غلامعلی حامدبرقی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۱۳ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۲:
با عرض سلام و احترام در این غزل ، من اشکالهائی دارم 1
- بخیالت در مطلع غزل اگر "بی خیالت " باشد، بهتر نیست؟ 2 - معنای چند لغت را پیدا نکردم: فعالت - نوالت - مجالت ، عفالت . 3 - آرامم ، ارامم تایپ شده 4 - بی جمالت نمی توانم زیست/ با جمالت نمی توانم زیست / با هم مغایرت دارند! بسیار ممنون خواهم شد چنانچه مرا راهنمائی بفرمائید.
غلامعلی حامدبرقی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۴۰ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۳:
همچنین در بند دوم سطر اوّل "چو چاره" چه چاره مناسبتر است! لیکن چه چاره کز غم عشق تو چاره نیست .
فیروزه سعادت یار در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۳۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۰:
بله آقای کیانوش درست می فرمایند اصلا زمینی نیست.
اگرچه از نشانه های زمینی برآمده و به استعاره، یادآور مجازهای زمینی است.
فیروزه سعادت یار در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۳۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۰:
خیلی زیباست:)
فیروزه سعادت یار در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۳۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۰:
جز دیده هیچ دوست ندیدم که سعی کرد
تا زعفران چهره من لاله گون شود
جناب آقای کوچکی ِ بزرگوار
سلام
سرخ و گلگون کردن چهره، در این بیت کار میزبان یا شاعر نیست که مثلا خودش چهره را برای رسیدن دوست گلگون کند. بلکه بیانگر تنهایی و انتظار بیش از حد عاشق است که علاوه بر این که دوست به او سرنمی زند، تنها اشک خون هست که چهره اش را گلگون می کند.یعنی اگر معشوق یا دوست بیاید، چهره از دیدنش شاد و گلگون می گردد حالا هیچ دوستی سر نمی زند. فقط دیده، یا چشم، دارد مهربانی می کند و دلش برای شاعر، سوخته و دارد از این عشق و تنهایی خون می گرید تا چهره ی زردِ شاعر ِ عاشق را قرمز کند!
یک نوع زیبایی خاص در این بیت است که هم پارادوکس و هم حسن تعلیل و هم ذمّ شبیه به مدح است.
حسن تعلیل برای اینکه علّت گریه کردن و اشک خون ریختن را مهربانی و دلداری چشم گفته است. پارادوکس یا متناقض نما را هم که درمی یابید؛ تناقض غصّه و تنهایی و گلگون چهره شدن!
ذم، برای اینکه ما حس می کنیم دارد مهربانی و خوبی گریه را می گوید اما اشک خون ریختن، کجا خوب است؟!
مرجان در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۳۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۶۲:
سلام آقای فرخ اناری
بوی در یک معنی آرزوست واما معنی دیگر بو و رایحه میباشد.
به نظر می رسد باتوجه به مصرع اول این بیت معنی بو به شعر نزدیکتر باشد(ایهام نزدیک)
غلامعلی حامدبرقی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۵۰ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۳:
با عرض سلام و احترام در بیت پنجم به نظر می رسد کلمه ی بعثب "بعبث" باید باشد؟ دل بر هلاک نه، بعبث دست و پا مزن / کاین قلزم هوا و هوس را کناره نیست
شرر مفیدی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۲۴ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۳:
با سلام. در بیت چهارم مصرع دوم، که خون عاشقان "بر " گردن دل، درستتر مینماید. این شعر زیبا را استاد شجریان به زیبایی در آلبوم آسمان عشق اجرا نمودهاند.
سید علیرضا رضوی راد در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۴۱ دربارهٔ قاآنی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸:
این شعر کاملا" یک غزل است
فقط نادرست نگاشته شده است و در واقع هر آنچه به شکل یک بیت نوشته شده است در واقع یک مصراعست و هر چهار مصراع درج شده تشکیل یک بیت می دهد
این غزل وزت جالبی هم دارد که نام آنرا نتوانستم بیابم
فاعلات فع ,فاعلات فع , فاعلات فع ,فاعلات فع یا
فاعلالتن ,فاعلالتن , فاعلالتن ,فاعلالتن
سید علیرضا رضوی راد در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۰۱ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷:
سلمان ساوجی با حافظ هم عصر بوده و با مراوده و مشاعره داشته اند پس ذور نیست اگر این از آن و یا آن به استقبال از این رفته باشد - والله اعلم
غلامعلی حامدبرقی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۰۰ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۳:
با عرض سلام واحترام: در سطر سوم کلمه "من" اشتباها" در سطر چهارم تایپ شده : چون شوم از تو من جدا دامن تو کنم رها /از بر تو روم کجا دست منست و دامنت/ بندگی تو بس مرا ذکر تو هم نفس مرا / نیست به جر تو کس مرا دست منست و دامنت
مهرنوش در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۶:۰۷ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱:
بیت دو، مصرع دو: یه-> یا
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
مهرنوش در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۶:۰۳ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹:
بیت پنجم مصرع دوم : ز ناز -> زُنار
مهرنوش در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۶:۰۱ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹:
بیت ششم، مصرع دوم: جن-> جان
مهرنوش در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۵:۵۳ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸:
"حاشدت" چیه در بیت آخر؟!
مهرنوش در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۵:۳۹ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷:
بیت سوم مصرع دوم: نست-> مست
دکتر ترابی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۲۴ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۴۴ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۲ - ستایشِ خرد:
دوستان نادیده، استاد شمس نظر این کمترین را در خوانش مصرع دوم از بیت آغازین خواسته اند ؛
زحمت افزا میشوم : افعال پیشوندی فراوانی زنده یاداستاد خانلری در جلد دوم تاریخ زبان فارسی ذکر فرموده است از آن جمله بر گذشتن به مانای رد شدن، سپری شدن ، برتر و بالا تر رفتن، بر افراشتن و......حکیم توس خود از جمله می فرماید : بیامد شهنشاه ازین سان به دشت
همی تاجش از مشتری بر گذشت و جایی دیگر
خروشیدن تازی اسبان به دشت
زبانگ تبیره همی بر گذشت.
و شیخ شیراز :
محل و قیمت خویش آن زمان بدانستم
که بر گذشتی و مارا به هیچ نخریدی
گمان می برم با این شواهد و ابیات پس از نخستین بیت در آغاز خرد نامه باید اندیشه را فاعل فعل بر نگذرد بدانیم. وبا پوزش از گستاخی و همراه بهترین درودها.
میر محمد مرسلی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۲۴ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۰۱ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۹۶ - سپید رود:
در بیت شش منظور از آبی میوی به می باشد
فاطمی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۲۴ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۴۲ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۴۶ - جان و تن:
سلام.بسیارزیبابود.این شغرانسان رابه یادشعرسعذی می اندازدکه میفرماید تن آدمی شریف است به جان آدمیت نه همین لباس زیباست نشان آدمیت... خداهردورابیامرزد.
غلامعلی حامدبرقی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۲۷ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۳: