ای همه رازها تو را معلوم
رای تو حاکم و فلک محکوم
زآرزوی نگین فرخ تو
زهره و مه شدند حاسد موم
تا نبودند دوست و دشمن تو
نامد آوازه مبارک و شوم
از کمال کرم نمیخواهی
دشمنان را ز جود خود محروم
زآرزویی که داشت سلطانی
هیچ باقی نماند جز مرسوم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای همه رازها تو را معلوم
رای تو حاکم و فلک محکوم
زآرزوی نگین فرخ تو
زهره و مه شدند حاسد موم
تا نبودند دوست و دشمن تو
نامد آوازه مبارک و شوم
از کمال کرم نمیخواهی
دشمنان را ز جود خود محروم
زآرزویی که داشت سلطانی
هیچ باقی نماند جز مرسوم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه مدحی کوتاه در ستایش ممدوحی است که دانای رازها و فرمانروای فلک وصف شده است. شاعر نگین فرخندهٔ او را رشک ماه و زهره میخواند، دوست و دشمنش را معیار خجستگی و نحوست میداند و بخشش او را چنان فراگیر میشمارد که به دشمنان هم میرسد. در بیت پایانی با تخلص «سلطانی» بهظرافت مقرری خود را از ممدوح درخواست میکند.
هوش مصنوعی: ای ممدوحی که همهٔ رازها را میدانی؛ رأی و ارادهٔ تو فرمانرواست و حتی آسمان فرمانبر توست.
هوش مصنوعی: ستارهٔ زهره و ماه، از آرزوی اینکه نقش نگین خجستهٔ تو بر آنها بنشیند، به موم حسد بردند؛ زیرا مهر انگشتری تو بر موم زده میشود و موم این افتخار را دارد.
هوش مصنوعی: تا دوست و دشمن تو پدید نیامده بودند، نام «مبارک» و «شوم» در جهان شنیده نمیشد؛ یعنی دوست تو نمونهٔ خجستگی و دشمنت نمونهٔ نحوست است.
هوش مصنوعی: از کمال بزرگواری حتی دشمنانت را هم از بخشش خود بیبهره نمیخواهی.
هوش مصنوعی: از همهٔ آرزوهایی که سلطانی (شاعر) داشت، چیزی جز مقرری و وظیفهٔ معمولش برآوردهنشده باقی نمانده است؛ یعنی شاعر بهظرافت مقرری خود را از ممدوح طلب میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای تو بحر و فضایل تو درر
وای تو چرخ و مکارم تو نجوم
ای به حری به هر زبان ممدوح
وی به رادی به هر مکان مخدوم
لیکن اینجا موانعی است مرا
[...]
معدلت اندرین زمانهٔ شوم
شد چو سیمرغ و کیمیا معدوم
میر خوبان کشید نامعلوم
حشم زنگ در حوالی روم
گشت پوشیده زان سواد حشم
عدل نوشیروان بظلم سدوم
من بر او عاشقم هنوز چنان
[...]
ای جهان را بزرگیت معلوم
وای خرد را کفایتت مفهوم
سخنت باد بر دل وزرا
گرم چون انگبین و نرم چو موم
ولیت بر کنار آب حیات
[...]
آفرین باد بر چو تو مخدوم
ای نکوسیرت خجسته رسوم
ای بصورت فرود دور فلک
وی بمعنی ورای سیر نجوم
دخل مدح تو از خواص و عوام
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.