گنجور

غزل شمارهٔ ۱۳۶

 
حافظ شیرازی
حافظ » غزلیات
 

دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

تکیه بر عهد تو و باد صبا نتوان کرد

آن چه سعی است من اندر طلبت بنمایم

این قدر هست که تغییر قضا نتوان کرد

دامن دوست به صد خون دل افتاد به دست

به فسوسی که کند خصم رها نتوان کرد

عارضش را به مثل ماه فلک نتوان گفت

نسبت دوست به هر بی سر و پا نتوان کرد

سروبالای من آن گه که درآید به سماع

چه محل جامه جان را که قبا نتوان کرد

نظر پاک تواند رخ جانان دیدن

که در آیینه نظر جز به صفا نتوان کرد

مشکل عشق نه در حوصله دانش ماست

حل این نکته بدین فکر خطا نتوان کرد

غیرتم کشت که محبوب جهانی لیکن

روز و شب عربده با خلق خدا نتوان کرد

من چه گویم که تو را نازکی طبع لطیف

تا به حدیست که آهسته دعا نتوان کرد

بجز ابروی تو محراب دل حافظ نیست

طاعت غیر تو در مذهب ما نتوان کرد

 

🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

همایون شجریان » مستور و مست » تکیه بر باد

شهرام ناظری » اجراهای خصوصی » شب سیاه – اجرای خصوصی محمدرضا شجریان، شهرام ناظری و پرویز مشکاتیان

سیما بینا » آواز در سایه » آواز افشاری اسپاتیفای

دنگ شو » شیراز چل ساله » مشکل عشق اسپاتیفای

🎜 معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

تصاویر مرتبط در گنجینهٔ گنجور

دیوان حافظ به خط سلطانعلی مشهدی با تصاویر حاشیهٔ افزوده در دورهٔ گورکانی هند » تصویر 65 دیوان حافظ دانشگاه پرینستون نوشته شده به تاریخ جمادی الثانی ۹۲۶ هجری قمری » تصویر 55 دیوان حافظ نسخه‌برداری شده در رمضان ۸۵۵ ه.ق توسط سلیمان الفوشنجی » تصویر 88 کتاب خواجه حافظ شیرازی به خط محمد ساوجی مورخ ۱۲۸۰ هجری قمری » تصویر 108 دیوان لسان الغیب سنهٔ ۹۲۰ هجری قمری دارای مقدمهٔ منثور » تصویر 100 دیوان حافظ به خط زین العابدین بن عبدالرحمن جامی مورخ ۹۱۸ هجری قمری در ایران صفوی » تصویر 105 دیوان حافظ قرن دهم دارای سه جفت نگاره » تصویر 87 دیوان حافظ قرن دهم دارای سه جفت نگاره » تصویر 88 دیوان حافظ به اهتمام محمد قزوینی و دکتر قاسم غنی، به خط حسن زرین خط، مرداد ۱۳۲۰ شمسی ، زوار، چاپ سینا، تهران » تصویر 222

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۲۹ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

محمود علیرمضانی در ‫۶ سال و ۸ ماه قبل، سه شنبه ۲۰ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۲۶ نوشته:

عالی بود از شعرهایتان متشکرم روحیه ام عوض شد

 

زهرا در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۱۹ دی ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۵۸ نوشته:

سلام، بسیار زیبا بود، معنی بیت " سروبالای من آن گه که درآید به سماع.... " چیه؟؟ متشکرم.

 

ali در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، سه شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۱۲ نوشته:

این شعر توسط همایون شجریان در آلبوم مست و مستور به زیبایی اجرا شده.

 

حمیدرضا در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۲۹ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۲۰:۳۳ نوشته:

باری سرکار خانم زهرا:
اگر یار من که قامتش مانند سرو است به رقص و سماع درآید، اگر من جانم را ندهم چه ارزشی دارد

 

شهرزاد در ‫۶ سال و ۲ ماه قبل، دو شنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۱۵:۲۵ نوشته:

این غزل زیبا با صدای آسمانی همایون شجریان عزیز روح منو به آسمانها میبرد

 

کمال در ‫۵ سال و ۱۱ ماه قبل، دو شنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۴، ساعت ۲۲:۱۳ نوشته:

فالی،درمدح این غزل:
ای صاحب فال،کسی رادوست می داری و
تنهابه اوفکرمی کنی ، اگراوراواقعٱدوست
می داری برتردیدهایتان غلبه کنید،حافظ،
شمارانصیحت می کندکه درپیداکردن ،،،،،،
دوست دقت کنیدوبه آنچه دردست دارید،
اهمیت داده وقدرش رابدانیدوبااهل ،،،،،،،،،
تجربه مشورت کنیدارتباطتان راباخدا،،،،،،،،
بیشترکنید،انشاءالله موفق میشوید.

 

سعید در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یک شنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۱۶:۴۶ نوشته:

معنی به فسوسی که کند خصم رها نتواند کرد چیه

 

در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۲۷ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۱۳:۲۶ نوشته:

شاید منظور از خصم، نفس باشه و خدعه و نیرنگهایی که توسط فکر در کار میکنه.

 

سایوش در ‫۵ سال قبل، شنبه ۹ مرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۵۰ نوشته:

یا محبوب

 

فرهاد در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، سه شنبه ۶ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۲۱:۳۳ نوشته:

جناب سعید،
فسوس یعنی‌ مسخره و استهزا. و خصم هم که مشخص است، یعنی‌ بدخواه یا رقیب. میگوید دامن دوست را که به هزار خون دل بدست آوردم، به استهزا بد خواهان از دست نخواهم داد.
پایدار باشید

 

سخن در ‫۳ سال و ۷ ماه قبل، یک شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۱۸:۱۵ نوشته:

برداشتی که من حقیر از این دو بیت برای دوستانی که پرسیده اند این است:
دامن دوست به صد خون دل افتاد به دست
به فسوسی که کند خصم رها نتوان کرد
یعنی من دل دوست(یار) را با صد خون و دل به دست آورده ام.
با یک بد گویی و حرف هایی که دشمنان میزنند رها نمیکنم.
سروبالای من آن گه که درآید به سماع
چه محل جامه جان را که قبا نتوان کرد
سرو بالا به معنی کسی که قامتی مثل سرو دارد هنگامس که به رقص سماع در می آید.
جانم رو برایش مانند یک قبا میکنم و بر او میپوشان(جانم را فدایش میکنم)

 

صبا در ‫۳ سال و ۷ ماه قبل، یک شنبه ۲۶ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۰۷:۳۶ نوشته:

منظور از مصرع اول بیت اول چیه دوستان؟چرا میگه زلف دوتا؟

 

گمنام در ‫۳ سال و ۷ ماه قبل، یک شنبه ۲۶ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۱۹:۲۰ نوشته:

صبا،
زلف دوتا، دو بافه گیسوی عنبرین است بر دوسوی چهره خوبرویان.
زنان خوبروی با زلف دوتا را هنوز شاید بتوان در برخی جاهای میهنمان یافت ، ور پسری خوبروی مراد شاعر بوده باشذ ، امروزه باید در تل الحبیب0 (تل آویو)، بیت المقدس ( گنگ دژ ) ویا کوچه پس کوچه های نیویورک
به جستجویشان برخیزید

 

سخن در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، یک شنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۷:۴۸ نوشته:

خانم صبا در قدیم برخی از دختران موی خود را از دو طرف می بستند و خوب وقتی حافظ میفرمایند:دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد
تکیه بر عهد تو و باد صبا نتوان کرد
یعنی بین آن دو تا موی که به صورت دوتایی بافته شده نمی شود دست کرد و همین جور که نمیشه دست کرد به قول تو و باد صبح گاهی هم نمیشه تکیه کرد.

 

مهدی مرواریدزاده در ‫۳ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۳ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۳۰ نوشته:

دوستان ممنون میشم بابت بیت
چه بگویم که تورا نازکی طبع لطیف
تا به حدیست که آهسته دعا نتوان کرد
کمی توضیح به بنده حقیر بدهید.

 

nabavar در ‫۳ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۳ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۵۵ نوشته:

آقا مهدی گرامی
من چه گویم که تو را نازکی طبع لطیف
تا به حدیست که آهسته دعا نتوان کرد
آنقدر نازکی و لطیفی که اگر ترا آهسته دعا کنم نیز به طبع تو آسیب می رسد
فریدون مشیری نیز در همین مضمون :
یارم به یک لا پیرهن خوابیده زیر نسترن
ترسم که بوی نسترن مست است و هوشیارش کند
ای آفتاب آهسته نه پا در حریم یار من
ترسم صدای پای تو خواب است و بیدارش کند
زنده باشی

 

رضا در ‫۳ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۰۳ نوشته:

دست در حلقه ی آن زلفِ دوتا نتوان کرد
تکیه بر عهدِ تو و باد صبا نتوان کرد
ازفحوای کلام وجنس واژه هابنظرمی رسد که مخاطب غزل شاه شجاع ِ خوش سیما وخوش قدوقامت ومحبوبِ دل حافظ می باشد. بدان دلیل که حافظ اغلب غزلیّاتی که درمدح شاه شجاع سروده باهمین لحن وباهمین سوزوگداز بوده است. رابطه ی این دو که مدّتی انیس ومونس یکدیگربودند رابطه ا ی عاطفی و فراترازرابطه ی شاه وشاعررقم خورده بود چنانکه بسیاری ازغزلهای حافظ تحت تاثیراین رابطه خَلق شده است. شاه شجاع دارای خط وخالی ملیح وزلفی دلکش بوده ودراکثرغزلها حافظ بدانها اشاره کرده است. ضمن آنکه کینه توزان وحسودان دربارشاه شجاع،هرگزاین رابطه ی صمیمانه وجایگاهِ ویژه ی حافظ را برنتابیده ولحظه ای ازحسادت وکینه توزی دست برنداشتندتااینکه رابطه ی این دو شخصیّت تاریخی به سردی وتیرگی گرائید.
زلف دوتا: زلفی که ازوسط به دونیمه تقسیم شده باشد، زلفی که خمیده ودولاشده وانحنا پیداکرده است.
تکیه کردن: دلگرم شدن واطمینان داشتن
معنی بیت: دسترسی بدان زلفِ دولای دلکش به آسانی امکانپذیر نیست، به عهدوپیمان تو نمی توان دل خوش کرد پیمان تومانند وزش باد صباهیچ تضمینی ندارد.
دی می شد وگفتم صنما عهدبجای آر
گفتاغلطی خواجه دراین عهدوفانیست
آن چه سعی است من اندر طلبت بنمایم
این قدر هست که تغییر قضا نتوان کرد
قضا: سرنوشت ، حکمی که خداوندرقم زده است.
معنی بیت: من آنچه را که درتوانم هست در راستای به دست آوردن توانجام خواهم داد لیکن می دانم که سعی وتلاش من هرگزثمری نخواهد داشت ظاهراً سرنوشت من وتو اینگونه رقم خورده که ازیکدیگر جدابمانیم من هرکاری انجام دهم درنهایت ازدسترسی به تو محروم خواهم بود قضای آسمان است این ودیگرگون نخواهدشد.
گرچه وصالش نه بکوشش دهند
هرقدرای دل بتوانی بکوش
دامن دوست به صد خون دل افتاد به دست
به فسوسی که کند خصم رها نتوان کرد
این بیت اشاره ی صریح به همان حاسدان وکینه توزان است که رابطه ی عاطفی وصمیمانه ی حافظ وشاه شجاع رابرنمی تابیدند.
فسوس: تمسخر ودشمنی
معنی بیت: سالها خون دل خوردم وغم وغصّه فراوان کشیدم تابه دوست نزدیکترشدم حالا باتمسخر وکینه ورزی وحسادت دشمنان نمی توانم حاصل این همه رنج وزحمت زخویش رارها کنم وازدوست جداگردم.
تادامن کفن نکشم زیرپای خاک
باورمکن که دست زدامن بدارمت
عارضش را به مثل ماهِ فلک نتوان گفت
نسبت دوست به هربی سروپا نتوان کرد
عارض: رخسار
بی سروپا: ولگرد و دوره گرد ، کنایه از ماه که سر وما هم ندارد ودرآسمان دوره گردی می کند.
معنی بیت: شمایل وچهره ی دوست بی نظیراست ازماه هم خوب تروزیباتراست مگرمی شود سیمای دوست رابه هرکس وبه چیزبی سروپایی تشبیه کرد.
روشنی طلعت توماه ندارد
پیش توگل رونق گیاه ندارد
سروبالای من آن گه که درآید به سماع
چه محل جامه ی جان را که قبا نتوان کرد
بالا: قد وقامت
سماع: رقص وآوازصوفیان ازروی شعف وشادمانی
محل: ارزش واهمیّت
قبا: لباس جلوباز
معنی بیت: هنگامی که محبوب خوش وقدو قامت من به رقص درمی آید ازشور واشتیاق دلم می خواهد گریبان جان راهمچون قباچاک دهم وقتی میسّرنمی شود جان به چه کاردیگرمی آید.
جان نثدمحقّراست حافظ
ازبهرنثارخوش نباشد
نظر پاک تواند رخ جانان دیدن
که در آیینه نظر جز به صفا نتوان کرد
معنی بیت: باید نگاه عاشق ازآلودگیهاپاک شود تاتوانسته باشد جمال وچهره ی معشوق راتماشاکند همانگونه که فقط درآئینه ی پاک این امکان وجوددارد که تصاویرقابل دیدن گردند درچشم نیزمانن آئینه هست بایدپاک بوده باشد تانقش معشوق درآن آشکارشود. به اوباید باچشمان پاک وبی آلایش نگریست.
چشم آلوده نظرازرخ جانان دوراست
بررخ اونظرازآینه ی پاک انداز
مشکل عشق نه در حوصله ی دانش ماست
حلّ این نکته بدین فکر خطا نتوان کرد
معنی بیت: پیچیدگیها واسرارگیج کننده ی عشق رانمی توان بادانش محدودبشری شرح داد عشق موهبتی بسیارعظیم،رازآلود وشگفت آوراست وبیان آن بازبان وقلم ممکن نیست بایدعاشق شد وعشقبازی کرد.
قلم راآن زبان نبودکه سِرّعشق گویدباز
ورای حدّ تقریراست شرح آرزومندی
غیرتم کُشت که محبوب جهانی لیکن
روز و شب عربده با خلق خدا نتوان کرد
غیرت: رشگ وحسد،تعصّب
عربده: فریاد وجنگ وجدل
معنی بیت: ازاینکه همگان شیفته وشیدای توهستند وتودرکانون توجّهات همه قراردارد ازحسودی وتعصّب به حال مرگ می افتم امّاچه کنم که باهمگان نمی شود واردجنگ ودعواشد.
شمع هرجمع مشو ورنه بسوزی مارا
یادهرقوم مکن تانروی ازیادم
من چه گویم که تو را نازکی طبع لطیف
تا به حدّیست که آهسته دعا نتوان کرد
معنی بیت: ای محبوب توآنقدر نازک خاطرو لطیف ونازپروده ای که حتّابه آهستگی دعا نیزنمی توان کردچه رسدبه اینکه ازتوگلایه کنم!
حافظ اندیشه کن ازنازکی خاطریار
بروازدرگهش این ناله وفریادببر
بجز ابروی تو محراب دل حافظ نیست
طاعت غیر تو در مذهب مانتوان کرد
معنی بیت: کمان ابروان تومحراب دل حافظ است وحافظ تنهادراین محراب مقدّس به رازونیازمی پردازد. درمذهبِ مافقط بندگیِ تووعبادت درمحراب ابروی توقابل قبول است تنهاقبله ی راستین تو هستی ودرجایی غیراز این محراب نمی توان به عبادت پرداخت.
درصومعه ی زاهدودر خلوت صوفی
جزگوشه ی ابروی تو محراب دعانیست

