چنین است فرجام کار جهان

نداند کسی آشکار و نهان

نگر تا نداری به بازی جهان

نه برگردی از نیک پی همرهان

به توران زمینشان برند از نهان

به ما تنگ ماند میان مهان

مرا سرفرازی دهد در جهان

به پیش کهان و به نزد مهان

به دل رستم اندیشه کرد از نهان

که این هر سه شاهان نژاد مهان

به نام خداوند جان و جهان

بگویم سخن آشکار و نهان

ز تخم منوچهر شاه جهان

منم مانده از کاردیده مهان

پس از پهلوان آشکار و نهان

نباشد به زورم کسی در جهان

نشان نام اویم بود در جهان

کرم کن که نامت نباشد نهان

به هرکاری چون بنگری در نهان

همانا کسی از تو به درجهان

در این تیره کهسار کرد او نهان

وز آن پس به استخر رفت از جهان

به خاک و به خاشاک چون شد نهان

ز دیگر کران پهلوان جهان

چو دد شد یکایک به گیتی نهان

سوی چشمه شد پهلوان جهان

پذیره شدندش کهان و مهان

همه پر شد از شادمانی جهان

بدین سان که بینی جهنده جهان

برآرد بلند و کشد ناگهان

برو آفرین کرد شاه جهان

که بادت بزرگی و فر مهان

به نام خداوند جان و جهان

نماینده آشکار و نهان

چو کیخسرو پاک دل در جهان

نبد پادشاهی پدید از مهان

از آنگه که پروردگار جهان

ورا برگزید از میان مهان

پر از غلغل و گفتگو شد جهان

 روان گشت از تن دل بدنهان