باز بهم برآمده طره مشکبوی تو
تا بخطا چه میکند نافه تو بتوی تو
نافه بناف آهوان خون شده زلف وامکن
پرده مکش که گل درد پرده خود ببوی تو
گه بهوای سرمه و گاه ببوی غالیه
حور بگیسو و مژه خاک برد زکوی تو
نام زلال کی برد آب حیات کی خورد
خضر اگر که یکنفس آب خورد زجوی تو
بت بنهفته در بغل سجده بکعبه میکند
تا بتو کی وفا کند بوالهوس دو روی تو
رشته زلف او مهل ای دل پاره پاره ام
بو که زسوزن مژه یار کند رفوی تو
روی تو جان بپرورد خوی تو سوخت پیکرم
شیفته ام بروی تو شکوه کنم زخوی تو
یار بقصد کشتن و تو بهوای زندگی
کام زدوست کی برد ایندل کامجوی تو
دعوی خون بها کنم در صف حشر کی غلط
هست مجالی ار مرا گر نظری بروی تو
نقد من ار بود دغل پاک بباز تو عمل
در بر صیرفی برد زشت من و نکوی تو
آشفته آرزوی من خاک در علی بود
وه که بخاک میبرم آخر آرزوی تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه در وصف زلف مشکبوی و روی معشوق است که مشک آهوان و گل و حوریان و آب حیات خضر در برابر آن ناچیزند. شاعر سپس از دوروییِ هوسبازان، دل پارهپارهٔ خود و تضاد میان مهر روی و تندی خوی یار سخن میگوید و در برابر کشته شدن به دست او تنها دیدار روی او را میطلبد. در پایان به عمل ناسرهٔ خود و امید به نیکی دیگری اشاره میکند و آرزوی خاک درگاه علی را بیان میکند.
هوش مصنوعی: باز گیسوی خوشبوی تو در هم پیچیده و آشفته شده است؛ ببین نافهٔ مشک تو با این چیندرچین بودن با مشک ختا چه میکند (او را شرمنده میکند).
هوش مصنوعی: زلفت را باز مکن، چون از رشک بوی آن نافهٔ مشک در ناف آهوان خون شده است. پرده از چهره کنار مزن، چون گل از شوق بوی تو پردهٔ خود را میدرد.
هوش مصنوعی: حوریان بهشت گاه به هوای سرمه و گاه به بوی عطر غالیه، خاک کوی تو را با گیسو و مژگان خود میروبند و با خود میبرند.
هوش مصنوعی: اگر خضر یک بار از جوی تو آب بنوشد، دیگر نام آب زلال را نمیبرد و به آب حیات هم اعتنایی نمیکند.
هوش مصنوعی: آن هوسباز دورو بت را در آغوش پنهان کرده و در برابر کعبه سجده میکند؛ چنین کسی چگونه به تو وفادار خواهد ماند؟
هوش مصنوعی: ای دل پارهپارهٔ من، رشتهٔ زلف یار را رها مکن؛ شاید یار با سوزن مژگانش تو را رفو کند.
هوش مصنوعی: چهرهٔ تو جانم را میپرورد و اخلاق تند تو تنم را سوزاند؛ پس شیفتهٔ روی توام و از خوی تو شکایت دارم.
هوش مصنوعی: ای دل، یار قصد کشتن تو را دارد و تو در آرزوی زنده ماندنی؛ این دل کامطلب تو چگونه از دوست کام خواهد گرفت؟
هوش مصنوعی: اینکه در روز قیامت خونبهای خود را از تو بخواهم خطاست؛ اگر آنجا فرصتی برایم باشد، تنها میخواهم نگاهی به روی تو بیندازم.
هوش مصنوعی: اگر سکهٔ عمل من ناسره و تقلبی است، تو عمل پاک خود را در میان بگذار؛ زیرا صراف زشتی من و نیکی تو را با هم میسنجد و میپذیرد.
هوش مصنوعی: ای آشفته، آرزوی من خاک درگاه علی بود؛ دریغا که سرانجام آرزوی تو را با خود به گور میبرم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نیست گشاده چشم من جز به خیال روی تو
بسته کس نشد دلم جز به شکنج موی تو
هر سحری چو بیدلان آیم و بر تو بنگرم
از پی آنکه شد مرا فال خجسته روی تو
پیش من آ که ساعتی با تو مگر دمی زنم
[...]
گر به خطا کنم نگه یک سر مو به روی تو
باد مرا بدین گنه روی سیه چو موی تو
بود دلم ز غصه خون شوق تو برد ازو سکون
همدم اشک لاله گون روی نهاد سوی تو
گه به من گدا خوشی گاه ز من جدا خوشی
[...]
ز جور مدعی گویم که کم آیم بکوی تو
ولی بی اختیارم شوق می آرد بسوی تو
اگر مهر تو و بخت من بد روز این باشد
ز دنیا بایدم رفتن بداغ آرزوی تو
ندارم طاقت نادیدنت هرچند میدانم
[...]
آمده نو به شحنگی در دلم آرزوی تو
منصب پاسبانیم داده به گرد کوی تو
چیست اشاره چون زیم حکم چه میکند بگو
در بد و نیک عشق من رد و قبول خوی تو
پای فرشته چون مگس برده فرو در انگبین
[...]
همچو غبار اگر شوم، در ره آرزوی تو
جذبه شوقم آورد، رقصکنان به کوی تو
با همه کس ز بیخودی، عشق ترا بیان کنم
گر دهد اضطراب دل، فرصت گفتوگوی تو
بر تو و بر وفای تو، دل چه نهم که هر زمان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.