الف رسته در ۶ سال و ۸ ماه قبل، سهشنبه ۱۲ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۶:۰۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۱۴:
وصف طلاق زن همسایه کرد // گفت به خاری زن خود: هُشت، هُشت!
گفت چرا هُشت؟ جوابش بداد: // در عوض زشت بدان قحبه: رُشت ...
آیا کسی داستان این بیت های 5 و 6 و 7 ( سه بیت) را می داند و ربط آن را به 4 بیت اول غزل را میتواند بیان کند؟
مهرداد در ۶ سال و ۸ ماه قبل، سهشنبه ۱۲ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۲:۰۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۳۷:
آنچنانکه اینک چنین مینماید،گویا پیام ،مصون از گزند موریانه نسیان ،مقیم ابدی ذهن ما شد،استخدام ارادی الفاظی که برپیکره عرف وعادت آدمی تنش می افکند وبر جان توجه ،نیشتر میکند تا چرت غفلت و روز مرگی اش پاره شود وبر تیزی فهم فزوده ....
مهرداد در ۶ سال و ۸ ماه قبل، سهشنبه ۱۲ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۳۷:
فارغ از آنکه مولانا ارحیث ارائه معنا ،چه مراد نموده ودر پی ترجمان کدامین پیام بوده است،گاه ضرورت افاده مفهوم ،ازخرق اجماع گریز وگزیری نیست،آنگاه که مراد حک کردن معنا بر لوح ذهن مخاطب باشد به نحو جاودان،و نه نگارش آن...
Behrouz در ۶ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۴۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۴۷:
ز شب رویست فر و قد زهره و فرقد
یعنی فر و قدر زهره و ستاره ای قطبی قرقد از شبروی آنهاست
ساکت در ۶ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۴۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷:
کلید فهم این رباعی کلمه رباط در مصرع اول است، چرا که تشبیه عالم به رباط به عنوان مکان آمد و شد انسانها در ادامه نیز مورد توجه قرار گرفته است. از دیگر نکات مصرع اول به کار رفتن وصف کهنه برای رباط یا همان عالم است که با یافتههای دانشمندان معاصر مبنی بر قدمت عالم هماهنگ است. نکته بعدی مربوط به کلمه ابلق در مصرع دوم است. یکی از معانی ابلق اسبی است که دو رنگ دارد و در اینجا منظور شب (سیاه) و روز (سپید) است که جهان یا همان رباط آرامگاه این ابلق به شمار میرود. مصرع سوم و چهارم بر مطالب گذشته یعنی کهنه و قدیم بودن این جهان و گذرا و موقتی بودن آن تأکید کرده و پادشاهان بزرگی چون جمشید و بهرام را نام میبرد که از بزم آنان و از قصری که در آن بر اریکه قدرت تکیه میزدند چیزی بر جای نمانده است.
محمد حسین در ۶ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۳۳ دربارهٔ حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷:
سعدیا نامت به رندی در جهان افسانه شد
از چه میترسی دگر بعد از سیاهی رنگ نیست
(سعدی)
به نظر من بیت دوم این شعر جواب به سعدی هستش
محسن سعیدزاده در ۶ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۱۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۶:
1- دلم رمیده لولیوشیست شورانگیز
دروغ وعده و قتال وضع و رنگ آمیز
این بیت ازصنعت تضادمفهومی استفاده کرده.هم ازلولی مدح میگوید وهم مذمت میکند.
وعده واهی،متلون،وکشنده بودن،صفتِ ذم ،و:لولی شورانگیز صفتِ مدح است..
2- فدای پیرهن چاک ماه رویان باد
هزار جامه تقوی و خرقه پرهیز
به دیگر بیان ازهمان لولی وش تمجید میکند.ودر مقایسه بااهل تقوی اورامقدم محسوب میکند. لولی،وهرزنی که درسخن گفتن وجامه پوشیدن همانند اوست، ازنگاه حافظ ماهرو است.پیراهنش چاک دارد؛هردم به رنگی در می آید،وعده وصال میدهد اما وفا نمیکند ولذاقتال است
حمیدرضا در ۶ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۵۲ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲۲۴ - مطلع دوم:
جمشید کیانی نه که خورشید لیانی صحیح است.
