احمد مولوی در ۱۲ سال قبل، چهارشنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۹:۲۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۲۰:
وقتی موسی به کوه طور رفت و برگشت دید قومش گوساله پرست شدند خدا بخواهد در لحظه ای همه چیز را از تو میگیرد و رنجها وزحمتهای ترا تباه میکند با موسی چنین کرد خود میدهد بخواهد مستاند مولوی میفرمایدمکن ، مکن .... در حالی که میداند خداوند قادر است و روزی خواهد آمد که مکن های او می شود .
لازم است بدانیم مولوی دارد اشاره مینمایدراه از طریق نیستی میگذرد بهتر است این راه را بشناسیم وبه ساحل نجات برسیم
مغبچه در ۱۲ سال قبل، چهارشنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۴:۳۰ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱۹:
یعنی که خموش بیع و میع ارزان است!
امین کیخا در ۱۲ سال قبل، چهارشنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۰۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۸:
با درود به رضا سپاس برای خوشکناری واژه زیبنده ای که نوشتی . من یک لغت هم بر آن زیبایی می افزایم خوشکامی هم یعنی رفاه .
ابراهیم احمدیان در ۱۲ سال قبل، سهشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۲:۰۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳:
این جانکاهترین غزل حافظ است. گویا این غزل همچون فاتحة الکتاب، عصاره دیوان حافظ و همۀ غمهای اوست.
خاکسار در ۱۲ سال قبل، سهشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۱:۱۱ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۸:
این شعر را مرحوم سید خلیل عالی نژاد با زدن تنبور خوانده اند.
سعید نیکوخصلت در ۱۲ سال قبل، سهشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۹:۳۸ دربارهٔ شاطر عباس صبوحی » غزلیات » شمارهٔ ۱۳ - نقطه خال تو:
شعر عالی است. هم عامه پسند و هم کاملاً عرفانی است.
ناشناس در ۱۲ سال قبل، سهشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۸:۵۱ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۲:
بی در بیابان مکه از بی خوابی پای رفتنم نماند سر بنهادم و شتربان را گفتم دست از من بدار
امید راهی در ۱۲ سال قبل، سهشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۶:۵۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۷۴:
قل تعالوا آیتیست از جذب حق: اشاره به آیت 151 سورۀ الانعام. قُلْ تَعَالَوْا أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّکُمْ عَلَیْکُمْ ۖ أَلَّا تُشْرِکُوا بِهِ شَیْئًا ۖ...الخ
بگو: بیایید تا آنچه خدا بر شما حرام کرده همه را بر شما بخوانم، و آن اینکه به هیچ وجه شرک به خدا نیاورید.
مهدی سعیدی در ۱۲ سال قبل، سهشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۱۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۳:
وزن شعر مفعول فع لن مفعول فع لن است
رضا در ۱۲ سال قبل، سهشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۲:۰۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۸:
هرگز همنشینی را خوشکنارتر از خلوت نیافتهام. ما غالباً هنگامی که در بیرون از خویشتن به میان انسانها میرویم از زمانی که در اتاقهای خویش ماندهایم تنهاتریم. انسانی که مشغول کار یا اندیشه است تنهاست پس بگذار تا هر کجا که میخواهد باشد. خلوت را از روی فرسنگها فاصلهای که در میان یک انسان و همنوعان اوست نمیسنجند. دانشجوی واقعاً کوشایی که در یکی از خوابگاههای پرجمعیت کالج کمبریج است همانقدر تنهاست که درویشی در صحرا.
"هنری دیوید ثرو"
آشتیانی در ۱۲ سال قبل، سهشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۰:۵۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۸۷:
درود بر شما جناب رسته گرامی
از لطف و پاسخ وزین تان بسیار متشکرم
بله بعد از ارسال حاشیه با کمی تامل در این مورد دریافتم که معنای در دهدی در واقع همان در دادن یا سر دادن لاف خدایی از جانب فرعون بوده است..
اگر سر فرعون را درد و بلا می بود
لاف خدایی کجا در می داد
در این ماه ها با برنامه گنج حضور مهندس شهبازی مانوس هستم. و هر از گاهی غزلی از حضرت مولانا را حفظ می کنم. از جمله همین غزل را بطور مداوم با خود زمزمه می کنم.
باز هم تشکر می کنم.
امیرآژاد در ۱۲ سال قبل، سهشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۰:۱۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۱:
در بیت دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر...
از دیو و دد ملولم، انسانم آرزوست صحیح است.
میان ملولم و انسانم هیچ واو ی وجود ندارد در نسخه های کهن
سامان در ۱۲ سال قبل، سهشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۸:۳۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۵۹:
صد در صد بعد از "وفات" صحیح است.
من در قدیمی ترین کلیات سعدی که دیده ام وفات بوده.
و اصلا چطور می شود ایهام تناسب به این آشکاری را نادیده گرفت؟
عمری دگر بباید بعد از "وفات" مارا.
سید حمید در ۱۲ سال قبل، سهشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۱:۴۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۶۵:
من خانه نمیدانم
سید حمید در ۱۲ سال قبل، سهشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۱:۴۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۶۵:
با کلمه کلمه این شعر گریستم
دکتر ترابی در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۳:۰۸ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » کیومرث » بخش ۱ - پادشاهی کیومرث سی سال بود:
نخستین بیت که نام بزرگی و نه نامی بزرگی و اما در بارهی معنای گیومرث آنگونه که در فرهنگ معین آمده است
گیو+ مرتا ( مرتان ) زندهی فانی معنی شده است.
سلطانی در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۳:۰۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۷:
این مقتضای شعراست که هرکس ازظن خویش بااوارتباط برقرارمی کند..
نه بردوستی که ازعارف عاشق ، شیخ رجبعلی خیاط نقل قول می کند بایدخرده گرفت نه برعزیزی که نظرمغایری دارد...واین بسیط بودن درمعنلومفهوم ابیات خواجه است که اوراماندگارکرده است ..اگرچه لسان الغیب خودمی فرماید،،شعرحافظ همه بیت الغزل معرفت است ...قول غزل شاه شمشادقدان...... راازصاحبنظران وحافظ شناسان اهل معناشنیده ام که درشب میلادحضرت ابوالفضل ع این غزل خواجه رامیخوانندکه هم می تواندیک برداشت ذوقی باشدویاتکراروتواتردرقرائت آن سبب این برداشت شده باشد ...به هرحال برخی نشسته خوانندگاهی شکسته خوانند......چون نیست خواجه حافظ معذوردارمارا
دکتر ترابی در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۲:۴۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶:
ور جمکرد را یکی دوسال پیش در فلات مرکزی آناتولی یافتند . شهری زیر زمینی که جمشید مردمان ، گیاهان و جانوران را در سرمای سختی که در پیش بود در آن پناه داد . می بینیدچگونه به حاشیه مان رانده اند و چطور به دنبال کشتی موهوم اند؟؟؟
دکتر ترابی در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۲:۳۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴:
آنچه از تعریف ردیف و قافیه به یاد این کمترین مانده اینکه در این غزل ما ردیف است ، دام و بام و خمار و.... قافیه و وزن همان مستفعلن مس.......
فرزدق در ۱۲ سال قبل، چهارشنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۳:۳۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۳: