ای به باد هوس در افتاده
بادت اندر سر است یا باده
یک قدم بر خلاف نفس بنه
در خیال خدای ننهاده
راه گم کرده از طریق صلاح
در بیابان غفلت افتاده
خود به یک بار از تو بستاند
چرخ انصافهای ناداده
رنج‌بُردار دیو نفس مباش
در هوای بت ای پریزاده
دیدی این روزگار سفله نواز
چون گرفت از تو جان آزاده
چون تو آسوده‌ای چه می‌دانی
که مرا نیست عیش آماده
ملک آزادیت چو ممکن نیست
شهربند هواست بگشاده
لاف مردی زنی و زن باشی
همچو خنثی مباش نرماده
سعدیا تا کی این رحیل زنی
محمل از پیش نافرستاده
هر زمان چون پیاله چند زنی
خنده در روی لعبت ساده
بس که با خویشتن بگویی راز
چون صراحی به اشک بیجاده
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وضعیت انسان‌ها در مواجهه با قید و بندهای نفس و دنیا اشاره می‌کند. او هشدار می‌دهد که در غفلت از حقیقت و خداوند افتاده‌ایم و باید یک قدم در مسیر راستین برداریم. شاعر بر اهمیت آزاد بودن از هواهای نفسانی تأکید می‌کند و به این مسئله می‌پردازد که چگونه عیش و خوشی حقیقی در دنیا ناپایدار است. با ترغیب به خودشناسی، او می‌گوید که در روزگار سفله‌نواز هیچ‌کس از حال دیگران خبر ندارد. در انتها، سعدی به رنج‌های شخصی و نیاز به تفکر عمیق در زندگی اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که در نهایت، تنها خود فرد مسئول سرنوشت خویش است.
هوش مصنوعی: ای کسی که در باد هوس گرفتار شده‌ای، آیا بادهٔ مستی در سر توست یا خود هوس و آرزو؟
هوش مصنوعی: یک گام در مسیر خلاف خواسته‌های نفس خود بردار، زیرا در خیالی که دربارهٔ خداوند داری، نباید هیچ چیز منفی و ناپسندی وجود داشته باشد.
هوش مصنوعی: آدمی که از مسیر درست و نیکی منحرف شده و در بیابان غفلت و بی‌خبری گرفتار آمده است.
هوش مصنوعی: چرخ زمان به سادگی برمی‌گردد و آنچه را که بر تو و دیگران انجام داده‌ای، در یک لحظه به تو بازمی‌گرداند؛ حتی اگر انصاف و حقایق را نداده باشی.
هوش مصنوعی: در دام شیطانی نفس خود گرفتار نشو و به سمت زیبایی‌های ظاهری، که مانند بت‌ها هستند، تمایل نداشته باش.
هوش مصنوعی: این روزگار پست و فرومایه، چقدر با نرمی و محبت، جان آزادی را که از تو دور شده، در چنگال خود می‌گیرد.
هوش مصنوعی: وقتی تو بی‌غم و خوشحال هستی، چه می‌دانی از حال من که در شادی و خوشی نیستم؟
هوش مصنوعی: اگر آزادی‌ات ممکن نیست، به خاطر اینکه گرفتار خواسته‌های نفس و هوای نفسانی هستی که تو را محدود کرده‌اند.
هوش مصنوعی: اگر فقط به مردی خود را می‌بالید و به دیگران نشان می‌دادید که مرد هستید، در حالی که به زنان نیز وابسته‌اید، مانند فردی بی‌هویت و بی‌قید نباشید و بی‌هدف زندگی نکنید.
هوش مصنوعی: ای سعدی، تا چه زمانی این سفر را ترک می‌کنی و محمل را از جلو نمی‌فرستی؟
هوش مصنوعی: هر زمان که چند بار به خاطر زیبایی معشوق ساده‌دل لبخند می‌زنی، مانند اینکه پیاله‌ای را پر کنی، این کار تو تکرار میشود.
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه مدام با خودت رازها را می‌گویی، مانند پیاله‌ای که به اشک پر میشود، بدون اینکه به جایی برود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چون همی شد بخانه آماده
دید مردی براه استاده
همگنان جان و دل بدو داده
واله و مست و بیخود افتاده
این ز قصر بقا بیفتاده
عالمت شربت فنا داده
یک جهان مرد و زن بماتم تو
درد و غم را شدند آماده
بسته دل در غم تو و بی تو
[...]
آن امیر لطیف آزاده
محترم نفس و محتشم زاده
صدر نیکوخصال گردون قدر
بدر خورشید زاد آزاده
شکر گویان ز جود چون مستان
[...]
ای سرافراز مهتری که به دهر
کس ندیدست چون تو آزاده
دولت از بوستان فضل، ترا
هر زمان تحفه دگر داده
مادر بخت بهر خدمت تو
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.