ایمان در ۶ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۵۱ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۷:
درود
واقعاً اجرای این غزل با صدای استاد ایرج و نوازندگی مجتبی میرزاده، جلیل عندلیبی و برادران فهیمی در کنسرت کانادا فوق العاده است. حتماً ببینید.
ابرا۶یم باقری در ۶ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۲۵ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۹ - حالا چرا:
شهریارا تو خودت حافظ دوران بودی
شعر تو تا به ابد ورد زبان خ اهد ماند
ابراهیم# باقری
فرید الدین عطار در ۶ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۳۴ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۲۰ - امتحان کردن مصطفی علیهالسلام عایشه را رضی الله عنها کی چه پنهان میشوی پنهان مشو که اعمی ترا نمیبیند تا پدید آید کی عایشه رضی الله عنها از ضمیر مصطفی علیه السلام واقف هست یا خود مقلد گفت ظاهرست:
ای گرفتار تعصب مانده
دایما در بغض و در حب مانده
گر تو لاف از عقل و از لب میزنی
پس چرا دم در تعصب میزنی
در خلافت میل نیست ای بیخبر
میل کی آید ز بوبکر و عمر
امیر در ۶ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۲۳ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳:
قومی متفکرند اندر ره دین
قومی به گمان رسیده در راه یقین
ترسم که بانگ برآید روزی
ای بی خبران راه نه آن است و نه این
سیاوش بابکان در ۶ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۵۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۶۸ - تعجب کردن آدم علیهالسلام از ضلالت ابلیس لعین و عجب آوردن:
و چه خوب می کند که او نیاز به به تایید ندارد.
حمیرضا در ۶ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۳۵ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۸۲:
چوصبح آنجا که من پرواز دارم قفس بابال توام آفریدند
این بیت واقعافوق العاده است ....عالیییییییه
سید علیرضا حسینی در ۶ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۲۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۷:
با عرض سلام و درود
توفیر در بیت ششم به معنی حق کسی را تمام و کمال دادن است.
ساکت در ۶ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۲۳ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸:
چند اشکال در این رباعی وجود دارد که سبب میشود انتساب آن را به خیام مورد تردید قرار دهیم. اولین اشکال مربوط به وزن مصرع سوم است که خواننده را ناگزیر میکند در هنگام خوانش شعر بین کلمات دو و روز مکث و توقف کند، مکث زایدی که باید آن را از نوع سکته قبیح در شعر به شمار آورد. دومین اشکال مربوط به همین مصرع و کلمات به کار رفته در آن است. گویا قصد شاعر این بوده است که بگوید: هرگز غم این دو روز در خاطر من نماند (یا چیزی شبیه به این)؛ ولی آیا از کلمات به کار رفته در این مصرع این معنی برداشت میشود؟ سومین اشکال مربوط به تکرار قافیه در مصرع اول و چهارم است که در هر دو مصرع کلمه گذشت، دقیقا به یک معنی، تکرار شده است.
گویان در ۶ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۱۴ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰:
مزور برای بکارگیری صفت برای
گرگ مناسبتی ندارد
همان معود بجا و زیبا و بر وزن است
علی در ۶ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۴۰ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۱:
خشتی بنهند بر مغاک من و تو
کیومرث محمدی در ۶ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۰۴ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۵:
استاد این شعر زیبا رو در یه اجرای خصوصی با نی (احتمالا جناب موسوی)بسیار عالی اجرا کرده اند منتهی بنده نام اثر رو نمیدونم وکیفیتش هم خوب نیست.از دوستان اگه کسی اسم اثر رو میدونه یا با کیفیت بهتر داره ممنون میشم
ساعد هاشمی در ۶ سال و ۸ ماه قبل، سهشنبه ۱۲ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۰۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۵۹: