نکویی کن و کسب کن نام نیکو
؟ مکن خواجه چون میتوانی
به نان آب روی کرم تازه ماند
در این خاکدان کهنه باستانی
ثنا ذکر باقی دهد ؟ باشد
به از ذکر باقی در این دیر فانی
جز انعام در حق هر مستحقی
چه حاصل کند نعمت این جهانی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
نکویی کن و کسب کن نام نیکو
؟ مکن خواجه چون میتوانی
به نان آب روی کرم تازه ماند
در این خاکدان کهنه باستانی
ثنا ذکر باقی دهد ؟ باشد
به از ذکر باقی در این دیر فانی
جز انعام در حق هر مستحقی
چه حاصل کند نعمت این جهانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعهٔ کوتاه اندرزی است خطاب به خواجهای توانگر که او را به نیکوکاری و بخشش فرامیخواند. شاعر میگوید بخشش آبروی کرم را تازه نگه میدارد و ستایش مردم نامی ماندگار در این جهان فانی پدید میآورد. نتیجه آن است که نعمت دنیا تنها وقتی سود دارد که به نیازمندان سزاوار بخشیده شود. چند واژه از متن افتاده و خواندن برخی بیتها را دشوار کرده است.
هوش مصنوعی: ای خواجه، تا زمانی که توانایی داری نیکی کن و نام نیک به دست آور، و از (بدی یا دریغکردن) خودداری کن. بخشی از مصراع دوم افتاده است.
هوش مصنوعی: آبروی بخشندگی با بخشیدن نان تازه و پایدار میماند، در این جهان خاکیِ کهنه و دیرینه.
هوش مصنوعی: ستایشی که مردم از بخشنده میکنند یادی ماندگار از او بر جای میگذارد، و در این جهان گذرا چه چیزی بهتر از یاد ماندگار است؟ بخشی از مصراع افتاده است.
هوش مصنوعی: ثروت و نعمت این جهان جز بخشیدن به هر نیازمندِ سزاوار چه سودی دارد؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کسی را چو من دوستگان می چه باید؟
که دل شاد دارد بهر دوستگانی
نه جز عیب چیزیست کهآن تو نداری
نه جز غیب چیزیست کهآن تو ندانی
ز دو چیز گیرند مر مملکت را
یکی پرنیانی یکی زعفرانی
یکی زر نام ملک بر نبشته
دگر آهن آب دادهٔ یمانی
که را بویهٔ وصلت ملک خیزد
[...]
از او بوی دزدیده کافور و عنبر
وز او گونه برده عقیق یمانی
بماند گل سرخ همواره تازه
اگر قطره ای زو به گل بر چکانی
عقیقی شرابی که در آبگینه
[...]
شه مشرق و شاه زابلستانی
خداوند اقران و صاحبقرانی
بدولت یمینی بملت امینی
مر این هر دو را اصل یمن و امانی
تو محمود نامی و محمود کاری
[...]
یکی گوهری چون گل بوستانی
نه زر وبه دیدار چون زرکانی
به کوه اندرون مانده دیرگاهی
به سنگ اندرون زاده باستانی
گهی لعل چون باده ارغوانی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.