گنجور

رباعیات

 
همام تبریزی
همام تبریزی
 

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیهٔ آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلاً برای پیدا کردن شعری که مصرع جان زنده کند نسیم کارد بویت مصرع دوم یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیهٔ آنها «ت» است.

دسترسی سریع به حروف

ا | ب | ت | د | ر | ز | ش | غ | ق | ل | م | ن | و | ه | ی

ا

شمارهٔ ۱: انگور و شراب را سعادت بادا

شمارهٔ ۲: جهدی بنما تا بشناسی حق را

شمارهٔ ۳: ای هجر تو خون کرده جگر یاران را

شمارهٔ ۴: از در سر زلف تو پریشانی ها

ب

شمارهٔ ۵: ای دل که شدی در سر آن زلف به تاب

شمارهٔ ۶: زنهار مبالغت مکن در هر باب

ت

شمارهٔ ۷: گویند که هست بی نشان آب حیات

شمارهٔ ۸: عشق تو که در دل آتش تیز افروخت

شمارهٔ ۹: ای چشم تو را چو من جهانی مست

شمارهٔ ۱۰: دوشش دیدم زلف بشولیده و مست

شمارهٔ ۱۱: ای آنکه لبت آب حیات طرب است

شمارهٔ ۱۲: در آرزوی تو شمع را جان به لب است

شمارهٔ ۱۳: چون دیدن آن سرو و روان در خواب است

شمارهٔ ۱۴: با روی تو شمع برفروزد عجب است

شمارهٔ ۱۵: میلت به من ای یار موافق عجب است

شمارهٔ ۱۶: ای بی خبران شکل مجازی هیچ است

شمارهٔ ۱۷: ای زلف به تاب دوست تاب تو که راست

شمارهٔ ۱۸: لب بر لب من نهاد این لطف بس است

شمارهٔ ۱۹: عشق تو که سرمایه این درویش است

شمارهٔ ۲۰: ای باد مراغه حال خویشان خون است

شمارهٔ ۲۱: ترشی تو ولیک نکته ات شیرین است

شمارهٔ ۲۲: گفتم که مگر رای تو فرزانگی است

شمارهٔ ۲۳: تا هر کست ای شانه نگیرد در دست

شمارهٔ ۲۴: تبریز نکو وهر چه زانجاست نکوست

شمارهٔ ۲۵: ای جام لب نگار می دار به دست

شمارهٔ ۲۶: ای حور سرشت هیچ چیزت بد نیست

شمارهٔ ۲۷: ما را به امید زندگانی بگذشت

شمارهٔ ۲۸: چون خسته شد از منج لب شیرینت

شمارهٔ ۲۹: چون زرد شد از رنج گل رعنایت

شمارهٔ ۳۰: ای آب لطافت و طرب در جویت

د

شمارهٔ ۳۱: ای عرصه تبریز زیانت مرساد

شمارهٔ ۳۲: این سنگ که از آب روان می گردد

شمارهٔ ۳۳: بزم از رخت امشب آفتابی دارد

شمارهٔ ۳۴: زلفش سر کبر و سرفرازی دارد

شمارهٔ ۳۵: زلفت که ز ماه تکیه گاهی دارد

شمارهٔ ۳۶: معشوق من امشبی وفایی دارد

شمارهٔ ۳۷: دل وقت سماع بوی دلدار برد

شمارهٔ ۳۸: گفتی که سرشکت ز چه معنی خون شد

شمارهٔ ۳۹: با عشق تو دل چون محرم راز آمد

شمارهٔ ۴۰: گفتی غم عشقت همه کس می داند

شمارهٔ ۴۱: گویند فلان سلطنتی می راند

شمارهٔ ۴۲: ای دل مطلب دوا ز معلولی چند

شمارهٔ ۴۳: در بزم تو هر که ترک هستی نکند

شمارهٔ ۴۴: معشوقه به گرمابه شبی با ما بود

شمارهٔ ۴۵: عشق تو جوان است جوان خواهد بود

