از خاک شیراز در ‫۸ سال قبل، سه‌شنبه ۱۵ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۲۶ دربارهٔ شهریار » منظومهٔ حیدر بابا:

با سلام گرچه از حاشیه این آقای به اصطلاح دکتر زمان بسیاری گذشته اما بر خود لازم دانستم که صحبتشان بی جواب نماند.
ببین پسر خوب از متنی که نوشته ای بر می آید که اصلا با شعر و شاعری میانه ای نداری و اصلا مطالعه نکردی شاهکارهای استاد را چه به ترکی و چه به پارسی.
من یک ایرانی بی تعصبم و عشق میورزم به ادبیات این خاک از هر قوم و تباری که باشد. اما استاد شهریار تعلق به یک قوم ندارد بلکه یک شاعر ملی و یک افتخار ملی است. کما اینکه یکی دیگر از بزرگترین شعارای معاصر نیز از دیار آذربایجان است که نامی از او در نظرات ندیدم و آن کسی نیست جز پروین اعتصامی بزرگ.
ما چه در ادبیات معاصر و چه در تاریخ ادبیات فارسی شعارای بزرگی از اقوام مختلف بالاخص از دیار آذربایجان داشتیم که اثرات ارزشمندی از آنها به جا مانده و بسیار کوته بیناننه است اگر بخواهیم به خاطر تعصبات قومی و نژاد پرستانه -که تاریخ مصرف آن گذشته- به یک افتخار ملی اینگونه توهین کنیم.
من به شما پیشنهاد میکنم اشعار پارسی استاد را بخوانی.
و همیطور اشعار فوق‌العاده پروین اعتصامی را که از قضا اشعار ایشان دقیقاً مخالف جریانات سیاسی آن زمان بوده و به قول غلط جنابعالی نان به نرخ روز خوردن نبوده.
من به عنوان یک ادب دوست پارس زبان بر خاک پای شهریار بوسه میزنم، گر چه خودش همواره در برابر حافظ شیرازی ابراز تواضع میکند در این پیروی عاشقانه گاهی گوی سبقت را از خواجه اهل راز می رباید، مانند آن تضمین زیبایی که به شعر معروف (گفته بودم چو بیایی) سعدی زده و ارزش شعر را صد چندان کرده.
به امید روزی که نژاد پرستی افراطی هم میهنان عزیزم به پایان برسد.

موسی روستایی در ‫۸ سال قبل، سه‌شنبه ۱۵ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۰۶ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۹:

کار بوده است: یعنی آنچه که باید انجام شود در آغاز معین بوده است و اراده و عزم انسان آن را نمی تواند دیگرگون کند.

علی در ‫۸ سال قبل، سه‌شنبه ۱۵ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۲۴ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۳ - دزدیدن مارگیر ماری را از مارگیری دیگر:

شاید بشه گفت این داستان مصداق آیه 11 اسراء هست که میفرماید:
وَیَدْعُ الْإِنسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاءَهُ بِالْخَیْرِ
و آدمی بدی را می‌خواند همان گونه که نیکی را می‌خواند

قادر نسودی در ‫۸ سال قبل، سه‌شنبه ۱۵ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۱۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » جمشید » بخش ۱ - پادشاهی جمشید هفتصد سال بود:

پیوند به وبگاه بیرونی
نسودی (بسودی) برابر شاهنامه طبقهٔ کشاورزان را می‌گفتند. یکی از طبقات چهارگانهٔ ایران بوده که کاتوزیان، نیساریان، نسودی و اهنوخوشی باشند. گویند جمشید طوایف را بر چهار قسم کرد اول را کاتوزی نامید و گفت که در کوه‌ها و غارها مکان کنند و به عبادت خدا و کسب علوم مشغول باشند. دوم را نیساری خواند و گفت سپاهیگری بیاموزند و سوم را نسودی نام کرد و حکم کرد که کشت و زرع کنند و چهارم را اهنوخوشی لقب داد و گفت به انواع حرفه‌ها بپردازند. .

نادر.. در ‫۸ سال قبل، دوشنبه ۱۴ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۴۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۸۸:

پرده بردار صبا از بر آن شهره قبا..

نادر.. در ‫۸ سال قبل، دوشنبه ۱۴ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۰۴ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هفتم در عالم تربیت » بخش ۲۴ - حکایت:

بسی زیبا و شایسته خواهد بود "نامرد" و "نامردی" از دایره واژگانی که به کار می بندیم حذف شده، "نامردم" و "نامردمی" جایگزین آنها گردد..

پویا پازوکی در ‫۸ سال قبل، دوشنبه ۱۴ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۱۷ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هفتم در عالم تربیت » بخش ۲۴ - حکایت:

سلام من در نسخه مرحوم فروغی مصرع 16 را اینگونه دیدم:
که نامردیش آب مردم بریخت

ناشناس در ‫۸ سال قبل، دوشنبه ۱۴ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۵۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۶۸:

بیت
حاصل عمرم سه سخن بیش نیست، خام بدم پخته شدم سوختم مربوط به این غزل نیست؟ چون شباهت فراوانی به بیت چهارم داره

مجتبی گودرزی در ‫۸ سال قبل، دوشنبه ۱۴ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۲۱ دربارهٔ جامی » هفت اورنگ » سلامان و ابسال » بخش ۱۲ - حکایت مجنون که در بادیه از انگشت قلم کرده بر تخته ریگ چون رمالان رقمی می زد گفتند این نوشتن چیست و این نوشته برای کیست گفت این نام لیلی است که به نوشتن آن می نازم چون او به دست نیست با نام او عشق می بازم:

دید مجنون را یکی صحرا نورد در میان بادیه بنشسته فرد.
صفحه اش از ریگ و انگشتان قلم پشت هم یک حرف را می زد رقم
گفت ای مجنون شیدا چیست این؟ می نویسی نامه سوی کیست این
گفت مشق نام لیلی می کنم خاطر خود را تسلی می کنم
نیست جز نامی از او در دست من زان بلندی یافت قدر پست من
چون میسر نیست بر من کام او عشق بازی می کنم با نام او.

جوینده در ‫۸ سال قبل، دوشنبه ۱۴ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۲۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۵:

با سلام خدمت دوستان
لطفا می فرمایید منظور مولانا از روح تو بیت آخر چیه؟

حسن معقول در ‫۸ سال قبل، دوشنبه ۱۴ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۰۶ دربارهٔ فخرالدین اسعد گرگانی » ویس و رامین » بخش ۸۷ - پاسخ دادن ویس رامین را:

در مصراع دوم بیت 20 این صفحه نادانان درست است ؛ به نادانان مه شیون باد و مه سور

حسن معقول در ‫۸ سال قبل، دوشنبه ۱۴ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۰۴ دربارهٔ فخرالدین اسعد گرگانی » ویس و رامین » بخش ۸۷ - پاسخ دادن ویس رامین را:

در مصراع دوم بیت 20 این صفحه ، به نادانان مه شیون باد مه سور ، درست است . نا حذف شده و در وزن و مفهوم ابهام و خلل ایجاد کرده است .

۷ در ‫۸ سال قبل، دوشنبه ۱۴ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۵۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » جمشید » بخش ۱ - پادشاهی جمشید هفتصد سال بود:

بسودی یعنی کسی که کارش سودن است.
سودن یا بسودن: مالیدن و آرد کردن
ساییدن-کوبیدن-نرم کردن
نسودی را باید از مأمور شناسنامه زمان رضاشاه پرسید که خود داستان دیگر است.
کسی که کلاهش کج بود کلاهکج
کسی که دست ورزیده داشت دستمردی
کسی که شالی پیچیده بود جناب پیچیده
کسی که سوار خر لنگی بود مرکبی
کسی که شال میبافت شالباف
کسی که پشم میفروخت پشم فروش
و ...

