|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای باد روح پرور زنهار اگر توانی
امشب لطافتی کن آنجا گذر که دانی
در شو چو مهربانی در تیرگی زمانی
یابی مگر نشانی زان آب زندگانی
ره ره گذر بکویش دم دم نگر برویش
خوش خوش مگر زمویش بوئی به من رسانی
او را بگوی کای مه ما را بپرس گه گه
برجانم الله الله رحمت کن ار توانی
چون نزد او رسیدی خاک درش بدیدی
آنچه از حَسَن شنیدی شاید که باز رانی
حقا که زرد و زارم وز خود خبر ندارم
بی تو همی گذارم عمری چنانکه دانی
لطفی بکن نگارا وزنی بنه وفا را
کاین بار باتو ما را کاری فتاد جانی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به باد می‌نویسد و از او درخواست می‌کند که در شب زیبا و لطیف، در جایی که محبوبش حضور دارد، بگذرد و بویی از آنجا به او برساند. او امیدوار است که با عبور از آن فضا، نشانی از مهربانی و لطف محبوبش بیابد. شاعر به شدت دلتنگ و دلتنگ است و از باد می‌خواهد که او را به سمت محبوبش نزدیک کند و از او بخواهد که به حالش رحم کند. در پایان، احساس می‌کند که زندگی بدون محبوب به سختی می‌گذرد و از باد می‌خواهد تا او را به محبوبش برساند و حسی از وفا را در دل او زنده کند.
هوش مصنوعی: ای باد دل‌انگیز، لطفاً اگر می‌توانی امشب با نرمی و لطافت بگذر از جایی که تو به خوبی می‌دانی.
هوش مصنوعی: اگر در زمان‌های سخت و تاریک، مهربانی را بیابی، شاید نشانه‌ای از آن آب زندگی را پیدا کنی.
هوش مصنوعی: در هر فرصتی که از کنار کوچه‌اش عبور می‌کنی، به او نگاه کن و اگر بویی از او به من برسد، خوشحال می‌شوم.
هوش مصنوعی: به او بگو، ای ماه، ما را بپرس، زیرا هر گاه که بر جانم می‌نشینی، خدا خدا کن، اگر می‌توانی رحم کن.
: وقتی پیش او رسیدی، خاک در خانه اش را دیدی ، شاید آنچه را که از "حَسَن(""حَسَن" تخلص حسن غزنوی در اشعارش است) شنیده ای، برایش حکایت کنی.
هوش مصنوعی: واقعاً در حالتی بد و نحیف هستم و از خودم خبر ندارم. بی تو، عمرم را به گونه‌ای سپری می‌کنم که تو خودت می‌دانی.
هوش مصنوعی: ای معشوق، لطفی بکن و به عشق و وفا وزن و توازن بده! چون این بار بین ما موضوعی پیش آمده که جانمان را تحت تأثیر قرار داده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گفتم مگر که ما را؛در دل به جای جانی
نه نه خطاست جانا جانی و زندگانی
یار گشاده زلفی دلبند شوخ چشمی
معشوق خوبروئی؛ دلدار خوش زبانی
برده سبق فراقت؛ از رنج بی نهایت
[...]
بختی نه بس مساعد یاری چنان که دانی
بس راحتی ندارم باری ز زندگانی
ای بخت نامساعد باری تو خود چه چیزی
وی یار ناموافق آخر تو با که مانی
جانی خراب کردم در آرزوی رویت
[...]
کردی نخست با ما عهدی چنان که دانی
ماند بدان که بر سر آن عهد خود نمانی
راندی به گوش اول صد فصل دل‌فریبم
و امروز در دو چشمم جز جوی خون نرانی
آن لابه‌های گرمت ز اول بسوخت جانم
[...]
ای جان جان جانم تو جان جان جانی
بیرون ز جان جان چیست آنی و بیش از آنی
پی می‌برد به چیزی جانم ولی نه چیزی
تو آنی و نه آنی یا جانی و نه جانی
بس کز همه جهانت جستم به قدر طاقت
[...]
ای گوهر خدایی آیینه معانی
هر دم ز تاب رویت بر عرش ارمغانی
عرش از خدای پرسد کاین تاب کیست بر من
فرمایدش ز غیرت کاین تاب را ندانی
از غیرت الهی در عرش حیرت افتد
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.