آرزو در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۴۲ دربارهٔ مولانا » فیه ما فیه » فصل چهل و نهم - گفت ما جمله احوال آدمی را یک به یک دانستیم:

لطفا در بخش اول حدیث پیامبر رو تصحیح کنین، غلط و بی معنا شده بخاطر این اشتباه، درستش اینه:
ان الله لا ینظر الی صورکم و اموالکم ولکن ینظر الی قلوبکم و اعمالکم.

محمدرضا در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۵۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:

مقصود حافظ این بود که پسران ترک در زیبایی شهرت و در ان زمان عده ای ترک به شیراز امده بودند و اقامت کردند و حافظ علاقه ای شدید به یکی از پسر های زیبارو ترک پیدا کرده بود و گفت که اگر آن ترک شیرازی(پسر زیبا ترک)نظری به من(حافظ)بکند سمرقند و بخارا را فدای خال سیاهه کوچک بالای لبش میکنم(مطالب توسط یک دبیر گفته شده و از خود ساختگی نیست)

Behzad Behzadi در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۳۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۶:

درود
دوستان درباره اینکه این غزل در پاسخ و یا خطاب به شاه نعمت الله ولی است زیاد بحث کرده اند.اما آنچه که در سراسر اشعار حافظ نمایان است شهامت و شحاعت است.و دیگر بنیادگرایی و تیشه به ریشه زدن است.حافط به مانند بره ایست که دانشته خود را در میان گرگ های ریا و قدرت و منفعت و گرهای جهل و خرافات که دست پرورده همون گرگ های ریا و قدرت هستند انداخته و یک تنه با همه مبارزه می کند.حافط ریشه یدبختی و فلاکت مردم را در تعبیر و عمل ناصواب از دین و استفاده ابزاری از دین می داند.و مدام در اشعارش به این مقوله می پردازد.مدام به مردم به بهانه های مختلف یاد اوری می کند آنجه که بنام دین به شما دیکته کرده اند صورت است نه سیرت و معنا و در پس این دستورات سخت و پیچیده دین و ترس از چهنم و وعده بهشت دنبال ریاکاری و ثزوت اندوزی و جاه و مقام خودشان هستند.از این حیث حافظ سیاسی ترین و شجاع ترین و ساختارشکن ترین شاعر است.سوال اینجاست که امثال شاه نعمت الله که به تقوا و رهد و عبادت شهره عام وخاص هستند در راه مباززه با ظلم و جور مدام بیت شعر را سروده اند.اگر زهد و تقوا و عبادت در خدمت خلق نباشد و دردی را از مردم دوا نکند حتی اگر خدا هم شوی بیهوده است .

سید در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۲۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۲:

در بیت اول با توجه به معنی کل شعر و معنی بیت اول که انتظار و بی‌قراری برای رسیدن به معشوق را بیان می‌کند آیا کویت بهتر نیست؟

مرتضی در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۲۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:

سلام
در این بیت
از در بخشندگی و بنده نوازی
مرغ ِ هوا را نصیب و ، ماهی ِ دریا
منظور این است که هم پرندگان در آسمان بهره مند از روزی اند هم ماهیان دریا .
نه اینکه حتما یکی آن دیگری را میخورد .
در همین شعر میگوید
قسمت خود میخورند پشه و عنقا
در بوستان دارد
چنان پهن ، خوان کرم گسترد
که سیمرغ ، در قاف روزی خورد
اشاره هم نمیکند که مثلا روزی چه و چه میخورد .
همچنین در بیت اول به نظر من خوانش به این صورت است:
صانع ِ پروردگار ، حی توانا
یعنی آفریننده ی پرورش دهنده ، همیشه زنده توانا
پیروز باشید

فرزین در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۳۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۵۳:

درود ، شاه همه جهان تویی اصل همه کسان تویی
چونک تو هستی آن ما نیست غم از کسان تو
منظور از، کسان، تو این بیت چیست مخصوصا مصرع دوم ؟؟؟

ابراهیم کریمی در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۱۵ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۵۱:

قبه کبود:کنایه از آسمان
هست و باید و بود : کنایه از مقید زمان بودن و در دایره بود و نبود قرار گرفتن
یک نهاد: بر سر یک سیره و منش بودن
مادح خویش بودن:کنایه از خودستایی و مغرور بودن
تنت چو پیرهن بود جانترا: تشبیه است زیبا
شخودن:خراشیدن و کنایه می تواند بودن از برای دنیا خود را در رنج انداختن

محمدامین در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۲۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۴:

سلام و درود
وفا مجوی ز کس، ور سخن نمی‌شنوی
به یاوه درپی سیمرغ و کیمیا می‌باش

سپر انداخته در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۰۰ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - موعظه و نصیحت:

این شعر به این با این شهرت یکی از بهترین قصیدهای سعدیه چرا گنجور این اشتباه را در جابجائی بیت ها انجام داده بیت آخر در جای خودش نیست باید بیت آخر رو بعد از این بیت بیارین
حاصل عمر تلف کرده و ایام به لغو
گذرانیده، به جز حیف و پشیمانی نیست

سپر انداخته در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۵۲ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - موعظه و نصیحت:

با سلام
این بیت خیلی معروف است ضرب المثل شده برای قناعت
((وآنکه را خیمه به صحرای قناعت زده است
گر جهان لرزه بگیرد غم ویرانی نیست))
در شعر بالا با تفاوت خیلی زیادی به این صورت نوشته شده
((وانکه را خیمه به صحرای فراغت زده‌اند
گر جهان زلزله گیرد غم ویرانی نیست))

کریم در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۳۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۲:

تو به ره روان و خلقی به هلاک مانده هر سو
چه غم آب تندرو را ز خرابی کناره
امیرخسرو دهلوی

مجتبی در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۲۰ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۹۸۹:

وزن شعر {فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)} است، لطفاً تصحیح بفرمایید.

کریم در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۰۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸:

با سلام و خسته نباشید خدمت گنجوریان محترم.به نظر من مسلم جواب درستی داده اند.حافظ میداند که با عقل نمیشود معنی عشق را بدرستی فهمید چون عقل انسان در گرو نفس اوست و نفس انسان هم درگیر وسوسه های شیطان.خانم روفیا در افق محو نشوید،برگردید و به نوشته مسلم اندکی تأمل کنید.عقل میخواست کز آن شعله چراغ افروزد.........

محسن میم در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۹:

چند نفر از دوستان درباره معنی این بیت پرسیدند:
گر نیستی تو "ماده" زان شاه "نر" برقصا
برخلاف برخی نظرات دوستان، ماده در اینجا به معنی جماد نیست. بلکه اشاره به جنسیت مونث و در مقابل نر یعنی مذکر آمده.

محسن ، ۲ در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۷ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۴۱ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۳ - در پند و اندرز و مدح پیامبر بزرگوار:

امین لو جان
اشتباه می کنی جانم
دروا به مانای سرگردان است :
دروا /darvā/
معنی
1. آویخته؛ سرنگون؛ اندروا.
2. سرگردان؛ سرگشته: ◻︎ رهروان چون آفتاب آزاد و خندان رفته‌اند / من چرا چون ذره سرگردان و دروا مانده‌ام (خاقانی

Marzie در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۷ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۳۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷:

یکی از بهترین شعرهای حافظ....

ارسلان در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۷ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۰۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۶:

کار ملک است آنچه... ( شما به اشتباه نوشتید آنکه)

ما را همه شب نمی برد خواب در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۷ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۵۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶:

لقب حافظ لسان الغیب است ,
و این لقب از اون جایی ناشی میشه که هر کسی با هر طرز فکری وقتی حافظ میخونه , راحت باهاش ارتباط برقرار می کنه , اونی هم که عارفانه برداشت میکنه دلایل خاص خودش رو داره , حافظ صوفی عاشق عارف هر کدوم از این ها که باشه اهمیتی نداره مهم مغز کلامه , این ناپسنده که عقیده ی کسی که مثل من نوعی فکر نمیکنه محکوم کنم و اشتباه بخونم , حتی حافظ هم تا وقتی که تو پرش نمیزدن کاری به کسی نداشت, مگر ریاکاران ,
عقیده ی هر کسی مال خودشه درست یا غلط و همه ی عقاید هم درست نیست , حتی کسی که مدعی باشه , سخن حق نیاز به جدل نداره

دکتر امین لو در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۷ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۵۰ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۳ - در پند و اندرز و مدح پیامبر بزرگوار:

ور او به راحت و من در مشقتم چه عجب
که هم زمین بود آسوده و آسمان دروا
در مصرع دوم این بیت کلمه دروا باید اصلاح شود چون این مورد دو کلمه است و باید بین «در» که حرف اضافه است و «وا » که به معنی سیر است فاصله باشد.

دکتر امین لو در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۷ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۰۵ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۳ - در پند و اندرز و مدح پیامبر بزرگوار:

دمش خزینه‌گشای مجاهز ارواج
دلش خلیفهٔ کتاب علم الاسما
در مصرع اول این بیت کلمه ارواج اشتباه است و باید به صورت ارواح اصلاح گردد.
در کلمه دمش مرجع ضمیر ش حضرت محمد (ص) است یعنی حضرت پیامبر زبان می گشاید مانند این است از اشتران بازارگانان جهاز (کالای ) معنویت و روحانیت باز می کند
در مورد مصرع دوم باید بگویم در مکتبخانه های قدیم که ملا ها درس می دادند دانش آموز ارشد را خلیفه می گفتند. خلیفه به دانش آموزان مبتدی از طرف ملا درس می گفت. در این مصرع دل پیامبر را به خلیفه تشبیه کرده که از طرف ملا (کنایه از خداودند که معلم الاسماء است به شهادت آیه ای که در سوره بقره است) به انسانها علم الاسما را می آموزد. اسماه عبارتست از هزارویک اسم الهی است که خداوند با آموزش آن به آدم او را در جهان خلیفه خود کرد.