حسین در ‫۸ سال قبل، دوشنبه ۱۴ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۷۲:

جانم محسن چاوشی♥♥♥

آرزو شهبازی در ‫۸ سال قبل، دوشنبه ۱۴ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۳۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان سیاوش » بخش ۱۵:

با سلام
در پاسخ به خانم شهرزاد درباره مصرع که چون یافت شیر از یکی گور کوس؟
سعید حمیدیان در کتاب درآمدی بر اندیشه و هنر فردوسی صفحه 262 نوشته اند ذیل همین بیت که: کوس دادن همان هُل دادن است.

Seraj Hosseini در ‫۸ سال قبل، دوشنبه ۱۴ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۲۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶:

با درود و مهر فراوان ..به تاریخ دوشنبه 14 خرداد 97
در بیت پنجم بر اساس طبع و تصحیح استاد زنده نام بدیع الزمان فروزانفر...
لطفاً محبت کرده تصحیح بفرمایید:
ای ز نظر گشته نهان، ای همه را جان و جهان

امیر در ‫۸ سال قبل، دوشنبه ۱۴ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۴۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۷:

بیت آخر یا قسم یاد کردن جناب حافظ هست به قرآن که منظور این می شود که به قرآن قسم که در میان اشعار خوب تر از شعر تو ندیدم
و یا منظور این هست که بواسطه قرآنی که در سینه داری شعرت بهترین شد همانطور که گفت دلنشین شد سخنم تا تو قبولش کردی / آری آری سخن عشق نشانی دارد
یا: عشقت رسد به فریاد ار خود بسان حافظ / قرآن ز بر بخوانی با 14 روایت
و یا: هر چه کردم همه از دولت قرآن کردم و دهها بیت دیگر
بنابراین تعابیر دیگر که ایشان خواسته مقایسه کند با کلام خدا بسیار عجیب است و باور پذیر نیست...

علیرضا در ‫۸ سال قبل، دوشنبه ۱۴ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۳۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۱:

سلام
برداشت من از بیت
نقشش به حرام ار خود صورتگر چین باشد
تنها خداوند یکتا وخالق جهان هستی
چرا ک تنها خداوند ک کشیدن نقش یا تصویری ازش حرام.
ودر ادامه حضرت حافظ میفرماید صورتگر چین باشد باز منظورش خداوند .چین در اینجا به معنی جهان و صورتگر هم معنی خالق جهان و نگارنده این دنیاست.

مجید ابراهیمیان در ‫۸ سال قبل، دوشنبه ۱۴ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۴۹ دربارهٔ جامی » هفت اورنگ » سلسلةالذهب » دفتر اول » بخش ۱۵۵ - هشام بن عبدالملک در طواف کعبه بود هر چند خواست که حجرالاسود را استلام کند به واسطه ازدحام طایفان میسرش نشد به جانبی بنشست و مردم را نظاره می کرد. ناگاه حضرت امام زین العابدین علی بن الحسین بن علی رضی الله عنهم حاضر شد و به طواف خانه اشتغال نمود چون به حجرالاسود رسید همه مردمان به یک جانب شدند تا نقبیل حجرالاسود کرد یکی از اعیان شام که همراه هشام بود پرسید که این چه کس است؟ هشام گفت نمی شناسم از ترس آنکه مبادا اهل شام به وی رغبت نمایند. فرزدق شاعر آنجا حاضر بود گفت من می شناسمش و در جواب سائل قصیده ای انشا کرد بیست بیت کما بیش در تعریف و تمدیح امام زین العابدین رضی الله عنه:

مطلع قصیده جناب فرزدق چنین است:
هذا الذی تَعِرفُ البَطحاءُ وَطأتَهُ
والبَیتُ یَعرِفُهُ والحِلُّ والحَرَمُ

محسن حیدرزاده جزی در ‫۸ سال قبل، دوشنبه ۱۴ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۴۰ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۵:

در بیت پنجم بزرگان درست است .