مجتبی درویشی کهن در ۱۵ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۵:۰۱ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱:
داوود عزیز ... مطلب آقای مسعود صحیح است ... اگر توجه کنید ، ما 100 سال سده مینویسیم نه صده ... سد یک کلمه ی فارسی ست که املای صحیح آن با سین میباشد نه صاد ... از دوستان عزیزی که زحمت سایت فاخر گنجور را کشیده اند خواهشمندم که این کلمه را دوباره با املای صحیح آن نگارش کنند ... با سپاس
---
پاسخ: با تشکر، املای متداول این کلمه «صد» است و ما همین املا را درست فرض میکنیم.
ناشناس در ۱۵ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۱:۱۶ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۶:
لطفا در بیت آخر، مسلمان به سلمان تغییر دهید
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
کیهان ص در ۱۵ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۰۶:۵۵ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » فریدون » بخش ۱۹:
در بیت شماره 13 فاصله گذاری درست نیست و باید به صورت زیر اصلاح گردد:
گرد گرشاسپ
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
علی کیا در ۱۵ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۲ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۲۳:۳۴ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » حکایت طاووس » حکایت طاووس:
این ابیات اشاره دارد به رانده شدن حضرت آدم از بهشت به وسیله شیطان و معاونین او که طاووس و مار بودند. طاووس از مرغان بهشتی بود و در فریفتن آدم و حوا با شیطان همکاری کرد. مار نیز یکی از حیوانات بهشتی بود و قبل از اینکه به این صورت درآید، در بهشت صورت دیگری داشت. حیوانی بود که بدنش پوشیده بود و چهار دست و پا داشت و خوش صورتتر و خوش رنگتر از جمیع حیوانات بود و مانند شتری بزرگ بود. شیطان حق ورود به بهشت را نداشت. برای فریفتن آدم خود را در دهان مار مخفی کرد و داخل بهشت شد و به پایمردی طاووس راه آدم و حوا را بزد و آنها را فریفت تا از شجره خبیثه خوردند و چون خدای تعالی از محل آنها آگاه شد، بر آنان خشم گرفت. طاووس را که در این عمل پایمردی کرده بود پاهایش را زشت فرمود و او را از بهشت راند.
مار را عریان کرد، پاهایش را محو فرمود و چنان کرد که برشکم راه رود و از بهشت بیرونش راند و هر یک را به شهری از شهرهای دنیا راند. و اینها همه از حیطه شیطان و پایمردی طاووس و دستیاری مار برخاست6
علی کیا در ۱۵ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۲ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۲۳:۳۲ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » حکایت طاووس » حکایت طاووس:
اسطوره ی طاووس و مار رو اینجا میذارم تا معنی شعر بهتر فهم بشه:
ابلیس که نام اصلی اش عزازیل است در ابتدا از فرشتگان مقرب بود. وی هفتصد هزار سال عبادت کرده و سه هزار سال شاگرد رضوان بود (شرح گلشن راز، ص 434) اما چون از دستور خداوند سرپیچی نمود و به آدم سجده نکرد از بهشت رانده شد و به سمنان افتاد. (تفسیر طبری، ج 1، ص 53) بعد از آن، به کمک مار و طاووس به بهشت رفت و حوا را برای خوردن میوه ی ممنوعه فریفت. طبق برخی روایات، ابلیس در دهان یا بر سر ماری نشست و به بهشت رفت و طبق روایتی دیگر، به صورت ماری بر پای طاووس پیچید. از این رو پای طاووس زشت است. هم چنین در مورد طاووس ، گفته اند که او بوته ی گندم را به شیطان نشان داد و به کیفر این عمل از بهشت رانده شد. اما روایتی دیگر طاووس را از مرغان بهشتی معرفی می کند که در باغ بهشت موجب نزهت خاطر مومنان است. (تفسیر طبری ، ج 1، ص 48) در قصص الانبیاء آمده است که هر چهار تا به زمین افتاده اند پراکنده، آدم به سرندیب افتاد، حوا در جده (جده نام شهری است در عربستان. چون حضرت حوا در آن جا مدفون است جده نامیده شد) و طاووس در مرغزار هند و مار به کوه سرندیب، همه گریان و زاری کنان.
حضرت رسول (ص) به امیر مومنان (ع) فرمود: « ای علی! همانا خدا آدم را در هند فرود آورد و حوا را در جده و مار را در اصفهان و شیطان را در میسان (جایی مابین بصره و واسط) و در بهشت چیزی زیباتر از طاووس و مار نبود و برای مار چهار دست و پا بود مانند دست و پای شتر، پس شیطان در شکم مار داخل شد و آدم را فریب داد، خداوند بر مار خشم گرفت و پاهایش را انداخت و فرمود تو را خاک و راه رفتنت را بر شکم قرار دادم، خدا رحم نکند بر کسی که بر تو رحم کند.
