کو نُزل عاشقان که به منزل رسیدهایم
جان نورهان دهیم که نادیده دیدهایم
آزاده رسته از در دربند حادثات
رُستی خوران به باغ رضا آرمیدهایم
چون چار هفته مه که به خورشید درخزد
یک هفته زیر سایهٔ خاصان خزیدهایم
بیجوش خون چو موکب ساغر گذشتهایم
بیچتر زر چو لشکر آتش دویدهایم
در نیم شب چو صبح پسین درگرفتهایم
در ملک نیمروز به پیشین رسیدهایم
از پشت چار لاشه فرود آمده چو عقل
بر هفت مرکبان فلک ره بریدهایم
گلگون ما که آب خور وصل دیده بود
بر آب او صفیر ز کیوان شنیدهایم
در عالمی که راه ز ظلمت به ظلمت است
از نور سوی نور شبیخون گزیدهایم
ای دل صلای قرصهٔ رنگین آفتاب
کز ره بلای آخور سنگین کشیدهایم
ای ساقیالغیاث که بس ناشتا لبیم
زان می بده که دی به صبوحی چشیدهایم
ای میزبان میکده ایثار کن به ما
بیغولهای که از پی غولان رمیدهایم
بیم است از آن که، صبح قیامت برون دمد
تا ور آه صور دردمیدهایم
ما ناوکی و دعوت ما تیر ناوکی
تیری کز او علامت سلطان دریدهایم
از صبح و شام هم به زر شام و سیم صبح
سلطان چرخ را به غلامی خریدهایم
در خاک کوی ریختهایم آبرو از آنک
ترسیدهایم از آب که ما سگ گزیدهایم
دل را کبود پوش صفا کردهایم از آنک
خاقانی فلک دل خورشید دیدهایم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و عشقورزی اشاره میکند و به بیان حال و هوای عاشقان میپردازد که در مسیر خود دچار چالشها و مصائب هستند. او از دربند حوادث رسته و به باغ رضا رسیدهاند و در دل شب به روشنی صبح نزدیک شدهاند. فضا از یک سو ظلمت و سردرگمی است و از سوی دیگر نوید بخش روشنی و لذت است. شاعر از درد و غمهای ناشی از فراق و بلای عشق میگوید و در عین حال از میخانه و مینوشی دعوت میکند تا از این قید و بند رهایی یابد. در نهایت به زیبایی عشق و امید به روزی نیکو در آینده اشاره میکند.
هوش مصنوعی: کجا پناهگاه عاشقان است که به هدفشان رسیدهاند؟ جان را به نورهان (شخصیتی خیالی یا نمادین) میدهیم چرا که او را از دور دیدهایم و حضوری واقعی از او نداشتهایم.
هوش مصنوعی: ما به عنوان انسانهای آزاد از مشکلات و گرفتاریها رها شدهایم و در باغ رضای الهی آرام گرفتهایم.
هوش مصنوعی: ما مانند ماهی هستیم که چهار هفته به سمت خورشید میتابد و در این مدت یک هفته را زیر سایهٔ افراد خاص سپری کردهایم. به عبارتی، ما در روزهای خوشی درخشان بودهایم و در برخی روزها نیز در کنار خواص و نخبگان قرار گرفتهایم و از آنها پناه گرفتهایم.
هوش مصنوعی: ما بدون هیچ شور و نشاطی در حال گذر از این دنیا هستیم، همانطور که قافلهای از جامها بیحرکت و خاموش عبور میکند. همچنین، بدون هیچ حمایتی و به مانند لشکری که در آتش میدود، پیش میرویم.
هوش مصنوعی: در نیمهشب مانند صبح زود، در حال فعالیت و جنبوجوش هستیم و در سرزمین نیمروز، به روزهای گذشته و خاطرات قبل برمیگردیم.
هوش مصنوعی: ما از پشت چهار چیز بیارزشی (لاشه) پایین آمدهایم، مانند عقل که بر هفت اسب آسمان (فلک) سوار شده و راه را یافته است.
هوش مصنوعی: مای گلگون، که از آبِ وصالِ معشوق بهرهمند شدهایم، صدای خوشی را که از کیوان (سیارهی زحل) میآید، شنیدهایم.
هوش مصنوعی: در جهانی که همهجا ظلمت و تاریکی حاکم است، ما از سوی نور به سمت نور حرکت کرده و بر تاریکیها غلبه کردهایم.
هوش مصنوعی: ای دل، صدای خورشید رنگین را بشنو که از راه سختیها و مشکلات فراوان به اینجا رسیدهایم.
هوش مصنوعی: ای ساقی کمک کننده، ما بسیار صبحها ناشتا بودهایم، پس به ما از آن می بده که دیروز در صبح نوشیدهایم.
هوش مصنوعی: ای میزبان میکده، لطفاً به ما محلی برای ماندن بده که در آن رفتهایم و از ترس غولها فرار کردهایم.
هوش مصنوعی: نگرانی وجود دارد که صبح قیامت فرا برسد و ما در آن زمان از درد و رنجی که کشیدهایم، بیخبر و غافل باقی بمانیم.
هوش مصنوعی: ما در این دنیا ناچیز و بیارزش هستیم و دعوت ما مانند تیر نازکی است که از آن، نشانهای از قدرت و سلطنت شاه (سلطان) برکشیدهایم.
هوش مصنوعی: ما در طول روز و شب (صبح و شام) با طلا و نقره (زر و سیم) چرخ (خود) را به ملک و سلطنت خدمت کرده و به نوعی خود را به عنوان غلام (خدمتگزار) تسلیم کردهایم.
هوش مصنوعی: در خیابانهای کوی، آبرو و اعتبار خود را از دست دادهایم، زیرا از این میترسیم که به خاطر گذشتهمان، مانند سگی که گزیده شده، آسیب ببینیم.
هوش مصنوعی: دل را به رنگ کبود رنگ آمیزی کردهایم تا اینکه خاقانی، آن شاعر بزرگ، نور خورشید را در چهرهاش دیده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ما خدمت تورا که بجانش خریده ام
بهر سعادت دو جهانی گزیده ایم
بر تو برای خدمت منّت نمی نهیم
ما خود برای خدمت تو آفریده ایم
انصاف درگه تو بهانه ست ورنه ما
[...]
پنجاه سال خون دلِ رز مکیدهایم
جان را چو جانِ خویش به جان پروریدهایم
نزدیکِ عقل هیچ دگر نیست جانِ جان
جزمیکه ما به تجربه این جا رسیدهایم
از جامِ باده بارکشی ساختیم وزو
[...]
دور از تو دلبرا چه جفاها کشیده ایم
وز طعن دشمنان چه سخنها شنیده ایم
آنها که دیده از غمت ای نور دیده دید
نشنیده ایم از کس و هرگز ندیده ایم
در دور چرخ سفله ز دست حریف هجر
[...]
نوروز و عید ماست که روی تو دیدهایم
وز شام غم به صبح سعادت رسیدهایم
ای نور دیده! چهرهٔ روشن به ما نمای
کز بهر دیدن تو سراپای دیدهایم
از آرزوی روی و لب جانفزای تو
[...]
روز الست جرعه عشقت چشیدهایم
قالو بلی به گوش ارادت شنیدهایم
ما شاهباز گلشن قدسیم و عمرهاست
با طایران عالم علوی پریدهایم
منزلگه خرابه نه آرامگاه ماست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.