فهرست زیر شامل اشعاری است که در نسخههای دیوانهای هر دو سخنور آمده است و به هر دو منتسب است:
-
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۴۶ - الصّبر :: عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۴۲
اوحدالدین کرمانی (بیت ۱): دل خوش کن و بر صبر گمار اندیشه - یعنی که دگر به دل مدار اندیشه
عایشهٔ مقریه (بیت ۱): گفتی که تو را شوم مدار اندیشه - دل خوش کن و بر صبر گمار اندیشه
در این بخش مجموعه شعرهایی از دو شاعر را که توأماً هموزن و همقافیه هستند در گروههای مجزا فهرست کردهایم:
-
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۵۰:یا رب تو نگه دار دلم را از غیر - تا ماند جان من مدام اندر سیر
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۲۹ - العبودیة:چون از در او هیچ مرا نیست گزیر - ای دل درِ او گیرو در آن درگه میر
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۳۰ - العبودیة:او را به کف آور کم اینها همه گیر - کز جمله گزیر است وزو نیست گزیر
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات » شمارهٔ ۹۴:از آتش حرص و آز تا چند نفیر - ای آب ز روی رفته پندی بپذیر
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۹۰:عشق تو کزو رمند مردان چون شیر - مردی ورزد زجان خود آمده سیر
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۲۴:هان ای «واحد» زباد حرصی تو اسیر - زان نیست تو را زآتش حرص گزیر
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۲۵:از آتش حرص و آز تا چند نفیر - ای آب زروی رفته پندی بپذیر
عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۲۸ - : در حق سوزنی گوید:ای سوزنیک ز هجو هر روبه و شیر - آخر ز خر انبار نشد کون تو سیر
عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۲۹:گفتم که دلم باز ده ای بدر منیر - تا چند خورم در غم عشق تو زحیر
-
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۰۸:مقصود میان من و تو پنهان است - دل را سببی هست که سرگردان است
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۴۶:تا قسم من سوخته خود حرمان است - یا خود غم عشق درد بی درمان است
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۶۰:درد ره فقر به زهَر درمان است - دانستن آن نه ذوق هر نادان است
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۲۱۹:هر مرد که با فراغتش سامان است - هر چند که مفلسی بود سلطان است
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۳۰:امروز که یار من مرا مهمان است - بخشیدن جان و دل مرا پیمان است
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۳۸:هر ذره که در هوای او گردان است - صد چون سر کیقباد و نوشروان است
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب التاسع: فی السفر و الوداع » شمارهٔ ۲۰:از گردش گردون که فلک گردان است - بس عاقل پرهنر که سرگردان است
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۱۸:امروز که یار من مرا مهمان است - بخشیدن جان و دل مرا فرمان است
عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۳:گفتم دلم از تو بوسهای خواهان است - گفتا که بهای بوسه من جان است
-
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۱۴:ای از همه بی نیاز و ای بنده نواز - و از تست که کار من نمی گیرد ساز
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۱۵:نه چارهٔ آنک با تو گردم همراز - نه زَهرهٔ آنک از تو برآرم آواز
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۱۶:ای آنک تو را به هیچ کس نیست نیاز - کوتاه کن این قصّه که شد کار دراز
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۲۲ - طلب الآخرة:چون از شدگان یکی نمی آید باز - خیز ای شدنی تو نیز رفتن را ساز
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۲۳ - طلب الآخرة:زان پیش که گویند که جا واپرداز - جا واپرداز و توشهٔ راه بساز
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۷۰:تا چند چو بلبلان برآری آواز - چون باز خموش باش و با معنی ساز
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۲۸۵:اندر همه عمر من شبی وقت نماز - آمد بر من خیال معشوق فراز
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۹۴:گر در ره عشق او نباشی سرباز - زنهار مکن حدیث عشقش آغاز
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۸۱:مادام که جویی تو حقیقت زمجاز - بر خود در هر درد سری کردی باز
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۲:تا تو دل را زکبر و زشهوت و آز - وز حقد و حسد بجملگی نکنی باز
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الاول - فی الطامات » شمارهٔ ۲۱:ای ساقی از آن راح خوش روح افراز - کاو شیشه به بوی او کند جان پرواز
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۵۵:آنها که ندانند حقیقت زمجاز - مشغول نمازند به شبهای دراز
عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۳۱:هر تیره شبی که با توام باشد راز - گویی که هم از شام کند صبح آغاز
-
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۲۶:استاد چو صانع آمد و چابک دست - آسان باشد به نزد او بست و شکست