 

سحر در ‫۲ سال و ۷ ماه قبل، یک شنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۱۷ نوشته:

سلام ترجمه ی این شعر رو از کجا میتونم پیدا کنم؟

 

مریم مومن در ‫۲ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۳۷ نوشته:

با سلام و احترام
نکته ای که خدمتتون میخواستم عرض کنم این بود که آدمک های کنار حاشیه ها حالت ناراحت دارن، اگه امکان داره اصلاحشون کنین، درسته که کوچیکن ولی خب حیفه سایت به این خوبیه که این ایراد رو داشته باشه
ممنونم

 

مجید شباهنگ در ‫۲ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳۰ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۳۱ نوشته:

این غزل زیبا را هم آقای مظفر شفیعی در راست پنجگاه خیلی زیبا و استادان اجرا کرده.

 

ماهرو در ‫۲ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۱۰ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۶:۰۴ نوشته:

من چه گویم که تو را نازکی طبع لطیف
تا به حدی است که آهسته دعا نتوان کرد...

 

نیما در ‫۲ سال قبل، پنج شنبه ۲۳ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۲۹ نوشته:

بانو سیما بینا در آلبوم چاووش 8 این غزل را به زیبایی در آواز افشاری اجرا کردند..

 

سعید نجفی در ‫۲ سال قبل، شنبه ۲۲ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۵۲ نوشته:

با این لینک میتونید از صدای همایون موسیقی لذت ببرید
https://m.soundcloud.com/tinasefati/06-tekye-bar-baad-relying-on-the-wind

 

فرهاد ۲ در ‫۱ سال و ۸ ماه قبل، سه شنبه ۳۰ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۰۲ نوشته:

جناب شمس الحق ،
چگونه به این نکته دست یافتید !!!!!؟؟؟؟

 

برگ بی برگی در ‫۱ سال و ۲ ماه قبل، چهار شنبه ۲۷ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۲۱ نوشته:

جناب شمس الحق که مدتهاست از او بی خبریم و انشالله به سلامت باشند درست میفرمایند زلف یا طره و گیسو هر دو به زبان شاعرانه عرفانی نشانه های کثرت میباشند و از مظاهر تجلی جمالی حضرت حق . طره و زلف که زیبایی چهره را دو چندان میکند استعاره ای از جذابیت و زیبایی های عالم هستی از جماد و نبات و حیوان و انسان تا کرات و کهکشانها و آسمان
و زمین را شامل میگردد که عارف با نظاره بر هر یک از آنها خدا را با چشم دل دیده و ستایش میکند . طره یا زلف پوشاننده جبین یا پیشانیست و پیشانی که وسیع ترین سطح چهره میباشد استعاره ای برای وجه و صفات جلالیه حضرتش میباشد که بقول حافظ هیچکس را به آن راه نیست و باید به همین زیبایی های زلف بسنده نمود . گیسوی یار نیز حکایت خاص خود را دارد .
غیرتم کشت که محبوب جهانی لیکن
روز و شب عربده با خلق خدا نتوان کرد
غیرت در اینجا به معنی بیگانگی و غیر بودن میباشد و نه واژه غیرت که امروزه بیشتر صفت خروس میدانیم و حافظ در دوران خود نیز همانند امروز از بیگانگان با عشق فغان بر آورده است
و میفرماید این غیرت و بیگانگی جان او را به لب رسانده است تا
به مردمان ثابت کند که محبوب و معشوق او همان حق تعالی بوده و معشوق همه جهانیان نیز میباشد ولی مردم از درک آن عاجز و همواره در پی معشوق زمینی از انواع گوناگون آن میباشند و میفرماید که تمام وقت خود را که نمی تواند برای مباحثه با خلق خدا تلف کند پس :
من این دو حرف نوشتم چنانکه غیر ندانست
تو هم ز روی کرامت چنان بخوان که تو دانی
پایدار و سلامت باشید

 

رضا س در ‫۱۱ ماه قبل، سه شنبه ۲۸ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۵۴ نوشته:

بیت دوم رو دو جور میشه خوند:
آنچه سعی است من اندر طلبت بنمایم/ آن قدر هست که تغییر قضا نتوان کرد
میشه قَدَر رو به معنی اندازه و مقدار گرفت و اینطور معنی کرد که سعی من به اندازه‌ایه که نمیتونم سرنوشت رو تغییر بدم. اما قَدَر رو میشه به معنای تقدیر و سرنوشت هم در نظر بگیریم که قضا هم در مصرع دوم اومده و معمولا قضا و قدر با هم میاد: من سعی خودم رو در به دست آوردن تو می‌کنم اما این تقدیر وجود داره که به تو نرسم و تقدیر رو نمیشه تغییر داد.

 

علیرضا در ‫۱۰ ماه قبل، چهار شنبه ۲۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۳:۴۴ نوشته:

سرو بالای من آن گه که در آید به سماع
چه محل جامه جان را که قبا نتوان کرد
درود بر حافظ شیرازی برای سرودن این شعر بسیار زیبا
البته باید گفت که در بیت بالا بجای گه می بایست دم ذکر میشد اگرچه در معنای بیت خلالی ایجاد نمی کند

 

CEMA.Sobhani در ‫۵ ماه قبل، جمعه ۲۴ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۴۲ نوشته:

سروبالای من آن گه که درآید به سماع
چه محل جامه جان را که قبا نتوان کرد
از دریچه نگاهی دیگر می توان سرو بالای من را راستی و تواضع درون هر مرد ایرانی دید که در نگارگری هم بته جقه نماد ما ایرانی ها می باشد که در نگارگری و کاشی هفت رنگ و ... ترسیم می گردد و حافظ می گوید وقتی این سرو وجود من راستی وجود من وقتی به سماع در می آید جان را فدا می کنم همانند تمام شهدا
و بهترین نمونه آن در شهرمان الگویم شهید عباس دوران می باشد که راستی وجودش به سماع در آمد و جانش را فدای ما کرد

 

پارسا رحمانی در ‫۵ ماه قبل، چهار شنبه ۱۳ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۶:۰۷ نوشته:

درود
اگر عارف‌سازان و عارف‌نمایان بگذارند، باید بگویم که این غزل رو با صدای بانو ملوک ضرابی حتما بشنوید. یک آواز ماهور بسیار زیبا

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.