نقد قدم از مخزن اسرار برآمد
چون گنج عیان شد
خود بود که خود بر سر بازار برآمد
بر خود نگران شد
در کسوت ابریشم و پشم آمد و پنبه
تا خلق بپوشند
خود بر صفتِ جبّه و دستار برآمد
لبس همه سان شد
در موسم نیسان ز سما شد سوی دریا
در کسوت قطره
در بحر به شکل در شهوار برآمد
در گوش نهان شد
در شکل بتان خواست که خود را بپرستد
خود را بپرستد
خود گشت بت و خود به پرستار برآمد
خود عین بتان شد
از بهر خود ایوان و سرا خواست که سازد
قصری ز بشر ساخت
در صورت سقف و در و دیوار برآمد
خود خانه و مان شد
خود بر تن خود نیش جفا زد ز سر قهر
خود مرهم خود گشت
خود بر صفت مردم بیمار برآمد
خود فاتحه خوان شد
اشعار مپندار اگر چشم سرت هست
رازی است نهفته
آنچه به زبان از دل عطار برآمد
این بود که آن شد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به توصیف مراحل گوناگون تجلی و ظهور خالق در عالم می‌پردازد. در ابتدا، ناگهان حقیقتی عمیق و پنهان نمایان می‌شود و خود طبیعت به صحنه می‌آید. خالق به شکل‌های مختلف ظاهر می‌شود، از جمله در قالب انسان‌ها و اشیاء، و در تلاش است که حضور خود را در جهان نشان دهد. او در این خوش‌پوشی و تغییر شکل، خود را به پرستش می‌نشیند و به ساختمان هستی شکل می‌دهد. در نهایت، شاعر به رازهایی اشاره می‌کند که تنها از دل حقیقت ناشی می‌شوند و تاکید می‌کند که آنچه بیان می‌شود فراتر از کلمات است.
هوش مصنوعی: نقد در اینجا به معنای چیزی ارزشمند و باارزش است که از مخزن اسرار بیرون آمد، مثل گنجی که نمایان می‌شود. این بیت به ظهور و آشکار شدن حقیقت و دانش اشاره دارد که پس از مدت‌ها پنهانی، حالا در دسترس قرار گرفته است.
هوش مصنوعی: این بیت بیان می‌کند که خود حقیقت، با آگاهی و نگرانی نسبت به خود، به صحنه‌ی ظاهر و بازار آمد. به عبارت دیگر، وجود و حقیقت اصلی در حالت آگاهی و مراقبت از خودش به نمایش درآمد.
هوش مصنوعی: در لباس ابریشم و پشم و همچنین پنبه آمد تا دیگران را بپوشاند.
هوش مصنوعی: لباس ابریشم و دستار (پیشانی‌بند) او به صفات دیگرش افزوده شد و همه‌چیز او را به شکل و شمایل نیکویی درآورد.
هوش مصنوعی: در فصل بهار، از آسمان باران می‌بارد و قطره‌های آن به سمت دریا می‌رود و به شکل قطره در می‌آید.
هوش مصنوعی: در دریا به صورت درخشان و زیبا نمایان شد و سپس در دل‌ها، به‌طور پنهانی جا گرفت.
هوش مصنوعی: عطار به این موضوع اشاره دارد که انسان، در واقع، به جای پرستش چیزهای دیگر، می‌خواهد خود را بپرستد و در مقام بت قرار گیرد.
هوش مصنوعی: انسان در مقام پرستش، به حدی شیفتهٔ زیبایی و کمال بتی که ساخته، می‌شود که خود به گونه‌ای تبدیل به آن بت می‌شود و به پرستش خودش مشغول می‌گردد.
هوش مصنوعی: عطار اشاره دارد به اینکه انسانی در تلاش است برای خود مکانی بزرگ و شکوهمند مانند کاخ و خانه‌ای زیبا بسازد، اما او با تمام این کوشش‌ها در نهایت محصولی از خود انسان‌ها، یعنی از خاک و بشر، می‌سازد.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در تمام اجزای خانه، از جمله سقف و در و دیوار، به نوعی خود را احساس می‌کند و احساس می‌کند که خانه او و زندگی‌اش از خودش شکل گرفته است.
هوش مصنوعی: این بیت بیانگر این است که انسان به خود آسیب می‌زند و بر خود جفا روا می‌دارد، به‌گونه‌ای که از روی قهر و عصبانیت، خود را زخمی می‌کند، اما در نهایت خود را درمان نیز می‌کند.
هوش مصنوعی: خود به خاطر صفات ناپسند و بیماری‌های روحی‌اش، به شناخت و آگاهی از خودش رسیده و در واقع بر مرگ خود فاتحه می‌خواند.
هوش مصنوعی: اگر فکر می‌کنی اشعار عطار فقط به ظاهر می‌رسند و راز و دل‌نگرانی خاصی ندارند، سخت در اشتباه هستی؛ چراکه در آنها رازهایی پنهان وجود دارد.
هوش مصنوعی: عطار به بیان احساسات و رازی که در دلش نهفته است، اشاره می‌کند و می‌گوید آنچه که او به زبان می‌آورد، حقیقت وجودش و احساساتش را آشکار می‌سازد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.