شمارهٔ ۴۶: هر گه که قدح پر از می ناب شود

شمارهٔ ۴۷: می بی لب تو طرب نمی افزاید

شمارهٔ ۴۸: زان عهد قدیم چو مرا یاد آید

شمارهٔ ۴۹: باد سحری رقص کنان می آید

شمارهٔ ۵۰: گفتار خوش و لب چو قندم باید

شمارهٔ ۵۱: نی حال دلم یکان یکان می گوید

ر

شمارهٔ ۵۲: گفتا که به ابروم که دارم در سر

شمارهٔ ۵۳: این ملک به مالک گدا بازگذار

ز

شمارهٔ ۵۴: شد دوش میان ما حکایت آغاز

شمارهٔ ۵۵: بادا چو کمان قامت اعدای تو کوز

شمارهٔ ۵۶: ای خواجه بگو چه دیده ای باش هنوز

ش

شمارهٔ ۵۷: جانا دهنت که هست چون چشمه نوش

غ

شمارهٔ ۵۸: از سبزه شود خرد چو ماه اندر میغ

شمارهٔ ۵۹: در صحبت شانه هست موی تو دریغ

ق

شمارهٔ ۶۰: ای ماه چه قبه ایی ز قدرت عیوق

ل

شمارهٔ ۶۱: می آمد و بر گلش پریشان سنبل

شمارهٔ ۶۲: با روی تو ننگرند عشاق به گل

م

شمارهٔ ۶۳: دیر است که با غم تو در ساخته ام

شمارهٔ ۶۴: رنج تو چو رنج خویش پنداشته ام

شمارهٔ ۶۵: می آیم و از شرم چنان می افتم

شمارهٔ ۶۶: گفتم چو تو را عاشق شیدا باشم

شمارهٔ ۶۷: وصلت ندهم ز دست اگر جان بدهم

شمارهٔ ۶۸: بنشسته بدیم ما دو شهباز به هم

شمارهٔ ۶۹: همران دیدیم و درد هجران دیدیم

شمارهٔ ۷۰: منگر تو بدان که ما به تن مختصریم

ن

شمارهٔ ۷۱: تا پند بود دل به ریا پروردن

شمارهٔ ۷۲: ای عادت تو به باده جان پروردن

شمارهٔ ۷۳: تا کی رخ دل سوی گناه آوردن

شمارهٔ ۷۴: در منزل او وقت خبر پرسیدن

شمارهٔ ۷۵: چون نیست مجال روی و مویت دیدن

شمارهٔ ۷۶: امشب که رسید دوست در منزل من

شمارهٔ ۷۷: ای حلقه مشکین تو دام دل من

شمارهٔ ۷۸: از مه قدحی نهاده بر کف گردون

و

شمارهٔ ۷۹: یک جوهر روشن است جان من و تو

شمارهٔ ۸۰: تلخ است مذاق زندگانی بی تو

ه

شمارهٔ ۸۱: یک نکته معنی ز همه دنیی به

شمارهٔ ۸۲: از باغ ارم گوشه درویشان به

شمارهٔ ۸۳: ترکم چو کمان ابروان کرد به زه

شمارهٔ ۸۴: ای طبع تو را جان لطیفان بنده

شمارهٔ ۸۵: با شمع چو گرم شد سر پروانه

ی

شمارهٔ ۸۶: ای دل تو ز همنشین دگرسان گردی

شمارهٔ ۸۷: اینت نرسد که بر تنم رشک بری

شمارهٔ ۸۸: ای همنفسان شده است وصلم سپری

شمارهٔ ۸۹: ای صبح که آهنگ به خونم داری

شمارهٔ ۹۰: معشوق ز ذوق باده گلناری

شمارهٔ ۹۱: ای منزل دوست خوش هوایی داری

شمارهٔ ۹۲: هر گه که گذر کنم بر آب صافی

شمارهٔ ۹۳: ای نی تو نه همچو من پریشان حالی

شمارهٔ ۹۴: ای عاشق رخسار تو چون ما خیلی

شمارهٔ ۹۵: جان منی ای نگار و سلطان منی

شمارهٔ ۹۶: ای باد اگرش خوش دل و تنها بینی

شمارهٔ ۹۷: یک رنج تحمل کنی از صد برهی

شمارهٔ ۹۸: ای نی که به ناله غم همی فرسایی

شمارهٔ ۹۹: گه ره زن و گاه رهنمون می آیی