه نیزه کن ریزریز

چنین گفت هومان به آواز تیز

که نه جای جنگست و راه گریز

ببخشمت چندان گرانمایه چیز

کزان پس نیازت نیاید بنیز

ز پیلان جنگی ندارد گریز

سرش پر ز کینست و دل پر ستیز

بدل گفت چنگش که اکنون گریز

به از با تن خویش کردن ستیز

ازین پس مرا بیم جانست نیز

سخن چند گویم ز فرزند و چیز

چنان رزم سازیم با تیغ تیز

که ماند ز ما نام تا رستخیز

ز بهرام گودرز وز ریونیز

دلم تیر تر گشت برسان شیز