گنجور

شمارهٔ ۱۳۱

 
همام تبریزی
همام تبریزی » غزلیات
 

چشم خودرا دوست میدارم که رویش دیده ام

عاشقم بر گوش خود کاواز او بشنیده ام

ای حریفان من درین مذهب نه امروز آمدم

عشق او در مجلس روحانیان ورزیده ام

چون سماع عاشقانش گرم شد روز الست

من به پهلو زان جهان تا این جهان گردیده ام

عالم صورت حجاب روی معشوق من است

پرتوی از حسن تو در روی خوبان دیده ام

سرو را گفتم چرا می لرزی از باد صبا

گفت دارد بوی او از بوی او لرزیده ام

در گلستان بار ما وقت سحر چون میگذشت

گفت گل انصاف من بر روی خود خندیده ام

لاله و گل را به یاد رنگی او بوییده ام

مشک را بر بوی زلفش بر گریبان بسته ام



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

علیرضا نوشته:

با درود و سپاس از شما؛
متاسفانه مصرع های بیت آخر شعر جا به جا تایپ شده و نیز برای واژه رنگ در مصرع آخر، حرف «ی» اضافه تایپی است.
لطفا اصلاح بفرمایید

👆☹

گنجور را در اینستاگرام دنبال کنید.