مینا حیرانی در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، چهارشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۰۱:۳۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲:

از نظر من توضیح بیت اول نمی تواند توضیح کاملی باشد. نمی توان انسانی را یافت که به نقص خود واقف است و تنها به دلیل علم بر این نقص به شادی روزگار سپری می کند.
بیش تر به نظر می آید که شادی انسان به این دلیل است که هر لحظه وجود خدا را در نشانه ها و آیات موجود در جهان پیرامون خود می بیند و بیشتر خدا را درک می کند و این تفکر مدام و شناخت تدریجی خداوند که با کنکاش بسیار همراه است و کاریست سخت اما به هر حال موجب شادی انسان جویای معرفت می گردد برای همین در بیت دوم بطور مستقیم به این موضوع اشاره می کند و شناخت خدا را علاوه بر حواس ظاهری نیازمند نیروی معنوی نیز می داند.

سعید در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۲۱:۴۴ دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱:

سجادهٔ زهد من، که آمد
خالی از عیب و عاری از عار
مصراع دوم بهتر است خالی زعیب و عاری ازعار تصحیح گردد تا وزن درست شود .

عباس در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۷:۴۰ دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵:

چند بیت مهم از این شعر سالهاست که سانسور شده متاسفانه...!!!
......
مثلا می فرماید:
سجده بر بتی دارم راه مسجدم منما
کافر ره عشقم من کجا مسلمانی
و یا یک بیت دیگر که مصرع اولش درست به یادم نیست ولی بیت دوم رو کاملا به یاد دارم
می فرماید:
"ما و زاهد هر دو داغ دار هستیم"
داغ ما به دل باشد داغ او به پیشانی...
صحت این اشعار را مطمئن هستم که از حضرت شیخ بهائی است

محمود در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۳:۳۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱۹:

در مصرع دوم ، سخی نیست ، سخن درست است وهمچنین شهد وشکر

غلامحسین مراقبی در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۱:۵۹ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۸:

با درود
بپذیریم که خیام فیلسوف بود و فلسفه با عرفان نه باهم نمی جوشند که با یکدیگر در تضادند؛ بنگریم بدگویی های عارفان را از فلسف و فیلسوف.
فلسفه به (خرد) باور دارد و بر استدلال استوار. اما عرفان به اشراق باور دارد و به سخنی دیگر بر (دل) استوار است.
رباعی خیام رد پنداشت های آیینی است

غلامحسین مراقبی در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۱:۴۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۲:

با درود
یادمان باشد، خیام فیلسوفی است که با نگریستن به رباعی های اصیل او در می یابیم او با اندیشه های افلاتون، ارسطو، فیثاغورث و اپیکور و ... آشنایی داشته.
همین رباعی را بنگریم که چه گونه خیام مثل افلاتون را در یک رباعی بازمی گوید. و در رباعی های دیگرش پنداشت های فیثاغورث و... را.

غلامحسین مراقبی در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۱:۲۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۹:

با درود
خیام در این چهارپاره، همچون دیگر سروده هایش، به استادی و زیبایی از موسیقی وازه و حرف بهره گرفته: پاره نخست: قصر و چرخ؛ هر دو نامواژه داری یک آوای زبر( َ ) و دو حرف ساکن اند.
دوم: بهره گیری شاعر از تکرار و ضرب آهنگ( کو )
و به راستی( بر درگه او شهان نمودندی رو) ما را به یاد خاقانی نمی اندازد؟
این است همان درگه کو را ز شهان بودی
دیلم ملک بابل، هندو شه ترکستان
بنگریم که خیام این همه زیبایی، موسیقی و اندیشه را در تنها یک رباعی به استادی نشانده

ناشناس در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۱:۱۴ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۲۵:

اتفاقاً مبو درست است یعنی نیاید یا مباشد

علی در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۰:۴۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۰:

با سلام
احتمالا در بیت پنجم " گر به عقبی روم " صحیح میباشد

مریم در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۰۰:۴۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۸:

محسن و منیره جان خدا رفته های شما رو بیامرزه , من این شعر رو خیلی دوست دارم ازین به بعد هر بار بخونم واسه پدرهای مهربونتون فاتحه میخونم .

مهدی در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۰۰:۳۴ دربارهٔ سیف فرغانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۶:

معمولن هر شاعری در بیت آخر اسم خودش رو میاره
چرا "سیف" اسم "سعدی" رو آورده؟؟؟؟

tayyeb در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۹:۳۱ دربارهٔ محتشم کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۳۱:

بیت اول مصرع دوم احتمالا باید به جای پایان؛ پایین باشه
بیت پنجم کلمه دوم احتمالا باید از باشه

محمد رضا حبیبی در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۸:۵۲ دربارهٔ عبید زاکانی » موش و گربه:

با نظر دوستانی که فرموده اند در مورد شعر و شاعر و معنای آن شرحی در ابتدا یا انتهای مطلب نوشته شود موافقم.هرچند دشواری کار از آغاز روشن است.صرف خواندن سروده های اندیشمندان ایران زمین یک چیز و درک و فهم آن چیز دیگری است که لذت آن را صد چندان میکند.با سپاس دوباره

محمد رضا حبیبی در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۸:۴۶ دربارهٔ عبید زاکانی » موش و گربه:

سلام.خاطرم هست سالها پیش در دوران جوانی این شعر طنز گونه و پر معنا را بارها خواندم و خیلی دوست داشتم یک بار دیگر بتوانم آن را بخوانم و داشته باشم.
وستان گرانقدر دیگر نیز با حاشیه های جالب خود معنای ان را برای همگان تا حد امکان روشن کرده اند.از عزیزان دست اندر کار این سایت صمیمانه سپاسگزاری نموده و امیدوارم در راه گسترشفرهنگ این مزر و بوم گهر خیز بیشاز پیشموفق باشند.با درود فراوان.

فربود شکوهی در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۸:۲۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۵:

بیت 4:
بنفشه شاد و گش (به فتح گ) آمد
گش: نازان

فربود شکوهی در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۸:۲۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۷:

بیت 5
شوخی، گشی، نگاری
گشی: یعنی کسی که ناز دارد

محمد در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۴:۳۱ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۹ - حالا چرا:

نمی دونم چرا یه حسی بهم میگه من هم همچین سرنوشتی دارم؟

سیدجبار مقیمی در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۰:۲۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۸۹:

با سلام و سپاس از تدارک دیدگان این سایت
یک بیت مانده به آخر این غزل که با "ای منجم"شروع میشود بنظر میرسد حضرت مولانا را به معجزه ی شق القمر اعتقادی نبوده در حالی که از ساحت آن عارف بزرگ بعید به نظر می رسد .لطف فرموده راهنمایی فرمائید.

almas در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۰:۲۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۲:

خوب مینویسید امامفهوموکامل نمیرسونید.سعی کنیدبیشترازکلمات مفهومی استفاده کنید

نسرین در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۰۰:۰۶ دربارهٔ شاه نعمت‌الله ولی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶:

در بیت آخر اندر خرابات درست است. ممنون از سایت خوبتون