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۲۱۱ - القضا و القدر:سرّ قدر از جهانیان پنهان است - آن سر به طریق عقل نتوان دانست
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۰۷ - التوبه:ای آنک به توبه کرده ای عزم درست - اسرار نهان توبه بشناس نخست
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۴۲:عالی نسبا چرا بننشینی پست - وز ملک جهان پاک نیفشانی دست
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۲۰۷:مستم دارد زباده ساقی پیوست - مستی که بود جام می اش دور از دست
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات » شمارهٔ ۵۷:در دست سری مدام شیخا پا بست - پا بر سر خود نه ار تو را دستی هست
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۶:گر عاشقی ای سرزدهٔ عشوه پرست - از عربده ها کو که کند عاشق مست
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۷:آن کس که حریف عشق باید پیوست - دایم زشراب بیخودی باشد مست
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۲۹:تا دست وصال تو نگیرم در دست - وز دولت مسکونت نگردم سرمست
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۵۸:مردار چه به کار خویش سرگردان است - هم چارهٔ او ازو بود گردانست
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط » شمارهٔ ۴۶:ثابت قدمان راه صحبت پیوست - از دوست نشویند به هر گردی دست
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۸۳:امروز که در جوی حیات آبی هست - در نیکی کوش تا توانی پیوست
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب التاسع: فی السفر و الوداع » شمارهٔ ۳۵:در پای تو گردد سر هر گردن پست - وز دست تو نالد دل هر تن پیوست
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب التاسع: فی السفر و الوداع » شمارهٔ ۴۵:مسکین دل برخاسته هر جا که نشست - ببرید زعقل و در بلایی پیوست
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الاول - فی الطامات » شمارهٔ ۵:مستم دارد زباده ساقی پیوست - مستی که بود جام میش اندر دست
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۱۳:دوش از سر پای یار با من بنشست - باز از سر دست عهدم امروز شکست
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۱۴:عشقِ تو به عالمِ دل آمد سرمست - صد جامِ شرابِ بینیازی در دست
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۱۵:شوریده دلانیم نه هشیار و نه مست - سرگشته و پای بسته و باد به دست
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۱۶:دل را خطری نیست سخن در جان است - جان افشانم که وقت جان افشان است
عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۴:آراسته باغ و بلبلانی سرمست - یاران همه از نشاط گل بادهپرست
-
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۳۰ - نعت النبوة:صدری که چو بدر کرد عالم انور - بگذشت وی از نُه فلک و هفت اختر
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۷ - الشریعة:گر زانک تو را هست ز تحقیق خبر - جز بر سر پول شرع مپسند گذر
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۴۴:پیمانهٔ عزّت و قناعت کن پُر - تا خوار نگردی طمع از خلق ببُر
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات » شمارهٔ ۴۹:اندیشهٔ مرگت زچه بگداخت جگر - طبّ تو مزاج مرگ نشناخت مگر
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۱۹۱:پیش رخ و زلف تو چه مشک و چه قمر - پیش لب لعل تو چه شهد و چه شکر
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۳۷:ای شب تو ره وصل سحرگه مَسپَر - وای صبح تو امشبی به شب در منگر
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۶۸:آن کس که برای فقر بربست کمر - در خویش بیاسود چو در آب شکر
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان » شمارهٔ ۵۳:ای باد اگر گذر کنی بر صرصر - از من سخن[ی] به یار سیمین بربر
عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۲۴:امروز مرا بیرخت ای سیمینبر - از ضعف تن و دود دل و خون جگر
-
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۳۵ - امیرالمؤمنین حسین علیه صلوات الله:ای آنکه چو تو شهی زمانه بنزاد - از جملهٔ کفر گشته جانت آزاد
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۵۵ - الرّضا و التّسلیم:ای گشته به اسباب غمت جانم شاد - از درد تو هرگز دل من سور مباد
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۵۵ - الطریقة:سودای توم سر به جهان اندر داد - نه مست و نه هشیار و نه غمگین و نه شاد
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۴۱:ایزد زقناعت چو مرا گنجی داد - از میر و وزیر جمله گشتم آزاد
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۴۶:روزی دو سه از وصل تو بودم دلشاد - وز بند هوس شبی دو، دل گشت آزاد
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب التاسع: فی السفر و الوداع » شمارهٔ ۸:کس مشکل اسرار حقیقت نگشاد - کس یک قدم از نهاد بیرون ننهاد
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب التاسع: فی السفر و الوداع » شمارهٔ ۱۷:چون نیست [امید] خلق بر وفق مراد - آن به که رها کنیم با خلق عَناد
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب التاسع: فی السفر و الوداع » شمارهٔ ۳۲:من با غم عشق تو نباشم جز شاد - وآن کاو نشود جفت غمت شاد مباد
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان » شمارهٔ ۳۷:قصّاب چو گوشت از سر دست بداد - در پهلوی دل زد که خریدار افتاد
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه » شمارهٔ ۱۹:گر می خواهی که روز و شب گردی شاد - باید که زننگ خلق گردی آزاد
عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۹:دوشم همه شب ای به غمت جانم شاد - بدگویانت که روزشان نیک مباد
-
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۱۵۶ - الرّضا و التّسلیم:چون کار زاندازه نخواهد افزود - آن به که به هرچه هست باشی خشنود
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة » شمارهٔ ۲۱۸ - القضا و القدر:بر هرچ نهم دل که چنان خواهد بود - ایّامش از آن حال بگرداند زود
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۲۷۷:ای دل چو شمار کارها خواهد بود - از خود به بطالتی چرایی خشنود
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۲۷۸:ای دل تو بدین حال چرایی خشنود - کز عمر گذشته هیچ سود تو نبود
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۶۳:اول ره عشق تو مرا سهل نمود - پنداشت رسد به منزل وصل تو زود
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۸۴:زاول که مرا عشق نگارم بُر بود - همسایهٔ من زنالهٔ من نغنود
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب العاشر: البهاریات » شمارهٔ ۶۵:دوش از سر خستگی مرا خواب ربود - ناگه صنمم خیال چون ماه نمود
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان » شمارهٔ ۲۸:تا آتش رخسار تو را دود نبود - روزیم به بوسه ای نبودم خشنود
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۴۴:کامل صفتی راه فنا می پیمود - ناگه گذری کرد به دریای وجود
عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۲۲:هر بار که وجه بوسه بر لب فرمود - آن همچو حواله به در بسته نمود
-
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها » شمارهٔ ۱۴۶ - الصّبر:دل خوش کن و بر صبر گمار اندیشه - یعنی که دگر به دل مدار اندیشه
عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۴۲:گفتی که تو را شوم مدار اندیشه - دل خوش کن و بر صبر گمار اندیشه
-
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید » شمارهٔ ۱۷۱:بادی که زکوی فقر گرد انگیزد - بر آتش کبر آب تواضع ریزد
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن » شمارهٔ ۲۱:آن به که دلت زهر بدی پرهیزد - گل کار که ارخار بکاری خیزد
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب العاشر: البهاریات » شمارهٔ ۱۳:آبی که خللهای دماغ انگیزد - او را چه خوری که آبرویت ریزد
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب العاشر: البهاریات » شمارهٔ ۵۰:سالک چو مدام از خودی خود خیزد - نی چون جهلا در حرکت آویزد
عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۱۶:هر روز دلم به عزم آن برخیزد - کز دست غمش شبی کند بگریزد
-
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات » شمارهٔ ۳۳:گر زانک شنیده ای زمردان دو سه پند - هر چیزی را به قدر آن چیز پسند
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۴۴:هنگام وداع آمد آن سرو بلند - گریان گریان که آخر این هجران چند
عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۱۹:تا کی داری مرا به فردا خرسند - فردای تو را فلک نیارد در بند
عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۲۱:امشب منم و عارض آن سرو بلند - می را ز لبش چاشنیی داده به قند
-
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۵۹:تا دل زسر درد سری می دارَد - تخم هوسی به تازگی می کارَد
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها » شمارهٔ ۸۷:هر کاو درمی به خون دل جمع آرد - می نگذاری تا به تو می نسپارد
عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۱۴:ترسم برود یار و مرا بگذارد - تا پرده ز روی کار من بردارد
-
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۴۸:وصل ارچه که دیده را منوّر دارد - کام دل را چو شهد و شکّر دارد
عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۱۱:شبها ز رخت طبع سمند دارد - زآن است که آشیان در آذر دارد
-
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب » شمارهٔ ۲۵۴:او را چه تمتّع از جوانی باشد - کش بی تو حیات و زندگانی باشد
عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۱۷:با بنده گرت دلنگرانی باشد - از جام گران، کیاش گرانی باشد
-
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان » شمارهٔ ۲۱:هر کاو به وفا گرفته مسکن دارد - وز عقل درون خویش خرمن دارد
عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۱۳:آن بت که ز من کشیده دامن دارد - دی گفت کسی که عزم رفتن دارد
-
اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » رباعیات الحاقی » شمارهٔ ۴۷:از رنگ رخش گل به فغان می آید - وز لعل لبش شکر به جان می آید
عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۲۳:امروز به چشم من چنان میآید - کز لعل لبت بوی کسان میآید
