زلفت کی به زیر سایه بدری دارد
هر تاره از وی دل صدری دارد
جز طره شبرنگ تو در عالم نیست
گر زآن که شبی هست که قدری دارد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
زلفت کی به زیر سایه بدری دارد
هر تاره از وی دل صدری دارد
جز طره شبرنگ تو در عالم نیست
گر زآن که شبی هست که قدری دارد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی در وصف زلف معشوق است. زلف سیاه به شبی تشبیه شده که ماهِ چهرهٔ یار را زیر سایهٔ خود گرفته و دل بزرگان را در بند میکند. در پایان، شاعر با بازی میان «بدر» و «صدر» و «قدر»، تنها شب ارجمندِ جهان، یعنی شب قدر، را همان گیسوی شبرنگ معشوق میداند.
هوش مصنوعی: زلف تو چنان است که ماه تمامِ چهرهات را زیر سایهٔ خود دارد، و هر تار آن دلِ بزرگی و صاحبمنصبی را در بند کرده است.
هوش مصنوعی: اگر در جهان شبی باشد که ارج و منزلتی دارد، همچون شب قدر، آن شب جز گیسوی سیاه و شبرنگ تو نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.