ما از دو کون پای به دامن کشیدهایم
در سایه محبت یاری خزیدهایم
آن بلبلیم ما که چو از بیضه درشدیم
بر شاخسار زلف نکویان پریدهایم
ای باغبان برای گلی در بما مبند
آخر نه ما به گلشن تو نو رسیدهایم
مائیم در ازل که پیام الست را
با گوش خویش از لب جانان شنیدهایم
زاهد دگر حدیث زانهار و سلسبیل
با ما بگو که طعم محبت چشیدهایم
بر چشم شیخ وسوسه آمد به روزگار
نقشی که ما در آئینه جام دیدهایم
ساقی بط شراب بیاور که خستهایم
ما از عدم به ساحت امکان دویدهایم
خوشتر به روز مرگ چه باشد به ما کفن
زان پیرهن که در شب هجران دریدهایم
خوش در خطای عشق غزالانه (صامتا)
از دام کید زاهد و عابد رمیدهایم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از زبان عاشقان میگوید که از هر دو جهان بریده و به محبت یار پناه بردهاند و عشقشان به روز ازل و پیمان الست بازمیگردد. او وعدهٔ بهشت زاهد را در برابر طعم محبت بیارزش میداند و ظاهربینی شیخ را نکوهش میکند. پس از خواستن شراب از ساقی و آرزوی کفن کردن با پیراهن دریده در شب هجران، در پایان خود را آهوی رمیده از دام زاهدان میخواند.
هوش مصنوعی: ما از هر دو جهان، دنیا و آخرت، دست کشیده و کناره گرفتهایم و به سایهٔ محبت یک یار پناه بردهایم.
هوش مصنوعی: ما آن بلبلی هستیم که به محض بیرون آمدن از تخم، بر شاخههای زلف زیبارویان پرواز کردیم؛ یعنی از آغاز آفرینش عاشق بودهایم.
هوش مصنوعی: ای باغبان، به خاطر یک گل در باغ را به روی ما مبند؛ ما که تازهوارد باغ تو نیستیم و از قدیم آشنای این گلشنیم.
هوش مصنوعی: ما همان کسانی هستیم که در روز ازل پیام «الست» (پیمان آغازین خداوند با آدمیان) را با گوش خود از لب معشوق شنیدهایم؛ پس عشق ما دیرینه و ازلی است.
هوش مصنوعی: ای زاهد، دیگر برای ما از جویهای بهشت و چشمهٔ سلسبیل سخن مگو، زیرا ما مزهٔ محبت را چشیدهایم و آن وعدهها ما را فریفته نمیکند.
هوش مصنوعی: تصویری که ما در آینهٔ جام شراب دیدهایم (جلوهٔ حقیقت)، در چشم شیخ ظاهربین وسوسهٔ شیطانی به نظر آمده است.
هوش مصنوعی: ای ساقی، صراحی شراب را بیاور که ما خستهایم؛ چون راه درازی را از نیستی تا عالم هستی دویدهایم.
هوش مصنوعی: در روز مرگ برای ما کفنی بهتر از همان پیراهنی نیست که در شب جدایی از غم دوری یار پاره کردهایم.
هوش مصنوعی: ای صامت، ما همچون آهوان ختا، در راه عشق خوشحال و آزاد از دام نیرنگ زاهد و عابد گریختهایم. «خطا» هم به سرزمین ختا اشاره دارد و هم به معنی لغزش است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کو نزل عاشقان که منزل رسیدهایم
جان نورهان دهیم که نادیده دیدهایم
آزاده رسته از در دربند حادثات
رستی خوران به باغ رضا آرمیدهایم
چون چار هفته مه که به خورشید درخزد
[...]
ما خدمت تورا که بجانش خریده ام
بهر سعادت دو جهانی گزیده ایم
بر تو برای خدمت منّت نمی نهیم
ما خود برای خدمت تو آفریده ایم
انصاف درگه تو بهانه ست ورنه ما
[...]
پنجاه سال خون دلِ رز مکیدهایم
جان را چو جانِ خویش به جان پروریدهایم
نزدیکِ عقل هیچ دگر نیست جانِ جان
جزمیکه ما به تجربه این جا رسیدهایم
از جامِ باده بارکشی ساختیم وزو
[...]
دور از تو دلبرا چه جفاها کشیده ایم
وز طعن دشمنان چه سخنها شنیده ایم
آنها که دیده از غمت ای نور دیده دید
نشنیده ایم از کس و هرگز ندیده ایم
در دور چرخ سفله ز دست حریف هجر
[...]
نوروز و عید ماست که روی تو دیدهایم
وز شام غم به صبح سعادت رسیدهایم
ای نور دیده! چهرهٔ روشن به ما نمای
کز بهر دیدن تو سراپای دیدهایم
از آرزوی روی و لب جانفزای تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.