ز جور مدعی گویم که کم آیم بکوی تو
ولی بی اختیارم شوق می آرد بسوی تو
اگر مهر تو و بخت من بد روز این باشد
ز دنیا بایدم رفتن بداغ آرزوی تو
ندارم طاقت نادیدنت هرچند میدانم
که سوزم میشود افزون چو می بینم بروی تو
چو تاب صحبتم نبود همان بهتر که بنشینم
بخاک آستان و گوش دل بر های و هوی تو
تو هم یادیکن از اهلی بپرس از حال او باری
که آنبیچاره عمرش صرفشد در گفتگوی تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از کشمکش میان پرهیز و اشتیاق میگوید: به سبب آزار رقیب میخواهد کمتر به کوی معشوق برود، اما شوق او را بیاختیار به آنجا میبرد. دیدن معشوق سوزش را بیشتر میکند و ندیدنش را هم تاب نمیآورد. چون تاب همنشینی ندارد، به نشستن بر آستان و شنیدن صدای یار بسنده میکند. در پایان از معشوق میخواهد دستکم یک بار احوال اهلی را بپرسد که عمرش را در سخن از او گذرانده است.
هوش مصنوعی: به خاطر ستم و آزار رقیب به خودم میگویم که کمتر به کوی تو بیایم، اما بیاختیارم و اشتیاق مرا به سوی تو میکشاند.
هوش مصنوعی: اگر مهر تو و بخت شوم من همینگونه بماند، باید با داغ آرزوی تو از دنیا بروم.
هوش مصنوعی: تحمل ندیدنت را ندارم، هرچند میدانم که هر بار به رویت نگاه میکنم سوز دلم بیشتر میشود.
هوش مصنوعی: چون توان همنشینی با تو را ندارم، بهتر است بر خاک آستانت بنشینم و گوش دل را به سر و صدا و گفتوگوی تو بسپارم.
هوش مصنوعی: تو هم دستکم یک بار از اهلی یاد کن و حالش را بپرس، زیرا آن بیچاره عمرش را در سخن گفتن از تو و دربارهٔ تو صرف کرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نیست گشاده چشم من جز به خیال روی تو
بسته کس نشد دلم جز به شکنج موی تو
هر سحری چو بیدلان آیم و بر تو بنگرم
از پی آنکه شد مرا فال خجسته روی تو
پیش من آ که ساعتی با تو مگر دمی زنم
[...]
گر به خطا کنم نگه یک سر مو به روی تو
باد مرا بدین گنه روی سیه چو موی تو
بود دلم ز غصه خون شوق تو برد ازو سکون
همدم اشک لاله گون روی نهاد سوی تو
گه به من گدا خوشی گاه ز من جدا خوشی
[...]
آمده نو به شحنگی در دلم آرزوی تو
منصب پاسبانیم داده به گرد کوی تو
چیست اشاره چون زیم حکم چه میکند بگو
در بد و نیک عشق من رد و قبول خوی تو
پای فرشته چون مگس برده فرو در انگبین
[...]
همچو غبار اگر شوم، در ره آرزوی تو
جذبه شوقم آورد، رقصکنان به کوی تو
با همه کس ز بیخودی، عشق ترا بیان کنم
گر دهد اضطراب دل، فرصت گفتوگوی تو
بر تو و بر وفای تو، دل چه نهم که هر زمان
[...]
باز بهم برآمده طره مشکبوی تو
تا بخطا چه میکند نافه تو بتوی تو
نافه بناف آهوان خون شده زلف وامکن
پرده مکش که گل درد پرده خود ببوی تو
گه بهوای سرمه و گاه ببوی غالیه
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.