گنجور

 
صامت بروجردی
 

شمارهٔ ۱ - تاریخ مرحوم نوائی: جهانا می‌جهانی رخش کین تا کی در این پیدا

شمارهٔ ۲ - در تعمیر مسجد سرداب معروف به مسجد زنگیه: در زمان دولت فرمانروای کشور جم

شمارهٔ ۳ - نوحه دیگر: آه که صد پاره جگر شد حسن

شمارهٔ ۴ - تاریخ مرحوم میرزا زین العابدین روضه خوان: چون جناب قدوه الامجاد فخرالذاکرین

شمارهٔ ۵ - تاریخ زلزله عجیبه سیلاخور: به گوش خلق ز بس شد ز باد غفلت پر

شمارهٔ ۶ - تاریخ وفات مرحوم میرزا صالح مداح: سپهر بی‌وفا تا تیر عدوان در کمان دارد

شمارهٔ ۷ - تاریخ وفات مرحوم حاجی غلامحسین: هر که قدم زد چو غلامحسین

شمارهٔ ۸ - ماده تاریخ: داد کز بیداد کردون وز جفای آسمان

شمارهٔ ۹ - و برای او: فرداست که از رحمت حق عاصی رانده

شمارهٔ ۱۰ - و برای او: مرد گر در پیش زن ببرتبه شد عارش کم است

شمارهٔ ۱۱ - و برای او: شکر ز گفته (صامت) ز بس فراوان است

شمارهٔ ۱۲: زانرو ببر هر که بخواهم بروم

شمارهٔ ۱۳: از اول صبح کون تا شام معاد

شمارهٔ ۱۴: اولاد علی که اصل ایمان شد‌‌ه‌اند

شمارهٔ ۱۵: هر کس به علی روی تولی نکند

شمارهٔ ۱۶: قاسم ز عمو چو اذن میدان طلبید

شمارهٔ ۱۷: کس نیست که از زمانه خرسند شود

شمارهٔ ۱۸: با سعی و عمل کس از اجل نگریزد

شمارهٔ ۱۹: هر دل غم عشق را نگهدار بود

شمارهٔ ۲۰: تا میل دل از مهر جهان کم نشود

شمارهٔ ۲۱: هر کس به جهان رسید کشتی بنهاد

شمارهٔ ۲۲: هر که اندر پی غمخواری مردم نشود

شمارهٔ ۲۳: دنیا به کسی خط امانی نسپرد

شمارهٔ ۲۴: هر کس که در این دار فنا منزل کرد

شمارهٔ ۲۵: آن قوم کز الفت جهان خرسندند

شمارهٔ ۲۶: تا لعل نبخشی به تو گوهر ندهند

شمارهٔ ۲۷: صد شکر که دفترم به پایان آمد

شمارهٔ ۲۸: افسوس که اولاد علی زار شدند

شمارهٔ ۲۹: چون تیر که از کمان هوادار شود

شمارهٔ ۳۰: ز ابنای زمانه آنچنان رنجیدم

شمارهٔ ۳۱: در سایه رحمت تو تا جا دارم

شمارهٔ ۳۲: ای راه‌نمای خلق گم شد راهم

شمارهٔ ۳۳: هر چند ز غم چهره کاهی دارم

شمارهٔ ۳۴: من نامده‌ام که جان ز میدان ببرم

شمارهٔ ۳۵: هر چند ز معصیت گران شد بارم

شمارهٔ ۳۶: نه غزه به طاعت و نه ننگ و نامم

شمارهٔ ۳۷: نه کار بدین و نه به ایمان دارم

شمارهٔ ۳۸: یا رب خجل از نعمت و احسان توام

شمارهٔ ۳۹: یا رب اگر از اهل گناهم چه کنم

شمارهٔ ۴۰: گر لقمه نان شود به یکصد تومان

شمارهٔ ۴۱: هر چند تلاش کردم اندر ثقلین

شمارهٔ ۴۲: هرچند که بر غمم سبب گشت حسین

شمارهٔ ۴۳: شاهنشه کربلا حسین است حسین

شمارهٔ ۴۴: جانا به من ارجو کنی افزون کن

شمارهٔ ۴۵: یا رب سگ نفس را مسلمانش کن

شمارهٔ ۴۶: ای آنکه بود لطف و کرم عادت تو

شمارهٔ ۴۷: از کتم عدم چه آشکارم کردی

شمارهٔ ۴۸: خواهی به تمام سروران سر باشی

شمارهٔ ۴۹: هر کس زده دست خود به دامان کسی

شمارهٔ ۵۰: یا رب به من و روی سیاهم نظری

شمارهٔ ۵۱: ایهشت بهتش رحمتت را سببی

شمارهٔ ۵۲ - در مدح حضرت رضا(ع): ای سرور دین خسرو اقلیم رضا

شمارهٔ ۵۳ - تاریخ مرحوم نوائی: آن مونس فرزانه که ما را بود استاد

شمارهٔ ۵۴ - خیز کاین جای تو نیست: نیست دردی که ز هر گوشه مهیای تو نیست

شمارهٔ ۵۵ - ماده تاریخ: به عرش سود سر فخر خویشتن را فرش

شمارهٔ ۵۶ - دو بیت دیگر: به وصف روی تو گفتم که این گل خودروست

شمارهٔ ۵۷ - دو بیت دیگر: هرچه از من زدوا بروی تو بیداد رود

شمارهٔ ۵۸ - دو بیت دیگر: تا بود در دریده اشک امشب مجال خواب نیست

شمارهٔ ۵۹ - دو بیت دیگر: دلم ز دست جفایت ز بس به تنگ آمد

شمارهٔ ۶۰ - دو بیت دیگر: در حشر رسولان خلف روی خراشند

شمارهٔ ۶۱ - دو بیت دیگر: توانگران که هم سیم و زر زیاده کنند

شمارهٔ ۶۲ - دو بیت دیگر: ز مسخرجات خیالات من