چوبهرام را خواند از راستی

پدید آمد اندر دلش کاستی

چنین داد پاسخ که گرخواستی

چه کردم که بدکردن آراستی

همه بدره و جام و می خواستی

به دینار گیتی بیاراستی

بداند که تو دل بیاراستی

که بااو همی آشتی خواستی

نخستین بکین من آراستی

نژاد سیاوش را کاستی

ز هومان ویسه مرا خواستی

بخوبی زبان را بیاراستی

ندیدستم از تو به جز راستی

ز ترکان همه راستی خواستی

همی مردمی باید و راستی

ز کژی بود کمی و کاستی

چو خورشید گیتی بیاراستی

بدان کلبه بازار برخاستی

ز دیده خروشیدن آراستی

بگفتی به گودرز و برخاستی

چو شیر ژیان لشکر آراستی

همی بآرزو جنگ ما خواستی

به پنجم سخن که آگهی خواستی

به مهر گوان دل بیاراستی

می و رود و مجلس بیاراستی

فرستاده را پیش خود خواستی

اگر تو که گودرزی آن خواستی

که گیتی به کینه بیاراستی

شبت خواب چون بود و چون خاستی

ز پیکار ترکان چه آراستی

چه بایست آن رادی و راستی

چو رفتن ز گیتی چنین خواستی

نبد در دلش کژی و کاستی

نجستی به جز خوبی و راستی

ز پیش پدر چون که برخاستی

ز لشکر نبرد مرا خواستی

شب و روز چون مجلس آراستی

سرود از لب ترک و می خواستی

بدان مهربانی و آن راستی

چرا شد دل من سوی کاستی