خداوند بر طاووس خشم گرفت که طاووس شیطان را به درخت گندم راهنمایی کرد، پس صدای خوش طاووس و پاهایش را زشت گردانید.
ای علی ! هرگاه ماری در میان بار و بنه ی خود دیدی آن را نکش تا سه بار بیرون رود؛ اگر در مرتبه ی چهارم دیدی او را بکش که کافر است. ای علی! هر گاه ماری را در راه دیدی آن را بکش که من با جنیان پیمان بسته ام به صورت مار آشکار نشوند». (ترجمه ی بحارالانوار، ج 7، ص 74)
گیتی در ۱۵ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۲ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۲۱:۳۳ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۵:
سلام به همه ی دوستان ادیبی که هنوز دغدغه ی شعر و ادب در وجودشان زنده است.
وقتی نظرات شماها رو می خوندم بی درنگ یاد اون ابیات جلال الدین افتادم که خویشاوندان مجنون ،حسن لیلی را به نقد گذاشته بودند .
جلال الدین تعبیر زیبایی به کار برده که در بسیاری از امور دنیای امروز ما، مصداق پیدا می کنه، کوزه ای که درونش یک چیز است اما هر کسی طعم متفاوتی از آن برداشت می کند .یکی شراب .یکی زهر .یکی عسل و و و
درود بر همه ی شما
الهیار در ۱۵ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۲ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۲:۳۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴:
در مصرع دوم بیت دوم
تا مِی شود انگور ما
صحیح است نباید پیوسته نوشته شود
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
ادهمی در ۱۵ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۲ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۰۷:۵۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۳:
با سلام
در بیت یکی مانده به آخر ،مصراع دوم(مال خویش را از پیش بینی)
باید به جای (مال) از واژه ملال استفاده شود.
متشکرم
---
پاسخ: با تشکر، کلمهٔ اشتباه تایپ شده «مآل» است که تصحیح شد.
مسعود در ۱۵ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۷:۳۷ دربارهٔ قاآنی » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱- در مدح پیامبر اکرم محمد مصطفی(ص):
در بیت 56
راند قضا پیاپیکاجراست ای قدر
به نظرم اگر اینطور بنویسید صحیحتر خواهد بود
راند قضا پیاپیکه اجراست ای قدر
---
پاسخ: حذف های «که» در مواقعی که به کلمهٔ بعدی متصل خوانده میشود و سر هم نویسی آن متداول است و به خواندن درست شعر کمک میکند. انجام عکس این رویه، اولاً خواننده را به اشتباه میاندازد، ثانیاً خلاف رویهٔ متداول و سلیقهای است. تغییری اعمال نشد.
مسعود در ۱۵ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۷:۳۵ دربارهٔ قاآنی » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱- در مدح پیامبر اکرم محمد مصطفی(ص):
سلام
در بیت 113
آن راکه افتحار دعا و ثنا بدوست
صحیح
آن راکه افتخار دعا و ثنا بدوست
افتخار صحیح است نه افتحار
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
مسعود در ۱۵ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۷:۳۳ دربارهٔ قاآنی » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱- در مدح پیامبر اکرم محمد مصطفی(ص):
سلام
در بیت 68
نفس تویی نیاز ز تقدیس اصفیا
آمده در حالی که صحیح آن
نفس تو بی نیاز ز تقدیس اصفیا
بی نیاز صحیح است نه یی نیاز!
دستتان درد نکند و از اینکه اصلاحات را اعمال میفرمایید ممنون
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
مسعود در ۱۵ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۷:۲۹ دربارهٔ قاآنی » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - در مدح حضرت رضا علیهالسلام :
سلام
مصرع دوم بیت32
به جنب حشمتشگوییگرایانگنبد مینا
درستش
به جنب حشمتشگوییگدایانگنبد مینا
---
پاسخ: با تشکر، با نسخهٔ چاپی مقابله کردیم، درستش همین است: «گرایان»، تغییری اعمال نشد.
امید در ۱۵ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۱:۴۴ دربارهٔ اقبال لاهوری » پیام مشرق » بخش ۲۰۱ - جوی آب:
شبکه پیام 14/5/89 23:40
اقبال لاهوری در حاشیه این شعر می نویسد این شعر ترجمه ای است بسیار آزاد از ترانه محمد اثر معروف گوته شاعر معروف آلمانی که آن را در دیوان شرقی غربی آورده است و این شعر گوته در اصل بخشی از نمایشنامه ای بود که او قصد داشت آنرا درباره اسلام بنویسداما عمر او مجال نداد.
اطلاعات شعری شما در حد نوشتن شعر است بیشترش کنید
Khodayar Sarfaraz در ۱۵ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۱:۳۶ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۶۹۴:
Dar jayee ghazal e zir ra be onvan e kameltar e anche shoma dar site khod darid didam:
خبرم رسید امشب که نگار خواهی آمد
سر من فدای راهی که سوار خواهی آمد
به لبم رسیده جانم، تو بیا که زنده مانم
پس از آن که من نمانم، به چه کار خواهی آمد
غم و قصه فراقت بکشد چنان که دانم
اگرم چو بخت روزی به کنار خواهی آمد
منم و دلی و آهی. ره تو درون این دل
مرو ایمن اندر این ره که فگار خواهی آمد
همه آهوان صحرا سر خود گرفته بر کف
به امید آن که روزی به شکار خواهی آمد
کششی که عشق دارد نگذاردت بدینسان
به جنازه گر نیایی، به مزار خواهی آمد
به یک آمدن ربودی، دل و دین و جان خسرو
چه شود اگر بدین سان دو سه بار خواهی آمد
---
پاسخ: با تشکر، نقل قبلی:
خبرم شدست کامشب سر یار خواهی آمد
سر من فدای آن ره که سوار خواهی آمد
غم و غصه فراقت بکشم چنانکه دانم
اگرم چو بخت روزی به کنار خواهی آمد
منم و دلی و آهی ره تو درون این دل
مرو ایمن اندرین ره که فگار خواهی آمد
می تست خون خلقی و همیخوری دمادم
مخور ا ین قدح که فردا به خمار خواهی آمد
منم آهوی رمیده زکمند خوبرویان
به امید آنکه روزی به شکار خواهی آمد
به یک آمدن ببردی دل و جان صد چو خسرو
که زید اگر بدینسان دو سه بار خواهی آمد؟
با نقل شما جایگزین شد.
مجید سیدی در ۱۵ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۰۸:۴۴ دربارهٔ محتشم کاشانی » دیوان اشعار » ترکیببندها » شمارهٔ ۸ - این مرثیه را جهت افصح البغاء سید حسین روضه خوان گفته:
ای مسجد از اسف تو بر اصحاب در ببند
صحیح است.
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
مجید سیدی در ۱۵ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۰۸:۴۱ دربارهٔ محتشم کاشانی » دیوان اشعار » ترکیببندها » شمارهٔ ۸ - این مرثیه را جهت افصح البغاء سید حسین روضه خوان گفته:
در بیت هفتم مصرع اول موثر به اشتباه مثر درج شده است:
افسوس از آن کلام موثر که میفکند
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
مینا در ۱۵ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۰۴:۵۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۲:
همین الان دارم به رادیو گوش میدم. استادی در حال تفسیر این شعر این مصرع را "جلوه ای کرد رخت دید ملک عشق نداشت" صحیح نمیدانن و آن را بر اساس نسخه قونیا (اگر اشتباه نکنم) "تاب نداشت" میدانند.
nasim در ۱۵ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۳:۰۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۲:
سلام
ممنون به خاطر سایت خوبتون
منظور شاعر در بیت دوم از شش جهت چی هست؟؟؟
فرهاد در ۱۵ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۱:۲۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۴:
اینطور که پیداست حافظ را نشناخته اید برادر من.مطمئن باشید انان که مدح شاهان گفته و یا میگویند هم اکنون نامی از ایشان برده نمیشود.......
من متن بلند و بالای حمید رضا خواندم که از تحلیل ایشان میتوان نتیجه گرفت اشعار شعرایی همچون حافظ سخت تحت تاثیر رخدادهای اجتماعی سیاسی و اقتصادی جامعه آن زمان خودشان بوده است.
اما حمید رضا خان عزیز در باره حضرت حافظ خیلی خیلی اشتباه کرده ای و اگر چنین بود در همان سالهای ب÷پس از وفات ایشان نه از حافظ خبری بود نه از غزلیاتی که در مدح ثنای اربابان قدرت سروده بود
من با نظر مهدی خان خاتمی تا حدودی موافقم گرچه ابیاتی در مدح شاه جهان در غزلیات حافظ میتوان یافت.
اما هر انسانی جایز الخطاست و اندک ابیات مداحی شاهان در اشعار حافظ به مانند چند دانه شن ریز در انبار بیکران زر و سیم است!
عبدالرضا فارسی در ۱۵ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۲۱:۰۴ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۹ - حکایت: