از تشنگی بمردم ای آب زندگانی
چون نیستی در آتش احوال ما چه دانی
ما را اگر نخوانی سلطان وقت خویشی
درویش را همین بس کز پیش در نرانی
این نوبهار خوبی تا جاودان نماند
دریاب عاشقان را کامروز میتوانی
با دوستان همدم با همدمان محرم
گر یک نفس برآری آن است زندگانی
منگر در آب ترسم گر روی خود ببینی
پروای ما نداری حیران خود بمانی
خوشبوتر از نسیمی در صبح نوبهاری
شیرینتر از حیاتی در موسم جوانی
ما را اگر تو باشی ملک جهان چه باشد
این است پادشاهی و اقبال و کامرانی
بر رهگذر که آیی بنگر به زیر چشمم
وه گر بود سلامی در زیر لب نهانی
یک دم وصال رویت بی زحمت رقیبان
پیش همام خوشتر از عیش جاودانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشقی تشنهٔ دیدار، معشوق را آب حیات میخواند و از بیخبری او از آتش عشق گله میکند. او با فروتنی تنها میخواهد از در رانده نشود و یادآوری میکند که بهار زیبایی ماندنی نیست. سپس معشوق را میستاید و وصال او را برتر از پادشاهی جهان میداند. در پایان به نگاهی زیرچشمی و سلامی پنهانی قانع است و یک لحظه وصال بیرقیب را از عیش جاودان بهتر میشمارد.
هوش مصنوعی: ای کسی که مانند آب حیات هستی، از تشنگی دیدارت مُردم. تو که در آتش عشق نیستی، از حال ما چه خبر داری؟
هوش مصنوعی: اگر ما را نزد خود نخوانی، اختیار با توست، چون پادشاه روزگار خویشی. برای درویشی چون من همین بس است که مرا از جلوی درت نرانی.
هوش مصنوعی: این بهار زیبایی و جوانی تو همیشه نمیماند. امروز که توانش را داری، به عاشقان رسیدگی کن.
هوش مصنوعی: اگر یک لحظه با دوستان یکدل و با همدمانِ رازدار نفس بکشی و همنشین باشی، زندگی واقعی همان است.
هوش مصنوعی: در آب نگاه نکن. میترسم اگر چهرهٔ خودت را ببینی، شیفته و حیران زیبایی خود شوی و دیگر به ما توجهی نکنی.
هوش مصنوعی: تو از نسیم صبح بهاری خوشبوتری و از زندگی در روزگار جوانی شیرینتر.
هوش مصنوعی: اگر تو از آنِ ما باشی، پادشاهی جهان ارزشی ندارد. پادشاهی و بخت و کامروایی واقعی همین است.
هوش مصنوعی: در راهی که از آن میگذری، زیرچشمی به من نگاه کن. چه خوب میشد اگر زیر لب و پنهانی سلامی هم به من میکردی.
هوش مصنوعی: به نظر همام، یک لحظه دیدار روی تو بدون مزاحمت رقیبان، از خوشیِ جاودان هم شیرینتر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گفتم مگر که ما را؛در دل به جای جانی
نه نه خطاست جانا جانی و زندگانی
یار گشاده زلفی دلبند شوخ چشمی
معشوق خوبروئی؛ دلدار خوش زبانی
برده سبق فراقت؛ از رنج بی نهایت
[...]
بختی نه بس مساعد یاری چنان که دانی
بس راحتی ندارم باری ز زندگانی
ای بخت نامساعد باری تو خود چه چیزی
وی یار ناموافق آخر تو با که مانی
جانی خراب کردم در آرزوی رویت
[...]
کردی نخست با ما عهدی چنان که دانی
ماند بدان که بر سر آن عهد خود نمانی
راندی به گوش اول صد فصل دلفریبم
و امروز در دو چشمم جز جوی خون نرانی
آن لابههای گرمت ز اول بسوخت جانم
[...]
ای باد روح پرور زنهار اگر توانی
امشب لطافتی کن آنجا گذر که دانی
در شو چو مهربانی در تیرگی زمانی
یابی مگر نشانی زان آب زندگانی
ره ره گذر بکویش دم دم نگر برویش
[...]
ای جان جان جانم تو جان جان جانی
بیرون ز جان جان چیست آنی و بیش از آنی
پی میبرد به چیزی جانم ولی نه چیزی
تو آنی و نه آنی یا جانی و نه جانی
بس کز همه جهانت جستم به قدر طاقت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.