آستین بر روی و نقشی در میان افکنده‌ای
خویشتن پنهان و شوری در جهان افکنده‌ای
همچنان در غنچه و آشوب استیلای عشق
در نهاد بلبل فریاد خوان افکنده‌ای
هر یکی نادیده از رویت نشانی می‌دهند
پرده بردار ای که خلقی در گمان افکنده‌ای
آنچنان رویت نمی‌باید که با بیچارگان
در میان آری حدیثی در میان افکنده‌ای
هیچ نقاشت نمی‌بیند که نقشی بر کند
و آنکه دید از حیرتش کلک از بنان افکنده‌ای
این دریغم می‌کشد کافکنده‌ای اوصاف خویش
در زبان عام و خاصان را زبان افکنده‌ای
حاکمی بر زیردستان هر چه فرمایی رواست
پنجهٔ زورآزما با ناتوان افکنده‌ای
چون صدف امید می‌دارم که لؤلؤیی شود
قطره‌ای کز ابر لطفم در دهان افکنده‌ای
سر به خدمت می‌نهادم چون بدیدم نیک باز
چون سر سعدی بسی بر آستان افکنده‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به توصیف زیبایی و جاذبه‌ای می‌پردازد که شخصیت محبوب در نگاه عاشقانه ایجاد کرده است. شاعر به نقش و تأثیر این محبوب در دل و جان دیگران اشاره می‌کند و از آشوب عشق و فریاد بلبلان صحبت می‌کند. او همچنین به انتقاد از پنهان کردن خویشتن و بیان نکردن واقعیات می‌پردازد و بر اهمیت صداقت و شفافیت تأکید می‌کند. در نهایت، شاعر به امید تحول و ظهور زیبایی‌هایHidden در دل می‌پردازد و عشق به محبوب را در مقام خدمت و اطاعت بیان می‌کند.
هوش مصنوعی: تو آستین بر روی خود زده‌ای و نقش و نشان خاصی در میان گذاشته‌ای، اما خود را پنهان کرده‌ای و در عین حال شور و هیجانی را در جهان به وجود آورده‌ای.
هوش مصنوعی: عشق در دل بلبل به‌گونه‌ای عمیق و غم‌انگیز وجود دارد که او همچنان در حال غنچه‌گی و آشفتگی است و صدای فریادش را به خاطر این عشق به دنیا بلند کرده است.
هوش مصنوعی: هر کس به نحوی از زیبایی تو یاد می‌کند و نشانه‌ای از آن را میگوید. ای کسی که باعث شده‌ای مردم در خیال تو به جستجوی محبت تو باشند، پرده را کنار بزن و خود را نشان بده.
هوش مصنوعی: سخن از این است که زیبایی و خلوص چهره‌ات باید به گونه‌ای باشد که اینقدر تأثیرگذار نباشد که با انسان‌های بیچاره و آزار دیده، گفت‌وگو کنی، زیرا حواست را پرت کرده‌ای و در ذهن‌ها گمان‌ها و اسطوره‌ها ایجاد کرده‌ای.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌تواند جایی که تو در آن حضور داری را ببیند، چرا که تو با زیبایی‌ات wow مخاطبان را متحیر کرده‌ای؛ و آن کس که تو را دیده، به قدری غرق حیرت شده که قلمش از دستش افتاده و دیگر نمی‌تواند بنویسد.
هوش مصنوعی: این برایم تلخ است که تو صفات خود را در سخن عام و خاصی از مردم به زبان می‌آوری و به این ترتیب خود را به نمایش می‌گذاری.
هوش مصنوعی: هر دستوری که به زیر دستان خود می‌دهی، درست و برای تو مجاز است، زیرا تو با قدرت و زور، ناتوانان را تحت فشار قرار داده‌ای.
هوش مصنوعی: من به مانند صدف، امیدوارم که قطره‌ای از رحمت تو تبدیل به مرواری شوید که تو در دهانم می‌افکنی.
هوش مصنوعی: وقتی نیکویی‌های تو را دیدم، سرم را به خضوع و خدمت در برابر تو پایین آوردم. چون سعدی بسیاری از سرها را به نشانهٔ احترام بر درگاه تو نهاده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
اصل ناپیدا و عکسی در میان افکنده‌ای
کیمیا پنهان و غوغا در جهان افکنده‌ای
گل شُدَت آیینه‌دارِ رنگ و بو در بوستان
سوز از آن در عندلیب نغمه‌خوان افکنده‌ای
بر ظهورت متفق قومی شده زاهل یقین
[...]
معرفی ترانه‌های دیگر
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۱۱ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.